Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Μεγάλη Τρίτη, ημέρα "καθαριότητας"

Τη Μ. Τρίτη εθιμοτυπικά, οι νοικοκυρές την αφιερώνουν στο καθάρισμα του σπιτιού. Όλα πρέπει να λάμπουν για το Πάσχα, οι αυλές, τα σπίτια, όλα! Ασπρίζονται οι μαντρότοιχοι, καθαρίζονται τζάμια και παντζούρια, τινάζονται χαλιά, για να είναι έτοιμα για τη μεγάλη γιορτή.

Έτσι συνήθιζε ο λαός μας κι έτσι συνηθίζει ακόμα, να κάνει.
Δεν μπορώ όμως να μην αναρωτηθώ... Καθαρίζουμε το σπίτι μας, το χώρο μας, καθαρίζουμε το σώμα μας, καθαρίζουμε και την ψυχή μας; Και το μυαλό μας;
Μη βιαστείτε να μου απαντήσετε θετικά, έχοντας στο νου σας, την εξομολόγηση και τη Θεία Κοινωνία. 
Μιλάω για την ουσιαστική καθαρότητα, που προέρχεται από τον τρόπο σκέψης. Αυτή την καθαρότητα, που έχουν τα παιδιά όταν σε κοιτούν βαθιά στα μάτια και σε διαπερνούν κάνοντάς σε διάφανο. Αυτή την καθαρότητα, που ξεκινά από το βλέμα και καταλήγει στην καρδιά, χωρίς να ρωτά ποιος είσαι, τι είσαι, αν έχεις θέση, επιρροή ή χρήματα. 
Αρκείται στο ότι είσαι άνθρωπος και ανθρώπινα σε αντιμετωπίζει.
Πόσοι από μας είναι τόσο καθαροί; Πόσοι από μας, θα άνοιγαν την πόρτα και την καρδιά τους σε ανθρώπους άστεγους ή άπορους για το πασχαλιάτικο τραπέζι; Πόσοι από μας θα άνοιγαν την πόρτα τους σε ένα άγνωστο;
Ελάχιστοι φοβάμαι!... 
Ανθρώπινο, θα μου πείτε. Ο κόσμος άλλαξε, οι καιροί έγιναν επικίνδυνοι, δεν ξέρεις ποιος είναι ο διπλανός σου...
Κατανοητό, όμως ο άνθρωπος, είναι φτιαγμένος για να αγαπά, για να χαμογελά, για να απλώνει το χέρι στον άλλο άνθρωπο, όχι για να καταστρέφει ή να αδιαφορεί.
Ίσως αυτό το Πάσχα, για να υπάρξει πραγματική Ανάσταση, να πρέπει αντί να μετράμε τα χρήματα, που χρειαζόμαστε για το πασχαλινό τραπέζι, να μετρήσουμε τα συναισθήματα που χρειαζόμαστε για να νιώσουμε καθαροί άνθρωποι. Τότε, θα ανακαλύψουμε, πως μόνο ένα συναίσθημα είναι αρκετό. Αγάπη
Όλα μπορούν ν' αλλάξουν, με αυτή που δεν αγοράζεται, δεν πουλιέται κι όταν μοιράζεται, πολλαπλασιάζεται!...

Μαρίνα

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...