Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

E - banking, γιαγιά!


Είναι ένας τρόπος για να έρθουν κοντά γιαγιάδες και παππούδες με τα εγγόνια! Ναι, ναι μη γελάτε! Βρέθηκε ο τρόπος να συσφίξουν τις σχέσεις τους, όχι ότι ήταν ιδιαίτερα χαλαρές με την κρίση που μας δέρνει, αλλά λέμε τώρα…


Λοιπόν ακούστε! Σε λίγο καιρό, θα παραδίδονται ιδιαίτερα μαθήματα κατ’ οίκον (και ευγηρίας αν χρειαστεί) διαδικτύου και διαδικτυακών συναλλαγών. Τα εγγόνια θα επωμισθούν το βάρος να μάθουν στους παππούδες τους, πώς να σερφάρουν αλλά και πώς να πληρώνουν τους λογαριασμούς τους, μέσω internet!

Το βρίσκετε ακραίο; Γιατί;;;

Άσχημα είναι να μαθαίνει κανείς; Γηράσκω αεί διδασκόμενος δε λένε; Και αφού το κακό δεν είναι ότι διδάσκομαι, αλλά ότι γηράσκω, μια χαρά θα πάει το θεματάκι! Θα νιώσουν νέοι ξανά, θα ανανεωθούν, όσο να πεις!

Χώρια που θα κάνει καλό και στην πραγματική οικονομία (όρος κλεμμένος από το οικονομικό δελτίο)! Γιατί σου λέει, αν η τρίτη ηλικία πειστεί να κάνει διαδικτυακές πληρωμές λογαριασμών, θα υπάρξει ανάγκη ενός έξυπνου κινητού, μιας ταμπλέτας (όχι χάπι, τέτοια έχουν), ενός lap-top και πάει λέγοντας. Να ‘τες οι αυξημένες πωλήσεις! Να πώς κινείται το χρήμα!

Ε, ναι! Πόσα να πάρει πια κι ο νέος; Που είναι και στην πλειοψηφία άνεργος! Πήρε, ξαναπήρε, ακόμα δεν έχει ξεχρεώσει τα προηγούμενα, δεν έχει κάνει κι απόσβεση, άρχισε να κάνει κράττει στις αγορές. Εμπρός λοιπόν να διευρύνουμε το target group και σε άλλες ηλικίες βρε αδελφέ. Γιατί δηλαδή, να είναι αποκλεισμένοι οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι, από την τεχνολογία; Κρίμα κι άδικο!!

Όχι, δείτε το αντικειμενικά. Επιτρέπεται να μιλάνε τα εγγόνια για apps, e-bills, smart phones, social media και άλλα συναφή και οι παππούδες με τις γιαγιάδες να θέλουν μετάφραση; Να μην μπορούν να συνεννοηθούν δηλαδή; Να μιλάνε άλλη γλώσσα; Όχι!!! Να συγχρονιστούν και να μάθουν πώς κάνουμε συγχρονισμό αρχείων και λογαριασμών. Να γίνουν σημερινοί άνθρωποι!

Γιατί, τι λείπει από τη ζωή της γιαγιάς, που κάθεται αμέριμνη και απολαμβάνει τη σύνταξη και τον ελεύθερο χρόνο της, ανέμελη; Αυτό!!!

Απίστευτη σύμπτωση πάντως, αφού κάποια στιγμή σκεφτόμουν πώς όταν γεράσω με το καλό (δε θέλω, αλλά θα γίνει) θα πρέπει να πω στην κόρη μου, αν είναι να με βάλει σε γηροκομείο, να ρωτήσει πρώτα, αν έχει wi - fi και αν διαθέτουν lap top (το δικό μου θα τα έχει παίξει μέχρι τότε).
Ε, θα γίνει λίγο γρηγορότερα απ’ ότι το υπολόγιζα. Μια χαρά το βρίσκω!!!

Βέβαια, θα υπάρξουν κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες, όπως πώς θα θυμηθούν τόσα καινούργια πράγματα οι ηλικιωμένοι. Εγώ, για παράδειγμα, δεν θυμάμαι τι φαγητό μαγείρεψα προχθές, αυτοί πώς θα εμπαιδώσουν τόσες γνώσεις;
Αμ, οι κωδικοί; Πώς θα θυμηθούν τους κωδικούς; Εδώ, με το ζόρι θυμούνται τον αριθμό τηλεφώνου, άντε και μια διεύθυνση! Είναι βλέπετε θέμα χωρητικότητας μνήμης, κάτι σαν το σκληρό δίσκο ένα πράγμα.  Είμαστε τώρα για διαγραφή αρχείων και διαμόρφωση; Να ξεχάσουν κι αυτά που ξέρουν;...

Για να μην υπολογίσω και το σημαντικότερο, ίσως. Λεφτά, θα έχουν; Γιατί καλές οι συναλλαγές μέσω διαδικτύου αλλά προϋποθέτουν, χρήματα!!! Όχι;…




Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...