Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Πήραμε και δίνουμε βραβείο!

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο όμορφα νιώσαμε για το blogoβραβείο Liebster award, που ήρθε από την καλή μας διαδικτυακή (αλλά πάντα) φίλη Αναστασία του anastasiasbeautysecrets.blogspot.in. Μπορεί να είναι εικονικό, διαδικτυακό, αλλά για μας είναι είναι ένας τρόπος, μια ευκαιρία να γνωρίσουμε και να γνωριστούμε με περισσότερους blogger και να μας γνωρίσουν κι εκείνοι. Φανταστείτε λοιπόν, πώς νιώσαμε όταν πληροφορηθήκαμε πως μια ακόμα φίλη η Νατάσα του le-voyage-du-gateaux.blogspot.in μας έδωσε κι εκείνη!

Γλυκιές μας φίλες Αναστασία και Νατάσα, σας ευχαριστούμε πολύ γι' αυτό!





Μέσα στους κανόνες του βραβείου είναι να απαντήσει ο/η blogger σε μερικές ερωτήσεις για να βοηθήσει τους νέους φίλους και φίλες του να γνωριστούν καλύτερα.


Εδώ είναι οι δικές μας απαντήσεις:

1) Γιατί ξεκινήσατε το blog;
Το κυριότερο, που μας έκανε να δημιουργήσουμε αυτό το blog, ήταν η ανάγκη να συνεχίσουμε την καταπληκτική εμπειρία της αρχισυνταξίας και της αρθρογραφίας, που βιώναμε σε έντυπο περιοδικό, που δυστυχώς έπαψε να υπάρχει. Μας έλειπε όλος αυτός ο πυρετός έρευνας - δημιουργίας, τα ατελείωτα τηλεφωνήματα ακόμα και τα ξενύχτια πάνω από τον υπολογιστή για να βγει το κάθε τεύχος. Ο ελεύθερος χρόνος που είχαμε στη διάθεσή μας έπρεπε να γεμίσει το ίδιο δημιουργικά κι έτσι γεννήθηκε αυτό που διαβάζετε...

2) Πείτε μας λίγο τι σας ενθουσιάζει;

Μας ενθουσιάζουν οι άνθρωποι που δημιουργούν, που χαμογελούν, που νοιάζονται και αυτοί που αγαπούν τη γνώση.

3) Γιατί πιστεύετε ότι τα σχόλια και η επικοινωνία βοηθούν τους bloggers και με ποιο τρόπο;

Τα σχόλια και η επικοινωνία είναι πολύ σημαντικά για την επικοινωνία των ανθρώπων, την ανταλλαγή απόψεων και τη ανθρώπινη επαφή, που όπως πρόσφατα διαπιστώσαμε μπορεί να συμβεί και ανάμεσα στους bloggers. Αυτό πολλές φορές μπορεί να δημιουργήσει και ουσιαστικές σχέσεις αγάπης και αλληλεγγύης!

4) Για ποια πράγματα μιλάτε στο blog σας; 

Μιλάμε για ποικίλα θέματα όπως ομορφιά, έθιμα, τα χρόνια που πέρασαν, συνταγές, κατασκευές, παιδιά, υγεία, ψυχαγωγία, λέμε τη γνώμη μας μέσα από τα άρθρα μας, για κάθε τι που πέφτει στην αντίληψή μας και γενικά ό,τι συμβαίνει γύρω μας. 

5) Έχετε δημιουργήσει μια φιλική σχέση με άλλους bloggers; Έχετε γνωριστεί ποτέ προσωπικά;

Έχουμε δημιουργήσει φιλικές σχέσεις με bloggers, κυρίως η μία από τις δυο μας. Βλέπετε μοιραζόμαστε τις δουλειές του blog ανάλογα με τις ώρες, που μπορεί η κάθε μία και δυστυχώς μόνο η μία από τις δύο, μπαίνει ανθρώπινες ώρες πρωινές ή μεσημεριανές... 
Δεν έχουμε γνωριστεί ωστόσο από κοντά με άλλες blogger, αλλά δεν πειράζει, αφού σχεδόν καθημερινά είμαστε μαζί, μέσα από την αγαπημένη μας ασχολία και μοιραζόμαστε τόσα πολλά. Αν δεν ήταν το διαδίκτυο και το blog δεν θα γνωρίζαμε τόσους ενδιαφέροντες, όμορφους ανθρώπους!

6) Πώς φαντάζεστε το blog σας σε δύο χρόνια; Τι θα θέλατε να δείτε να μεγαλώνει / να αλλάζει και με ποιο τρόπο;

Νομίζουμε πως ένα blog δεν αλλάζει μόνο όταν το θελήσουν οι κάτοχοί του, αλλάζει και από τους αναγνώστες του. Αυτό που ονειρευόμαστε είναι να αποκτήσει περισσότερους αναγνώστες και φίλους και να μάθουμε πως τους έγινε απαραίτητο...

7) Τι είναι αυτό που κάνετε καλύτερα; 

Επειδή είμαστε δύο, θα απαντήσουμε ξεχωριστά.
Μαρίνα: Αυτό που αγαπώ να κάνω, είναι να γράφω. Μ' αρέσει να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να τους κάνω να χαμογελούν, να προβληματίζονται ή και να συγκινούνται.
Όλγα: Αυτό που κάνω καλύτερα, είναι το στήσιμο του blog, η έρευνα θεμάτων, γιατί μέσα απ' αυτή μαθαίνω κι εγώ πολλά και η αρχισυνταξία, όπως θα λέγαμε αν μιλούσαμε για έντυπο. Τα υπόλοιπα τα αφήνω στη Μαρίνα...

8) Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας;

Ατελείωτες ώρες, ειδικά στην αρχή. Αλλά και τώρα που μάθαμε να χειριζόμαστε την τεχνολογία καλύτερα, πάλι αφιερώνουμε πολύ χρόνο. Δεν καθίσαμε όμως ποτέ να τον μετρήσουμε, γιατί αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να βγει μια ανάρτηση όσο πιο σωστά γίνεται.

9) Πώς γεννιούνται τα post σας;

Εξαρτάται από το είδος. Αν μιλήσουμε για τα άρθρα, αυτά γεννιούνται από τα βιώματα ή τα ερεθίσματα που παίρνουμε από τους γύρω μας. Αν μιλήσουμε για τις κατασκευές, τότε αυτές είναι, είτε ιδέες που ψάχνουμε να βρούμε για να τις παρουσιάσουμε και να τις υιοθετήσουμε, είτε από δικές μας ιδέες, που βασίστηκαν σε προσωπικές μας ανάγκες. Τα υπόλοιπα post που αφορούν άλλες ετικέτες μας, γεννιούνται μέσα από το ενδιαφέρον μας για μάθηση και ενημέρωση.

10) Ευχές για τον αναγνώστη.

Δύσκολο να αποφύγει κανείς την κοινοτοπία όταν πρόκειται να ευχηθεί. Ευχόμαστε λοιπόν υγεία, ευτυχία, καθαρή σκέψη και ανθρώπινη ματιά!

Εκτός από το ερωτηματολόγιο, στο πλαίσιο του βραβείου θα πρέπει να προτείνουμε κι εμείς με τη σειρά μας blog για το βραβείο. 


Πολλά είναι τα blog που θα θέλαμε να προτείνουμε. Πολύ περισσότερα για την ακρίβεια, από τα 10 που μας επιτρέπεται. Για το λόγο αυτό θα προτείνουμε blog που έχουν μικρό αριθμό φίλων χωρίς αυτό να σημαίνει πως αυτά που αφήνουμε απ' έξω, δεν αξίζουν την προσοχή μας ή το βραβείο. Μακάρι να μας δοθεί η ευκαιρία στο μέλλον να προτείνουμε κι άλλα.


Δίνουμε το βραβείο στα παρακάτω blog:

1. Ζωγραφοτεχνήματα από τη Θάλεια και τη Γεωργία
2. Το blog της Ειρήνης Νικολάου
3. Craft Cook Love
4. Lol mom's world
5. Adromeda my galaxy
6. Mama Relax
7. Our Athens
8. Xpressionistas
9. Mama's 'n' papa's
10. Αγαπημένο μου ημερολόγιο

Μαρίνα - Όλγα

Σχόλια

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης...

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"





Πασχαλινή διακόσμηση με σπάγκο

Μια εύκολη πασχαλινή κατασκευή, που θα δώσει εορταστικό αέρα στη διακόσμηση του σπιτιού, σας προτείνω σήμερα. Με απλά υλικά, χωρίς ιδιαίτερα έξοδα και κόπο, μπορείτε να τη φτιάξετε γρήγορα και να αποτελέσει και ένα ξεχωριστό χειροποίητο δώρο, αν το επιθυμείτε.
Τα υλικά που χρειάζεστε είναι: Σπάγκος σε φυσικό και λευκό χρώμαΚόλλα κρυσταλλιζέ2 μπαλόνια και ψαλίδι Για τη διακόσμηση τους:
ΧόρτοΨεύτικα αυγουλάκια σε χρώμα της επιλογής σας
Πώς θα τη φτιάξετε
Φουσκώστε το μπαλόνι και στη συνέχεια βρέξτε το σπάγκο στην αραιωμένη κόλλα. Για να την αραιώσετε προσθέστε νερό, έτσι ώστε να γίνει αρκετά ρευστή για να μουλιάσει καλά ο σπάγκος. Καλύψτε με μεμβράνη το μπαλόνι και τυλίξτε το σπάγκο γύρω του φροντίζοντας να μοιραστεί ομοιόμορφα όπως κάνουμε με ένα κουβάρι. Αφήστε το να στεγνώσει καλά. 

Σπάστε το μπαλόνι και αφαιρέστε το από το εσωτερικό της μπάλας. Κόψτε με το ψαλίδι τη μπάλα σε σχήμα ζικ - ζακ για να θυμίζει σπασμένο αυγό. Γεμίστε το κάθε κομμάτι με το άχυρο και τα ψεύτικα αυγουλάκια κα…

Όνειρα σε σακίδιο…

-Τι κάνεις ξύπνιος τέτοια ώρα;… ρώτησε ξέροντας μέσα της την απάντηση - Δεν μπορώ να κοιμηθώ, όλα γυρίζουν στο κεφάλι μου!
Συχνοί οι διάλογοι αυτοί, σχεδόν καθημερινοί επαναλαμβάνονταν λες και διάβαζαν κάποιο σενάριο. Τόσο ίδιοι, τόσο απελπιστικά ίδιοι! Εκείνη, άνεργη περισσότερο από δύο χρόνια και κείνος, με μειωμένο κάθε λίγο μισθό, έβλεπαν τη ζωή τους να χάνει κάθε προοπτική. Όλα τους τα όνειρα κλείστηκαν σ’ ένα άδειο βιβλιάριο Τραπέζης κι ας ήταν τόσο νέοι!  -Θα φτιάξω καφέ, μη σηκωθείς!... την καθησύχασε φιλώντας τη τρυφερά στο μέτωπο Δυο δόσεις καφέ έχει ακόμα, σκέφτηκε όπως έπινε την πρώτη γουλιά… δεν πάει άλλο, πρέπει να βρω μια λύση…
Παιδί ελλήνων μεταναστών γεννημένο σε μια πλούσια χώρα, ήρθε στην Ελλάδα πριν ακόμα πάει σχολείο, αφού οι γονείς του νοστάλγησαν την πατρίδα! Λίγα χρόνια αργότερα σκοτώθηκαν πιασμένοι χέρι - χέρι σ’ένα φοβερό δυστύχημα αφήνοντάς τον -παρηγοριά και ευθύνη - στον παππού και τη γιαγιά. Η πατρίδα των γονιών του έγινε πατρίδα του και το πονεμένο από το θάν…

Οι Encardia τραγουδούν για τη ζωή...

Με τον τίτλο "ΕυβοϊκόS.O.S. - Αττική S.O.S." οι Encardia δίνουν μια ξεχωριστή συναυλία την Παρασκευή 8/9/2017 στις 9:00 μ.μ. στο Λιμανάκι Νέας Μάκρης.
Πρόκειται για μια συναυλία διαμαρτυρίας ενάντια στα ΧΥΤΑ και την καταστροφή που προκαλούν στο περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων.

Ενώ στην Ευρώπη έχει σταματήσει, τα τελευταία είκοσι χρόνια, η κατασκευή ΧΥΤΑ με τη Σουηδία να ανακυκλώνει το 99% των απορριμάτων, που παράγει και μόλις το 1% να καταλήγει σε χωματερή, εμείς στην Ελλάδα συνεχίζουμε όχι μόνο τη λειτουργία ΧΥΤΑ, αλλά κατασκευάζουμε και νέους καταστρέφοντας όλους τους εναπομείναντες πνεύμονες που τόσο απαραίτητοι μας είναι.

Στο Παρίσι με πληθυσμό που ξεπερνά αυτόν ολόκληρης της Ελλάδας, λειτουργούν μόνο δύο ΧΥΤΑ και το ποσοστό ανακύκλωσης φτάνει το 85%. Στη χώρα μας έχετε αναλογιστεί πόσοι ΧΥΤΑ λειτουργούν και πόσο επιβλαβείς είναι για το περιβάλλον και την υγεία μας; Και σα να μην έφτανε αυτό, εμείς κατασκευάζουμε κι άλλους και μάλιστα σε σημεία, που μόνο για χωμα…

Η εικονική πραγματικότητα ζωντανεύει την Ακρόπολη του 5ου πΧ αιώνα στον "Ελληνικό Κόσμο"

Μια νέα διαδραστική παραγωγή εικονικής πραγματικότητας, στην αίθουσα "Θόλος" του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος", του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, μας υπόσχεται ένα ταξίδι στο χώρο, το χρόνο και την ιστορία, παρουσιάζοντας την Ακρόπολη του Χρυσού Αιώνα του Περικλή, έτσι όπως ήταν όταν δημιουργήθηκε.


Μια μαγική περιήγηση - ξενάγηση, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει με κάθε λεπτομέρεια όλα τα κτίρια, που βρίσκονταν στον "Ιερό Βράχο" στις πραγματικές τους διαστάσεις και έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τόσο τον Παρθενώνα, το Ερεχθείο, το Ναό της Απτέρου Νίκης, τα Προπύλαια, όσο και τα αγάλματα στα φυσικά τους χρώματα και όχι μόνο.


Με τη βοήθεια του καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας Πάνου Βαλαβάνη, ομάδες ειδικών, ζωγράφοι 3Dmodelers, προγραμματιστές και αρχαιολόγοι δημιούργησαν ένα θέαμα μοναδικό που παρουσιάζει εκτός των παραπάνω, ναούς και αγάλματα που δεν διασώζονται ως τις μέρες μας, όπως το Αρρηφόριον, το Ιερό του Διός Πολιέως, το Ιερό της Αρτέμιδος Β…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Ο Οκτώβρης που αγαπώ...

Όταν αποφάσισα να φύγω από την Αθήνα για την εξοχή, ο κυριότερος λόγος ήταν η φύση. Μεγαλωμένη σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, που τότε δε γνώριζαν καν τη λέξη «πολυκατοικία», ήξερα τις αυλές με τα οπωροφόρα και τα σπίτια με τα γεράνια στα παράθυρα. Έβλεπα τις εποχές να αλλάζουν και τα δέντρα να φορούν τα χρώματα και τα αρώματα του κάθε μήνα, πριν έρθει η στιγμή να αλλάξει η διακόσμηση στο σπίτι από καλοκαιρινή σε φθινοπωρινή όπως κάνουμε τώρα στις μεγαλουπόλεις…
Το χώμα μύριζε βροχή πολύ πριν οι στάλες της βρέξουν το μέτωπό μας παίζοντας κρυφτό στις αλάνες  και τα φύλλα που έπεφταν από τα δέντρα ήταν το φθινοπωρινό χαλί της αυλής μας και έκαναν τα πατήματά μας πάνω του, ηχηρά και αφράτα… Αυτά ξαναζώ στην εξοχή, νιώθοντας τυχερή και αρνούμενη να αποχωριστώ τις παιδικές αναμνήσεις… βλέπετε είμαι από κείνους που δεν μπορούν να ζουν σε ένα τόπο με μόνο μία ή έστω δύο εποχές… μ’ αρέσουν όλες, μ' αρέσει η εναλλαγή, ο ήλιος, η ζέστη, η βροχή, το κρύο και οι μυρωδιές που τα συνοδεύουν.
Γι’ α…