Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Τι θράσος, αλήθεια!!!

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στο Παρίσι, δεν μπορούν να αφήσουν κανένα αδιάφορο…

Δεν είναι η αγριότητα, δεν είναι η τρομοκράτηση, είναι κυρίως ο στόχος!

Ένα σατιρικό περιοδικό γίνεται στόχος τζιχαντιστών! Τι κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά; Έχουν δίκιο όσοι λένε πως ήρθε η ώρα η Ευρώπη και κάθε μια χώρα ξεχωριστά, να πληρώσει το τίμημα του δυτικού ιμπεριαλισμού;
Δεν είμαι εδώ για να απαντήσω, είμαι εδώ για να προβληματιστώ και να προβληματίσω.


Μιλάμε για δημοκρατία και ελευθερία του Tύπου και του Λόγου, αλλά συχνά εννοούμε τη δική μας  δημοκρατία, τη δική μας ελευθερία, βάζοντας ταμπέλες… 

Δεν είμαι υπέρ των τρομοκρατών, αν αυτό καταλάβατε, αλλά η συμμετοχή ηγετών στην σημερινή πορεία στο Παρίσι, με ενοχλεί και εξηγώ:

Η Γαλλία περνά μια οδυνηρή κατάσταση, που άλλαξε ριζικά την καθημερινότητα των πολιτών της. Όλοι διαπιστώνουν και συμφωνούν, πως αυτό είναι απαράδεκτο! Ενώνουν τις φωνές τους για να γίνει περίτρανα κατανοητό, πως η ελευθερία του Λόγου και του Τύπου δεν μπορεί να σταματήσει να υπάρχει.

Πορείες έγιναν και θα γίνουν, με αποκορύφωμα τη μεγάλη πορεία στο Παρίσι για το λόγο αυτό. Σ’ αυτή θα λάβουν μέρος και ηγέτες οι οποίοι δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, στη χώρα τους ο καθένας και απαγόρευσαν ελευθερίες στους πολίτες τους. Πόσο ειρωνικό!!!

Ποια δημοκρατία και ποια ελευθερία υπερασπίζονται αυτοί; Υπάρχουν πολλών ειδών τελικά και ο καθένας παίρνει τη δική του, όπως αγοράζει μπλουζάκι ή παντελόνι;

Είσαι ελεύθερος και ζεις σε δημοκρατική χώρα, αλλά πνίγω (ως ηγέτης) μια ειρηνική διαδήλωση στα δακρυγόνα ή σου απαγορεύω να χρησιμοποιείς το διαδίκτυο (βλέπε Τουρκία) ας πούμε!... Τώρα που το σκέφτομαι, οι διαδηλώσεις στην Τουρκία δεν πνίγηκαν μόνο στα δακρυγόνα, είχαν και ανθρώπινα θύματα. Πόσο δημοκρατικό αλήθεια;

Είμαι ηγέτης δημοκρατικής χώρας και συμμετέχω στην πορεία, αλλά επεμβαίνω στον τρόπο που κυβερνάται μια άλλη χώρα, στο μισθό που παίρνουν οι πολίτες της, στην ποιότητα ζωής τους, επειδή τους δάνεισα… αυτό λέγεται δημοκρατία; Είμαστε σίγουροι;…  

Αυτοί (χωρίς να είναι οι μόνοι) ποια δημοκρατία και ποια ελευθερία θα υπερασπιστούν ακριβώς; Ή μήπως θα πάνε στην πορεία για τις δημόσιες σχέσεις τους;…
Δηλαδή  μπορεί (η δημοκρατία) να γίνει της μόδας ή πασέ ανάλογα με τον ηγέτη; Μήπως είναι ταμπέλα, που την κρατώ ή την πετώ κατά πώς με βολεύει;

 Ή έχει να κάνει με την ποσότητα, πολύ, λίγο, ελάχιστο, καθόλου; Κι αν είναι έτσι, τι θράσος τους διακατέχει να τα ονομάζουν όλα δημοκρατία και ελευθερία;
Αν πάλι δεν με εγκατέλειψε τελείως η λογική, τι δουλειά έχουν εκεί;

Μαρίνα

Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...