Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η γελοιογραφία και η ιστορία της.


Αν θέλαμε να δώσουμε ένα ορισμό για τη γελοιογραφία, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι κάθε ζωγραφική παράσταση όπου πρόσωπα και καταστάσεις αποδίδονται παραλλαγμένα με κωμικό τρόπο, με στόχο τη σάτιρα.

Η ιστορία της χάνεται στα βάθη των αιώνων αφού ήταν γνωστή από τους αρχαίους χρόνους. Πιο συγκεκριμένα, κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο (4ο π.Χ αι.) όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης, ζούσε ο Παύσων ο οποίος ήταν ζωγράφος και παρίστανε τους ανθρώπους όπως οι κωμικοί ποιητές, έχοντας ως στόχος τη διακωμώδησή τους.
Στην Αίγυπτο το δεύτερο μισό του 4ου π.Χ. αι. ζούσε ο Αντίφιλος γνωστός γελοιογράφος, ο οποίος στα έργα του σατίριζε κάποιο Γρύλλο και για το λόγο αυτό τα έργα του ονομάστηκαν "Γρύλλοι". Λέγεται μάλιστα πως αυτός εισήγαγε τη γελοιογραφία ως είδος ζωγραφικής.

Στη Νότια Ιταλία στα ερυθρόμορφα αγγεία υπήρχαν παραστάσεις όπου παρωδούνταν μύθοι θεών και Ομηρικών επεισοδίων. Γνωστός γελοιογράφος εκεί ήταν ο Ασστέας.

Η Αλεξάνδρεια στην Ελληνιστική περίοδο είναι εκείνη που εκπροσωπεί κάθε γελοιογραφικό είδος στην Τέχνη. Γελοιογράφοι της εποχής είναι ο Γραφικός, ο Καλάτις  κ.α. Λέγεται πως ο Γαλάτων που ζωγράφισε τον Όμηρο και άλλους ποιητές καυτηριάζοντας τους έτσι, ότι δεν φτιάχνουν τίποτε νέο, έχοντας μόνη πηγή έμπνευσής τους τον Όμηρο, ήταν Αλεξανδρινός.

Κατά το Μεσαίωνα η Εκκλησία με όπλο της τη γελοιογραφία, θα σατιρίσει τους άπιστους και τους αιρετικούς, ενώ η κοσμική Τέχνη με τη γελοιογραφία θα σατιρίσει τον έκλυτο βίο μοναχών.

Η ανάπτυξη της γελοιογραφίας όμως συντελείται με την ανάπτυξη της τυπογραφίας (16ος αι.). Τα θέματά της είναι κυρίως από την καθημερινότητα, παρά το γεγονός πως η πολιτική ζωή παρείχε άφθονο υλικό. Βλέπετε τα μοναρχικά καθεστώτα καταδίωκαν κάθε σάτιρα κατά των ισχυρών...

Στη μεγαλύτερη ακμή της θα φτάσει από την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ' μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση (1789), αφού χρησιμοποιήθηκε και σαν μέσο προπαγάνδας, μέσα από εκδόσεις γελοιογραφικών περιοδικών, όπως το Le Charival (1832, Γαλλία), το Φλίγκεντε Μπέττερ στη Γερμανία, το Νόυε Ιλλουστρίτε Τσάιτουνγκ και το Χουμοριστίσε Μπλέττερ στην Αυστρία και το Punch (1841 Αγγλία).

Στην Ελλάδα, πατέρας της γελοιογραφίας θεωρείται ο Θεμιστοκλής (Θέμος) Άννινος (1843 - 1916), ο οποίος διέθετε κομψότητα γραμμής και πληρότητα σχεδίου και ήταν παράλληλα εκδότης των σατιρικών περιοδικών "Ασμοδαίος" και "Άστυ" που ήταν τα πρώτα στο είδος αυτό.
Ακολούθησαν, ο βραβευμένος από την γαλλική εφημερίδα "Le Journal" Δημήτρης Γαλάνης, ο Ζαχ. Παπαντωνίου, ο Φρ. Αριστεύς, ο Στ. Σταματίου, ο Η. Κουμετάκης, ο Σ. Αντωνιάδης, (ΣΟΦΟ), ο Φ. Δημητριάδης, ο Γ. Γκέιβελης, ο Σ. Πολενάκης, ο Αρχέλαος Αντώναρος, ο Μ. Πιμπλής, ο Μ. Μποστατζόγλου  (Μποστ), ο Σ. Σταυρόπουλος, ο Κ. Μητρόπουλος, ο Αρκάς, ο Γ. Κυριακόπουλος (ΚΥΡ), ο, Σ. Ορνεράκης, ο Γ. Καλαϊτζής, ο Ι. Ανανιάδης, ο Γ. Ιωάννου και πολλοί ακόμα αξιόλογοι γελοιογράφοι.



Πληροφορίες: wikipedia.org24grammata.com
Κείμενο: "to e-periodiko mas"

Σχόλια

Τα αγαπημένα του μήνα

Η Μαρία Κανελλάκη μιλάει στο e-περιοδικό μας για το βιβλίο της και όχι μόνο...

Με τη Μαρία Κανελλάκη συναντηθήκαμε εντελώς τυχαία στα διαδικτυακά μονοπάτια. Ήταν ίσως λίγο καρμική η συνάντηση αυτή, γιατί από την ανάρτηση, που διάβασα στο blog της το Απάγκιο, κατάλαβα πόσο ξεχωριστός άνθρωπος είναι και πόσα κοινά έχουμε. Γυρίζοντας το χρόνο πίσω σ' εκείνη την ανάρτηση του 2015 για τους τόπους της σύγχρονης ιστορικής μνήμης πρέπει να πω πως δεν έπαψα ούτε στιγμή να ανακαλύπτω πτυχές ενός ανθρώπου με ευαισθησίες και δυνατή πένα.

Από τότε μεσολάβησαν πολλές αναρτήσεις και φορά τη φορά τη γνώριζα όλο και καλύτερα, μέσα από τα κείμενά της, την ευαισθησία της σε κοινωνικά θέματα και την αγάπη της για τον καθημερινό άνθρωπο, που αγωνίζεται σε δύσκολους καιρούς. Θα μπορούσα να σας μιλήσω για τη Μαρία, αλλά προτίμησα να σας μεταφέρω μια κουβέντα που είχα μαζί της με αφορμή το βιβλίο της "Ιστορίες της διπλανής κρίσης", που το αγάπησα πραγματικά. Σας αφήνω να την απολαύσετε...


Σε γνώρισα μέσα από την πένα σου στο «Απάγκιο» σου, που έγινε και δικό μου απάγκιο κ…

Ανοιξιάτικο δειλινό...

Τι τραγούδι να πω για σένα, τι λουλούδι να σου βρω, ποιες λέξεις να διαλέξω, να περιγράψω το λυγμό...
Αυτόν, που πνίγει με αυθάδεια τα λόγια αυτόν, που βυθίζει τη ψυχή σε θάλασσα ανταριασμένη και σκοτεινή...
Με τη φυγή σου αλλάξαν όλα!
'Εγινε δείλι το πρωινό
για όλους εκείνους που σ'αγαπάνε
χτύπημα είναι οδυνηρό.
Το ξέρω, θα ΄ρθει τώρα η νύχτα το ξέρω, θα ΄ρθει πάλι η αυγή.
Όλα θα μπούνε ξανά σε κύκλο
όμως, εσύ δεν θα ΄σαι εκεί!

Τη μηχανή του χρόνου θα γυρίζω
για να σε βρίσκω να περπατάς
μέσα από θύμισες αγαπημένες
και να μου χαμογελάς

Καμιά φυγή σου δεν θα εμποδίσει
αυτό το αντάμωμα το νοερό
κι όσα μοιραστήκαμε θα ζωντανεύουν
μέσα στου χρόνου το κενό.

                                                                                          Στη Λένα...


Η φωτογραφία αυτή συμμετείχε στο 3ο Δρώμενο Φωτογραφίζειν, της καλής μου φίλης
Μαρίας Νικολάου από το "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".
Την τράβηξα ένα ανοιξιάτικο δειλινό και το επόμενο πρωί έμαθα πως η αγαπημένη εφηβ…

Σύνορα...

Της λησμονιάς το σύνορο, πέρασα απόψε πάλι βουή κι αντάρα η ψυχή, πισωπατά στις αναμνήσεις κι αποζητά τη χαμένη ευτυχία, εκεί που σταματά ο χρόνος
Έλα να συναντηθούμε στο μονοπάτι το κρυφό με μια αγκαλιά να ξεχαστούμε στου κόσμου το απόβραδο εκεί που κανείς δεν ορίζει τίποτα, εκεί που χάνεται ο ήλιος
Στο απέραντο σύμπαν θα γίνω ιχνηλάτης σου με της ψυχής μου το φως θα φέξω τα βήματά σου, για να με βρεις για να ορίσεις απ' την αρχή το είναι μου
Μη φοβηθείς! Τα όνειρα είναι για να τα ζούμε πρώτα στις σκέψεις μας Οι λέξεις έγιναν για να μιλούν πρώτα στην ψυχή μας Τα σύνορα έγιναν για κείνους που δεν βλέπουν...

... Οι οι τρεις πρώτες σειρές (που αποτελούνται από 25 λέξεις), έλαβαν μέρος στο διαδικτυακό δρώμενο 25 Λέξεις #11 της καλής μου φίλης Μαρίας Νικολάου που οργανώνει ακούραστα στο blog της "Το Κείμενο".

Ψάχνετε για σπιτική κρέμα ματιών; Έχουμε την καλύτερη!

Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής λένε πολλοί και όχι άδικα. Παράλληλα είναι και ο καθρέφτης της ομορφιάς μιας γυναίκας. Είναι τα πρώτα, που μαρτυρούν το χρόνο που περνά και γι' αυτό το λόγο, όλες θέλουμε να τα κρατήσουμε μακριά από τα σημάδια του.

Έτσι από πολύ νωρίς φροντίζουμε να προμηθευτούμε με κρέμες ματιών που κυκλοφορούν σε αφθονία στο εμπόριο και υπόσχονται να προστατέψουν το δέρμα της ευαίσθητης περιοχής των ματιών από τις ρυτίδες, τις σακούλες και τους μαύρους κύκλους.

Όλες μας έχουμε ξοδέψει πολλά χρήματα για το σκοπό αυτό. Αν όμως μας έλεγαν πως μπορούμε να φτιάξουμε μια σπιτική κρέμα ματιών που θα λειτουργήσει καλύτερα και από την καλύτερη κρέμα του εμπορίου, τότε σίγουρα όλες θα τη δοκιμάζαμε.

Βρήκαμε αυτή τη συνταγή και τη μοιραζόμαστε μαζί σας, γιατί τα αποτελέσματά της είναι ζηλευτά!

Δύο υλικά χρειαζόμαστε μόνο κι αυτά είναι το λάδι καρύδας και η βιταμίνη Ε. Το λάδι καρύδας είναι αντιφλεγμονώδες, αντιμικροβιακό, αντιμυκητιακό και βελτιώνει την απορρόφηση των …

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.