Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, εκατό χρόνια πριν...



To 1913 μεταξύ των μεταρρυθμίσεων που έκανε η κυβέρνηση Βενιζέλου ήταν οι εξής:



Η υποχρεωτική φοίτηση στα νηπιαγωγεία από 4 ετών.
  • Καθιερώνεται υποχρεωτικό, αυτόνομο και εξαετές δημοτικό σχολείο.
  • Στη Μέση Εκπαίδευση καθιερώνονται δύο ανεξάρτητοι τύποι σχολείων. Το τριετές Αστικό σχολείο με τεχνικό και πρακτικό χαρακτήρα, όπου μπορούν να φοιτήσουν χωρίς εξετάσεις οι απόφοιτοι του δημοτικού σχολείου. Επίσης το εξαετές Γυμνάσιο, το οποίο χωρίζεται σε φιλολογικό και πραγματικό.
  • Φροντίδα για τη μόρφωση της Ελληνίδας.
  • Δημιουργία τεχνοεπαγγελματικής εκπαίδευσης, με σκοπό την προετοιμασία για την κοινωνική και οικονομική ζωή και σύνδεση του σχολείου με την παραγωγή.
  • Μέριμνα για την εξασφάλιση κτιριακής υποδομής.





Ακολουθούν το 1916 νέες και πιο ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις. Τα διδακτικά βιβλία του Δημοτικού αλλάζουν μορφή και περιεχόμενο και "οφείλουσι να είναι γεγραμμένα εις την κοινήν ομιλουμένην γλώσσαν, απηλλαγμένην παντός αρχαϊσμού". Αυτή την εποχή εκδίδονται τα πρότυπα αναγνωστικά, το "Αλφαβητάρι με τον ήλιο" και το αναγνωστικό της Γ' Δημοτικού "Σαν τα ψηλά βουνά".
Το ελληνικό διδακτικό βιβλίο αποκτά ευχάριστη εικονογράφηση και εγκαταλείπονται ο διδακτισμός, ο στόμφος και ο αρχαϊσμός. Η εκπαίδευση της περιόδου 1919 - 1920 αποκτά "φιλελεύθερο προσανατολισμό", ο οποίος όμως έρχεται σε ρήξη με τη νοοτροπία του παρελθόντος. Τη δεκαετία αυτή κυκλοφορούν 10 νέα αναγνωστικά βιβλία γραμμένα στη δημοτική με βάση τη γραμματική του Μανόλη Τριανταφυλλίδη.


Οι αντιδράσεις για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση των ετών 1913 και 1917 ήταν μεγάλες, ιδιαίτερα για το γλωσσικό ζήτημα και την καθιέρωση της δημοτικής. Ο Βενιζέλος, αποφασισμένος για τις αλλαγές αυτές, δήλωνε το 1918 στη Βουλή: "Δεν θα κάμωμεν συμβιβασμόν... Είπον καθαρά ότι εις το δημοτικό σχολείο θα έχωμε τη δημοτική γλώσσα".




Από το βιβλίο "Η γειτονιά μας η παλιά" Εκδόσεις Σαββάλας.
Κείμενο: to e-periodiko mas

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...