Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η σχολή Βακαλό, συμπλήρωσε 56 χρόνια ζωής!


Η πρώτη σχολή εφαρμοσμένων τεχνών στην Ελλάδα το κολέγιο Βακαλό Art and Desine, μετρά 56 χρόνια ζωής, αφού το 1958 μια παρέα διακεκριμένων καλλιτεχνών και διανοούμενων ίδρυσαν αυτή τη σχολή που γνωρίζουμε σήμερα.
Ελένη Βακαλό

 Οι ιδρυτές του ήταν ο ζωγράφος και σκηνογράφος Γιώργος Βακαλό, η ποιήτρια και ιστορικός τέχνης Ελένη Βακαλό, ο ζωγράφος τ. πρύτανης της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών Παναγιώτης Τέτσης και ο εκδότης της καλλιτεχνικής επιθεώρησης Ζυγός, Φραντζής Φραντζισκάκης.
Γιώργος Βακαλό

Οι λόγοι που ιδρύθηκε η σχολή ήταν περισσότερο εκπαιδευτικοί και πολιτιστικοί και λιγότερο επιχειρηματικοί. Η απουσία εκπαίδευσης στο design, στη στιγμή που αυτό διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην κοινωνία, ήταν η αιτία ίδρυσής του.
Παναγιώτης Τέτσης

 Οι ιδρυτές, άνθρωποι με ευαισθησία σε ζητήματα τέχνης, παιδείας και πολιτισμού, έδωσαν το στίγμα και εμπνέουν μέχρι σήμερα τη Σχολή. Μια έμπνευση που συνεχίζεται από το διάδοχο στη Διεύθυνση ζωγράφο Δρ Δανιήλ Γουναρίδη και τον αρχιτέκτονα Τίμο Μίσιο, που έφυγε πρόσφατα απ' τη ζωή.
Φραντζής Φραντζισκάκης

Απόφοιτοι της σχολής είναι διάσημοι σχεδιαστές - καλλιτέχνες όπως ο Γιώργος Ασημακόπουλος (σκηνογράφος), ο αείμνηστος Μιχάλης Ασλάνης (σχεδιαστής μόδας), ο Βαγγέλης Γεωργακόπουλος (σχεδιαστής - γλύπτης), ο Μιχάλης Γεωργίου (γραφίστας - ιδρυτής του δημιουργικού γραφείου "g"), η Βάλια Γραμματικοπούλου (σχεδιάστρια κοσμημάτων), η Μαρία Δάνια (διακοσμήτρια), ο Δαμιανός Ζαρίφης (σκηνογράφος), ο Μωησής Καπόν (αρχιτέκτονας), ο Κώστας Κουτάγιαρ (φωτογράφος), η Θεοδώρα Μάντζαρη (σύμβουλος της κινεζικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών), ο Γιώργος Πάτσας (σκηνογράφος), η Ίρις Σαματζή (διακοσμήτρια - γραφίστας), ο Ανδρέας Σαραντόπουλος (σκηνογράφος), η Ροδάνθη Σεντούκα (σχεδιάστρια), ο Σοφοκλής Συμεωνίδης (διαπιστευμένος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Derby, ο αείμνηστος Bily Bo και πολλοί άλλοι...
Πολλοί από τους παραπάνω έχουν υπάρξει στη σχολή και σαν βοηθοί καθηγητών, προσφέροντας τη γνώση τους στις νεότερες γενιές!...


πληροφορίες: vakalo.gr
κείμενο: to e-periodiko mas


Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...