Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Γιατί να ψηφίσω;

Το ερώτημα που θέτουν πολλοί στον εαυτό τους, κάθε φορά που υπάρχει εκλογική αναμέτρηση, δεν είναι μόνο «τι να ψηφίσω», είναι «να ψηφίσω;»…

Δεν περιμένετε φυσικά να σας πω εγώ τι να κάνετε. (Άλλωστε ποια είμαι εγώ να δώσω συμβουλές και οδηγίες;). Θα σας πω όμως, πώς το βλέπω, γιατί άνθρωποι είμαστε και μπορεί να βοηθήσω…

Όταν κατά καιρούς διαμαρτυρόμαστε (όπως νομίζει και μπορεί ο καθένας) για την καταπάτηση κεκτημένων δικαιωμάτων των πολιτών, όταν διαπιστώνουμε πως το δικαίωμα της γνώμης και της έκφρασης είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα του κάθε πολίτη, πώς να αφήσουμε στην άκρη το δικαίωμα της ψήφου;


Γιατί η ψήφος είναι δικαίωμα! Και δικαίωμα και υποχρέωση στον εαυτό μας κυρίως και στην οικογένειά μας και κατ’ επέκταση στη χώρα μας. Έτσι το παραβλέπουμε αυτό; Έτσι το παραχωρούμε;…
Είναι λογικό να μην πάμε να ψηφίσουμε και μετά να μιλάμε ή να διεκδικούμε άλλα δικαιώματα;…

Είναι λογικό να μιλάμε για δημοκρατία και να ζητάμε δημοκρατία, όταν δεν ψηφίζουμε; Όταν μόνοι μας, την κουρελιάζουμε εξίσου με εκείνους που κατηγορούμε;

Γιατί να μας υπολογίσουν όσοι κυβερνούν ή θέλουν να κυβερνήσουν όταν αφήνουμε στην άκρη το κυριότερο δημοκρατικό δικαίωμα, που είναι η ψήφος;

Δεν θα πω το κοινότοπο η ψήφος είναι ιερή. 
Θα πω όμως πως η ψήφος είναι σοβαρή και δεν γίνεται να σχετίζεται με την ποιότητα αυτών που την διεκδικούν! Μόνο με τη δημοκρατία σχετίζεται, προσδιορίζοντας την ποιότητά της! Γιατί δημοκρατία όπου η αποχή είναι το πρώτο ή το δεύτερο κόμμα, δεν τη λες δημοκρατία!...

Ξέρω τι θα μου πείτε όσοι, είτε σκέφτεστε να μη ψηφίσετε, είτε δεν θα ψηφίσετε. Δεν σας αντιπροσωπεύει κανένα κόμμα, δεν εμπιστεύεστε κανένα κόμμα, αλλά ούτε και τον εκλογικό νόμο με τα bonus εδρών στο πρώτο κόμμα και άλλα πολλά…

Δεν θα σας δώσω άδικο, (κι εγώ τα σκέφτομαι όλα αυτά) αλλά μετά από τέτοιες συνθήκες, που βιώνουμε όλοι κι όταν τα ανθρώπινα δικαιώματα συρρικνώνονται πανταχόθεν, εμείς θα παραχωρήσουμε από μόνοι μας, ακόμα ένα; Και τότε τι μένει;

Τόσοι και τόσοι άνθρωποι, τόσοι και τόσοι λαοί στον κόσμο αγωνίστηκαν για το δικαίωμα της ψήφου. Οι γυναίκες μάλιστα, αγωνίστηκαν διπλά, αφού για πολλές δεκαετίες δεν το είχαν και όταν το απέκτησαν έπρεπε να το χρησιμοποιήσουν κατά τη βούληση και τη γνώμη του πατέρα ή του συζύγου τους. Όλα αυτά τα ξεχνάμε;

Κι αν αύριο το πρωί σας πουν πως δεν έχετε δικαίωμα ψήφου, πώς θα νιώσετε;…


Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...