Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Πρωτοβρόχια και ομπρέλες...


Σεπτέμβρης είναι, πρωτοβρόχια θα έρθουν και όπως είναι φυσικό θα χρειαστούμε ομπρέλες…

Η λέξη ομπρέλα προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη όμβρος που σημαίνει βροχή κι αυτό είναι γνωστό στους περισσότερους. Την ιστορία της ομπρέλας όμως, δεν τη γνωρίζουμε, γι’ αυτό και θα την παρουσιάσουμε σήμερα, μια που είναι πολύ παλιά κι ενδιαφέρουσα.


Η πρώτη ομπρέλα που φτιάχτηκε ποτέ για προστασία από τον ήλιο, ήταν στην αρχαία Αίγυπτο το 3500 π.Χ.  οι οποίες ήταν φτιαγμένες από πλατιά φύλλα ή χρωματιστά φτερά και ενώνονταν στη μέση με ένα ξύλο. 
Στην αρχαία Ελλάδα του 5ου π.Χ. αιώνα, όπως αναφέρουν ο Αριστοφάνης και ο Παυσανίας χρησιμοποιούσαν το σκιάδιον, το οποίο ήταν καθημερινό αντικείμενο της γυναίκας και χρησιμοποιούνταν και για θρησκευτικές τελετές. Αξίζει να θυμόμαστε πως στην αρχαία Ελλάδα, όπως και στην αρχαία Ρώμη οι ομπρέλες ήταν κυρίως αξεσουάρ των ευκατάστατων γυναικών.

Την ίδια εποχή (3500 π.Χ.) στη μακρινή ανατολή και συγκεκριμένα στην Κίνα (σύμφωνα πάντα με την παράδοση) η Γιουν ανησυχούσε για τα γεύματα του άνδρα της που συχνά κατέστρεφε η δυνατή βροχή, αφήνοντάς τον νηστικό.
Για το λόγο αυτό ο Λου Μπαν έφτιαξε μια ομπρέλα, η οποία είχε ένα εύκαμπτο σκελετό ο οποίος ήταν καλυμμένος με ύφασμα. Την ιδέα αυτή την πήρε από τα παιδιά του που στην προσπάθειά τους να προφυλαχτούν από τη βροχή, έκοβαν φύλλα λωτού. Λίγο αργότερα  στις πρώτες εκείνες ομπρέλες χρησιμοποιήθηκαν το λαδόχαρτο και το μπαμπού, εκτός από το ύφασμα.

Η ομπρέλα για τους Κινέζους αποτέλεσε εκτός από αντικείμενο καθημερινής χρήσης και δείγμα κοινωνικής θέσης, ενώ στη δυναστεία του Γουέι χρησιμοποιούσαν ομπρέλες σε παραδοσιακές και θρησκευτικές τελετές. 
Η ομπρέλα ήταν σύμβολο βαθμών των αξιωματούχων, όπως και τα επίσημα ενδύματά τους με το χρώμα να καταδεικνύει το βαθμό. 
Για παράδειγμα οι αξιωματούχοι της δυναστείας των Χαν που ήταν πάνω από τη 3η βαθμίδα είχαν πράσινες ομπρέλες. Οι αυτοκράτορες της δυναστείας των Σονγκ είχαν κόκκινες και κίτρινες ομπρέλες, γεγονός που αποδεικνύει πως η ομπρέλα εκείνη την εποχή έδειχνε όχι μόνο πλούτο αλλά και τιμή. Μάλιστα χρησιμοποιούνταν συχνά και σε γαμήλιες τελετές.

Όσο περνούσαν τα χρόνια και αυξάνονταν τα ταξίδια των εξερευνητών από τη δύση, η ομπρέλα άρχισε να γίνεται γνωστή και πέρα από τα σύνορα της Κίνας. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των Ιαπώνων που έστειλαν δεκαεννιά αποστολές στην Κίνα στη δυναστεία των Τανγκ, έτσι ώστε να μάθουν τις τεχνικές κατασκευής της και να της μεταφέρουν στη χώρα τους.

Στα μέσα του 18ου μ.Χ. αιώνα Άγγλοι επιχειρηματίες έφεραν από ταξίδι τους στην Κίνα μια ομπρέλα εντυπωσιάζοντας ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν η αρχή για τη διάδοση της ομπρέλας στη Βρετανία που έμελλε να γίνει τρόπος ζωής για κάθε Βρετανό. Το 1928 ο Hans Haupt δημιούργησε την πρώτη «ομπρέλα τσέπης», που έγινε τόσο δημοφιλής στα μετέπειτα χρόνια λόγο του μεγέθους και της πρακτικότητάς της.

Σήμερα, εκτός από τους δύο τύπους ομπρέλας που χρησιμοποιούμε (βροχής ή ήλιου – θαλάσσης) χρησιμοποιούμε ομπρέλες τόσο στην όπερα και το τραγούδι, όσο και στο χορό και την ακροβασία, αλλά πολλές φορές και τη διακόσμηση ή τη γλυπτική.


Τα αγαπημένα του μήνα

Όταν τα παιδιά ντύνονταν Πιερότοι και Κολομπίνες...

Βλέποντας παλιές ελληνικές ταινίες διαπιστώνει κανείς πως η ενδυμασία των αποκριών έχει κι αυτή τη μόδα της. Μπορεί σήμερα τα παιδιά να διαλέγουν μέσα από μια μεγάλη ποικιλία τις στολές τους, με επικρατέστερες αυτές των ηρώων παραμυθιών ή cartoon, τις παλαιότερες δεκαετίες όμως τα πράγματα ήταν λίγο πιο απλά...
Εμπνευσμένες από την Κομέντια ντελ άρτε (Commedia dell'arte) οι στολές ήταν λιγότερο πρωτότυπες και περισσότερο κλασσικές. 

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Να θυμηθούμε την κυρά Σαρακοστή;

Ένα ξεχασμένο έθιμο, από τα παλαιότερα του τόπου μας, που σχετίζεται με το Πάσχα. Δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα ημερολόγιο, το οποίο μετρούσε τις μέρες που μεσολαβούν από το Σάββατο μετά την Καθαρή Δευτέρα, ως τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Το ιδιότυπο αυτό ημερολόγιο, είχε τη φιγούρα μιας γυναίκας, που έμοιαζε στην όψη με καλόγρια, είχε σταυρωμένα τα χέρια της γιατί προσευχόταν, είχε στο κεφάλι ή στο λαιμό της ένα σταυρό, γιατί πήγαινε στην εκκλησία, δεν είχε στόμα, γιατί νήστευε και είχε επίσης επτά πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της νηστείας.
Από το πρώτο Σάββατο μετά την Καθαρή Δευτέρα και κάθε Σάββατο, έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι, ήταν αυτό του Μ. Σαββάτου. 

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η μόδα και οι σχεδιαστές της δεκαετίας του 1940

Εύκολα θα μπορούσε κανείς να πει πως σε μια δεκαετία, που σημαδεύτηκε από ένα Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως αυτή του 40, η μόδα δεν θα έχει και πολλά να επιδείξει.
Ασφαλώς  οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες μπορούν να καθορίσουν ως ένα μεγάλο βαθμό τη μόδα, όμως η ανάγκη των ανθρώπων και κυρίως των γυναικών να νιώσουν ευπαρουσίαστες και ελκυστικές δεν σταματά.
Έτσι, οι γυναίκες της εποχής με τα ελάχιστα μέσα, που διαθέτουν προσπαθούν να μετατρέψουν τα ρούχα τους, σύμφωνα με αυτά που φορούν τα είδωλα του κινηματογράφου όπως η Rita Hayworth.      
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...