Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

Έτσι ξεκίνησαν όλα...

8 Μαρτίου 1857. Στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας βγαίνουν στους δρόμους και διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας και ίση αμοιβή για ίση εργασία με τους άνδρες. Ήταν η πρώτη φορά που οι γυναίκες στις ΗΠΑ, οργανώθηκαν σε συνδικάτα, αφού το κύριο συνδικάτο AFL (American Federation of Labor) δεν εκπροσωπούσε γυναίκες εργάτριες, ούτε μαύρους, παρά μόνο λευκούς άνδρες.
            Η ίδια ημερομηνία επιλέχθηκε και αρκετά χρόνια αργότερα από τις γυναίκες που διαμαρτύρονταν για τις κακές συνθήκες εργασίας και ζητούσαν ισότητα. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1909, στις 28 Φεβρουαρίου, εορτάστηκε στις ΗΠΑ η πρώτη Ημέρα της γυναίκας, καθιερωμένη από το Σοσιαλιστικό Κίνημα, το οποίο θέλησε να τιμήσει εκείνες τις γυναίκες απεργούς. Ένα χρόνο μετά το 1910, στην πρώτη διεθνή διάσκεψη γυναικών, στα πλαίσια της Σοσιαλιστικής Διεθνούς,  στην Κοπεγχάγη, καθιερώνεται πλέον ο διεθνής εορτασμός της Ημέρας της Γυναίκας στις 8 Μαρτίου. Δεκαεπτά χώρες είχαν εκπροσώπους, σ’ αυτή τη διάσκεψη, όπου παρευρέθηκαν περισσότερες από εκατό γυναίκες. Η Κλάρα Ζέτκιν ήταν αυτή που πρότεινε η ημέρα αυτή να αφιερωθεί στις αμερικανίδες εργάτριες για τους αγώνες τους και η πρόταση έγινε δεκτή ομόφωνα. Στη διάσκεψη συμμετείχαν και οι πρώτες γυναίκες βουλευτές του κοινοβουλίου της Φιλανδίας.
            Το 1911 η Ημέρα της Γυναίκας, γιορτάστηκε στις 19 Μαρτίου με πορείες σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Δανία, η Γερμανία, η Αυστρία και η Ελβετία. Τα αιτήματα εκτός από τα ίσα εργασιακά δικαιώματα, ήταν η επέκταση ψήφου στις γυναίκες και το δικαίωμά τους να εκλέγονται, καταπολεμώντας κάθε είδους διάκριση.
            Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Γυναικείο Κίνημα συνδέεται με το αντιπολεμικό κίνημα. Η Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται με διαδηλώσεις σε πολλές χώρες της Ευρώπης, άλλοτε την τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου και άλλοτε  στις 8 Μαρτίου ή σε κάποια κοντινή ημερομηνία.
            Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας καθιερώνεται πολύ πολύ αργότερα, το 1975, από τα Ηνωμένα Έθνη. Το 1977, η Γενική Συνέλευση υιοθετεί ψήφισμα βάσει του οποίου καθιερώνεται, να τιμώνται τα δικαιώματα των Γυναικών και η Παγκόσμια Ειρήνη από τα κράτη – μέλη, σε όποια ημερομηνία θεωρούν πιο κατάλληλη, σε σχέση με την ιστορία και την παράδοση του καθενός. Με αυτό τα Ηνωμένα Έθνη, αναγνωρίζουν το ρόλο των γυναικών στο κίνημα για την Παγκόσμια Ειρήνη και την άρση των διακρίσεων.
            Στις μέρες μας τα αιτήματα αυτών των γυναικών, έχουν ικανοποιηθεί. Ο εορτασμός όμως της ημέρας αυτής, είναι όχι μόνο επίκαιρος αλλά και αναγκαίος, αν σκεφτεί κανείς ότι σε πολλές χώρες καταπατούνται ακόμη και τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών.
   Όσο για το αίτημα για πλήρη ισότητα των δύο φύλλων; Ε! Αυτό παραμένει ανικανοποίητο....
      

πηγή πληροφοριών: wikipedia.org

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...