Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, εκατό χρόνια πριν...



To 1913 μεταξύ των μεταρρυθμίσεων που έκανε η κυβέρνηση Βενιζέλου ήταν οι εξής:



Η υποχρεωτική φοίτηση στα νηπιαγωγεία από 4 ετών.
  • Καθιερώνεται υποχρεωτικό, αυτόνομο και εξαετές δημοτικό σχολείο.
  • Στη Μέση Εκπαίδευση καθιερώνονται δύο ανεξάρτητοι τύποι σχολείων. Το τριετές Αστικό σχολείο με τεχνικό και πρακτικό χαρακτήρα, όπου μπορούν να φοιτήσουν χωρίς εξετάσεις οι απόφοιτοι του δημοτικού σχολείου. Επίσης το εξαετές Γυμνάσιο, το οποίο χωρίζεται σε φιλολογικό και πραγματικό.
  • Φροντίδα για τη μόρφωση της Ελληνίδας.
  • Δημιουργία τεχνοεπαγγελματικής εκπαίδευσης, με σκοπό την προετοιμασία για την κοινωνική και οικονομική ζωή και σύνδεση του σχολείου με την παραγωγή.
  • Μέριμνα για την εξασφάλιση κτιριακής υποδομής.





Ακολουθούν το 1916 νέες και πιο ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις. Τα διδακτικά βιβλία του Δημοτικού αλλάζουν μορφή και περιεχόμενο και "οφείλουσι να είναι γεγραμμένα εις την κοινήν ομιλουμένην γλώσσαν, απηλλαγμένην παντός αρχαϊσμού". Αυτή την εποχή εκδίδονται τα πρότυπα αναγνωστικά, το "Αλφαβητάρι με τον ήλιο" και το αναγνωστικό της Γ' Δημοτικού "Σαν τα ψηλά βουνά".
Το ελληνικό διδακτικό βιβλίο αποκτά ευχάριστη εικονογράφηση και εγκαταλείπονται ο διδακτισμός, ο στόμφος και ο αρχαϊσμός. Η εκπαίδευση της περιόδου 1919 - 1920 αποκτά "φιλελεύθερο προσανατολισμό", ο οποίος όμως έρχεται σε ρήξη με τη νοοτροπία του παρελθόντος. Τη δεκαετία αυτή κυκλοφορούν 10 νέα αναγνωστικά βιβλία γραμμένα στη δημοτική με βάση τη γραμματική του Μανόλη Τριανταφυλλίδη.


Οι αντιδράσεις για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση των ετών 1913 και 1917 ήταν μεγάλες, ιδιαίτερα για το γλωσσικό ζήτημα και την καθιέρωση της δημοτικής. Ο Βενιζέλος, αποφασισμένος για τις αλλαγές αυτές, δήλωνε το 1918 στη Βουλή: "Δεν θα κάμωμεν συμβιβασμόν... Είπον καθαρά ότι εις το δημοτικό σχολείο θα έχωμε τη δημοτική γλώσσα".




Από το βιβλίο "Η γειτονιά μας η παλιά" Εκδόσεις Σαββάλας.
Κείμενο: to e-periodiko mas

Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...