Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Πρωτοβρόχια και ομπρέλες...


Σεπτέμβρης είναι, πρωτοβρόχια θα έρθουν και όπως είναι φυσικό θα χρειαστούμε ομπρέλες…

Η λέξη ομπρέλα προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη όμβρος που σημαίνει βροχή κι αυτό είναι γνωστό στους περισσότερους. Την ιστορία της ομπρέλας όμως, δεν τη γνωρίζουμε, γι’ αυτό και θα την παρουσιάσουμε σήμερα, μια που είναι πολύ παλιά κι ενδιαφέρουσα.


Η πρώτη ομπρέλα που φτιάχτηκε ποτέ για προστασία από τον ήλιο, ήταν στην αρχαία Αίγυπτο το 3500 π.Χ.  οι οποίες ήταν φτιαγμένες από πλατιά φύλλα ή χρωματιστά φτερά και ενώνονταν στη μέση με ένα ξύλο. 
Στην αρχαία Ελλάδα του 5ου π.Χ. αιώνα, όπως αναφέρουν ο Αριστοφάνης και ο Παυσανίας χρησιμοποιούσαν το σκιάδιον, το οποίο ήταν καθημερινό αντικείμενο της γυναίκας και χρησιμοποιούνταν και για θρησκευτικές τελετές. Αξίζει να θυμόμαστε πως στην αρχαία Ελλάδα, όπως και στην αρχαία Ρώμη οι ομπρέλες ήταν κυρίως αξεσουάρ των ευκατάστατων γυναικών.

Την ίδια εποχή (3500 π.Χ.) στη μακρινή ανατολή και συγκεκριμένα στην Κίνα (σύμφωνα πάντα με την παράδοση) η Γιουν ανησυχούσε για τα γεύματα του άνδρα της που συχνά κατέστρεφε η δυνατή βροχή, αφήνοντάς τον νηστικό.
Για το λόγο αυτό ο Λου Μπαν έφτιαξε μια ομπρέλα, η οποία είχε ένα εύκαμπτο σκελετό ο οποίος ήταν καλυμμένος με ύφασμα. Την ιδέα αυτή την πήρε από τα παιδιά του που στην προσπάθειά τους να προφυλαχτούν από τη βροχή, έκοβαν φύλλα λωτού. Λίγο αργότερα  στις πρώτες εκείνες ομπρέλες χρησιμοποιήθηκαν το λαδόχαρτο και το μπαμπού, εκτός από το ύφασμα.

Η ομπρέλα για τους Κινέζους αποτέλεσε εκτός από αντικείμενο καθημερινής χρήσης και δείγμα κοινωνικής θέσης, ενώ στη δυναστεία του Γουέι χρησιμοποιούσαν ομπρέλες σε παραδοσιακές και θρησκευτικές τελετές. 
Η ομπρέλα ήταν σύμβολο βαθμών των αξιωματούχων, όπως και τα επίσημα ενδύματά τους με το χρώμα να καταδεικνύει το βαθμό. 
Για παράδειγμα οι αξιωματούχοι της δυναστείας των Χαν που ήταν πάνω από τη 3η βαθμίδα είχαν πράσινες ομπρέλες. Οι αυτοκράτορες της δυναστείας των Σονγκ είχαν κόκκινες και κίτρινες ομπρέλες, γεγονός που αποδεικνύει πως η ομπρέλα εκείνη την εποχή έδειχνε όχι μόνο πλούτο αλλά και τιμή. Μάλιστα χρησιμοποιούνταν συχνά και σε γαμήλιες τελετές.

Όσο περνούσαν τα χρόνια και αυξάνονταν τα ταξίδια των εξερευνητών από τη δύση, η ομπρέλα άρχισε να γίνεται γνωστή και πέρα από τα σύνορα της Κίνας. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των Ιαπώνων που έστειλαν δεκαεννιά αποστολές στην Κίνα στη δυναστεία των Τανγκ, έτσι ώστε να μάθουν τις τεχνικές κατασκευής της και να της μεταφέρουν στη χώρα τους.

Στα μέσα του 18ου μ.Χ. αιώνα Άγγλοι επιχειρηματίες έφεραν από ταξίδι τους στην Κίνα μια ομπρέλα εντυπωσιάζοντας ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν η αρχή για τη διάδοση της ομπρέλας στη Βρετανία που έμελλε να γίνει τρόπος ζωής για κάθε Βρετανό. Το 1928 ο Hans Haupt δημιούργησε την πρώτη «ομπρέλα τσέπης», που έγινε τόσο δημοφιλής στα μετέπειτα χρόνια λόγο του μεγέθους και της πρακτικότητάς της.

Σήμερα, εκτός από τους δύο τύπους ομπρέλας που χρησιμοποιούμε (βροχής ή ήλιου – θαλάσσης) χρησιμοποιούμε ομπρέλες τόσο στην όπερα και το τραγούδι, όσο και στο χορό και την ακροβασία, αλλά πολλές φορές και τη διακόσμηση ή τη γλυπτική.


Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

8 τρόποι για να νιώθετε ευτυχισμένοι

Λένε πως η ευτυχία είναι χαρούμενες στιγμές. Άλλοι πάλι λένε πως η ευτυχία είναι τρόπος ζωής και διδάσκεται. Ό,τι από τα δύο κι αν είναι, εμείς βρήκαμε οχτώ τρόπους για να νιώθετε ευτυχισμένοι και σας τους παρουσιάζουμε.

Απολαύστε τα μικρά πράγματα
Για μια στιγμή καθημερινά, δώστε μεγαλύτερη προσοχή σ' αυτά που είναι γύρω σας,  όπως τον ήλιο, έτσι όπως μπαίνει στο δωμάτιό σας το πρωί ή στο άρωμα του καφέ σας. Εκτιμώντας καθημερινά μικρά απλά πράγματα, θα διαπιστώσετε πόσο εύκολα μπορείτε να χαμογελάτε και πόσο τυχεροί είστε για το λόγο αυτό.

Μην είστε τελειομανείς
Το σπίτι δεν γίνεται να είναι πάντα άψογο και τακτοποιημένο. Μια αργία δεν μπορεί πάντα να την περάσετε  έτσι ακριβώς όπως σχεδιάσατε, ούτε τα παιδιά σας μπορούν πάντα να συμπεριφέρονται έτσι όπως θέλετε. Αντί λοιπόν να εστιάζετε κάθε φορά σε ό,τι πάει "στραβά" επικεντρωθείτε στα θετικά. Σ' ένα όμορφο απόγευμα με την οικογένειά σας ή τους φίλους σας, σε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα, στην αγκαλιά που θα πάρετε απ…

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"




17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...