Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Παλιά αντικείμενα, νέες χρήσεις

Θέλετε να δείτε πώς με λίγη φαντασία, πολύ μεράκι και δημιουργικότητα, τα παλαιά αντικείμενα μπορούν να πάρουν νέα όψη και να έχουν νέα χρήση, αντί να μένουν στα αζήτητα ή να πετιούνται στα σκουπίδια;
Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες και πάρτε ιδέες!...

Οι ρακέτες, που έγιναν καθρέφτες!





Η μπανιέρα που έγινε καναπές!

Παλιά καφάσια αναψυκτικών, γίνονται καρέκλα...



 Νέα χρήση της παλιάς παλέτας...


Η ρόδα του ποδηλάτου, μετράει την ώρα...







Ξεχωριστό κεφαλάρι, για όσους αγαπούν τα βιβλία...





Οι παλιές λάμπες γίνονται κρεμαστά βάζα...





Σας περισσεύουν καρέκλες;



Τα παλιά μπουκάλια, δεν κρύβουν ...μηνύματα, αλλά φωτογραφίες...





Τα πιο πρωτότυπα κηροπήγια!...





Κρεμάστε άφοβα ό,τι θέλετε...





Το παλιό ποδήλατο, βρήκε τη θέση του!...



Ποιός είπε ότι τα skatebords είναι μόνο για μεγάλα παιδιά;




Το κομοδίνο της γιαγιάς έγινε εκπληκτική ζαρντινιέρα...



Το μπαούλο μετατράπηκε σε ένα φανταστικό καναπεδάκι, 



ενώ η παλιά βαλίτσα, έγινε μια αναπαυτική καρέκλα!...

Η παλιά σκάλα, έγινε βιβλιοθήκη...


Εντυπωσιακό φωτιστικό, από παλιές κλειδαριές!





Τα άδεια μπουκάλια, γεμίζουν φως!...



 Όταν το παλιό πιάνο, δε θες με τίποτα να το πετάξεις!!...







Από το αλουμινένιο κουτάκι, κρατάμε μόνο το ...άνοιγμα, για να δημιουργήσουμε αυτή την ευφάνταστη τσάντα!...







Σας περίσσεψαν πλαστικά κουταλάκια, από το πάρτι;  Μη τα πετάξετε! Φτιάξτε μ' αυτά, αυτό το εντυπωσιακό φωτιστικό, κολλώντας τα πάνω σε ένα άδειο πλαστικό μπουκάλι!...



Τα καπέλα δε φοριούνται πλέον;... Δεν πειράζει, γίνονται φωτιστικά!...





Αξιοποιείστε τα παλιά αντικείμενα λοιπόν, βάζοντας τη φαντασία σας να δουλέψει!....

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...