Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Τα λάθη των... αντηλιακών!

to e-periodiko mas

Παρά τα όσα γνωρίζουμε για την έκθεση στον ήλιο και τους κινδύνους που αυτό εγκυμονεί, τα τελευταία 35 χρόνια τα περιστατικά θανατηφόρου μελανώματος (καρκίνος του δέρματος) έχουν τριπλασιαστεί.
Η κύρια αιτία γι' αυτό είναι όχι μόνο η έλλειψη αντηλιακού, αλλά και το λάθος αντηλιακό καθώς και ο λανθασμένος τρόπος εφαρμογής του, που μπορεί να το καταστήσει ανύπαρκτο.
Αποφύγετε αυτά τα λάθη, για ένα ανώδυνο καλοκαίρι!



1. Παρεμβολές

Εσείς φοράτε το αντηλιακό σας και βγαίνετε στον ήλιο. Αν όμως παίρνετε φάρμακα όπως η ιβουπροφαίνη, αντιισταμινικά, αντιβιοτικά όπως η τετρακυκλίνη και η δοξυκυκλίνη και πολλές θεραπείες ακμής, που περιέχουν υπεροξείδιο του βενζολίου, τότε το αντηλιακό σας χάνει τη δύναμή του και θα πρέπει να καταφύγετε την προστασία ρούχων, πλατύγυρου καπέλου και πυκνής σκιάς, για να αποφύγετε τα εγκαύματα.

2. Δεν είναι αρκετό...

Ακόμα κι αν είστε επιμελείς στην εφαρμογή του αντηλιακού, πιθανόν να μη χρησιμοποιείτε αρκετό. Σύμφωνα με τους ειδικούς γιατρούς, τουλάχιστον μια ουγγιά αντηλιακό, θα πρέπει να απλώνεται στο δέρμα, κάθε δύο ώρες, έτσι ώστε να υπάρχει επαρκής κάλυψη. Δυστυχώς οι μελέτες δείχνουν πως οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν μόνο το ένα τέταρτο της ποσότητας που θα έπρεπε να χρησιμοποιούν, κάνοντας έτσι το αντηλιακό τους, αδύναμο.

3. Μη το τρίβετε...

Λέτε πως προσέχετε και βάζετε συχνά αντηλιακό, αλλά παρόλα αυτά καίγεστε; Μήπως φταίει ο τρόπος που το απλώνετε στην επιδερμίδα σας; Μελέτες δείχνουν πως είναι πιο αποτελεσματικό όταν το απλώνετε σε ένα λεπτό φιλμ και λιγότερο αποτελεσματικό, όταν το τρίβετε μέχρι να απορροφηθεί εντελώς από την επιδερμίδα.
Γι' αυτό, την επόμενη φορά που θα βγείτε στον ήλιο, φροντίστε το δέρμα σας να είναι ενυδατωμένο και σωστά προστατευμένο.

4. Αργοπορημένη προστασία...

Αν όταν φτάσετε στην παραλία, το πρώτο πράγμα που κάνετε είναι να βγάλετε από την τσάντα το αντηλιακό σας, ξανασκεφτείτε το!! Θα πρέπει να θυμάστε ότι τα προϊόντα αυτά, χρειάζονται τουλάχιστον 30 λεπτά για να ενεργοποιηθεί η προστασία τους. Επομένως όταν τα εφαρμόζετε φτάνοντας στην παραλία, μάλλον χάσατε το "πάρτι" και αφήσατε το δέρμα σας, στο έλεος της ηλιακής ακτινοβολίας. 

5. Το παιχνίδι των αριθμών

Κοιτάτε το δείκτη προστασίας του αντηλιακού και επιλέγετε εκείνο με το μεγαλύτερο, πιστεύοντας πως έτσι είστε καλύτερα προστατευμένοι από τα εγκαύματα. Λάθος. Όταν επιλέγουμε μεγάλο δείκτη προστασίας π.χ. spf 50 ή spf 60 κ.ο.κ. έχουμε την ψευδαίσθηση πως είμαστε αρκούντως προστατευμένοι και δεν επαναλαμβάνουμε την επάλειψη. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να καούμε και στη συνέχεια να αναρωτιόμαστε τι έφταιξε.
Ο μόνος τρόπος πραγματικής προστασίας είναι η επιλογή ενός δείκτη από 15 έως 50 και οι συχνές επαλείψεις.

6. Παρακολουθώντας το ρολόι

Πολλοί από μας έχουν κάνει μέρος της καθημερινής τους ρουτίνας, το αντηλιακό τόσο το πρωί όσο και το μεσημέρι. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό όταν είναι εκτεθειμένοι στον ήλιο, ανεξάρτητα από τον δείκτη προστασίας. Πρέπει κάθε δύο ώρες σύμφωνα με τις συμβουλές της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας, να επαναλαμβάνουμε την επάλειψη. Αν αυτό σας είναι δύσκολο να το θυμηθείτε, δοκιμάστε να βάλετε υπενθύμιση στο κινητό σας, όταν είστε στον ήλιο. Έτσι κάθε δύο ώρες θα μπορείτε να ανανεώνετε την προστασία.

7. Πίνοντας στον ήλιο

Αν καίγεστε εύκολο ή κάνετε κηλίδες και πανάδες από τον ήλιο, μήπως πίνετε το ποτό σας στην παραλία; Ακόμα και οι χυμοί εσπεριδοειδών μπορούν να κάνουν το δέρμα φωτοευαίσθητο, αν καταναλώνονται στην παραλία. Προτιμήστε ένα καφέ ή το αθώο νεράκι, για να χαρείτε τον ήλιο με ασφάλεια.

8. Σκουπίστε τον ιδρώτα

Ο ιδρώτας που βρέχει το δέρμα, αποδυναμώνει το αντηλιακό ξεπλένοντάς το. Όσο κι αν είναι αδιάβροχο, η δύναμή του μειώνεται. Για το λόγο αυτό, σκουπίστε τον ιδρώτα από το δέρμα σας και ανανεώστε το αντηλιακό σας, αν ιδρώνετε πολύ, ακόμα κι αν κάνετε μια μικρή βόλτα στον ήλιο.

9. Πέρασε ο καιρός του

Πολλές φορές αγοράζουμε αντηλιακά εκτός εποχής, γιατί βρίσκουμε καλύτερες τιμές. Θα πρέπει όμως να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τέτοιες αγορές. Ο λόγος είναι απλός. Τα προϊόντα αυτά, όπως και όλα τα καλλυντικά, έχουν ημερομηνία λήξης. Έτσι όταν τα αγοράζουμε εκτός εποχής και τα ανοίξουμε είτε για να δούμε την υφή τους, είτε για να τα δοκιμάσουμε, είτε έτσι απλά για να τα μυρίσουμε, μειώνουμε τη διάρκεια ζωής τους και την αποτελεσματικότητά τους. Αν πάλι αγοράσουμε ένα προϊόν που δεν έχει ημερομηνία λήξης, θα πρέπει να το πετάξουμε αν περάσουν τρία χρόνια από την ημέρα αγορά του.

10. Πολλές ετικέτες και ορολογίες

Μπερδεύεστε από τις ετικέτες και τις ορολογίες που χρησιμοποιούν στις περιγραφές τους τα αντηλιακά προϊόντα; Δεν είναι παράδοξο αφού τις περισσότερες φορές, πρέπει να είναι κανείς χημικός για να καταλάβει τι ακριβώς σημαίνουν όλα αυτά που αναφέρονται πάνω στις συσκευασίες. Ένας εύκολος τρόπος για να απεμπλακείτε από όλο αυτό τον "πονοκέφαλο" χωρίς να καταλήξετε με έγκαυμα, είναι να επιλέξετε ένα αντηλιακό ευρέος φάσματος με sfp 50 και κάτω. Αποφύγετε τα αδιάβροχα, εκτός αν ιδρώνετε πάρα πολύ ή βρίσκεστε πολλές ώρες κάτω ή μέσα στο νερό. Περισσότερες πληροφορίες για τα εμπορικά σήματα, μπορείτε να πάρετε στο EWG’s sunscreen guide.

Καλές βουτιές!...


πηγή: huffingtonpost.com

Σχόλια

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης...

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"





Πασχαλινή διακόσμηση με σπάγκο

Μια εύκολη πασχαλινή κατασκευή, που θα δώσει εορταστικό αέρα στη διακόσμηση του σπιτιού, σας προτείνω σήμερα. Με απλά υλικά, χωρίς ιδιαίτερα έξοδα και κόπο, μπορείτε να τη φτιάξετε γρήγορα και να αποτελέσει και ένα ξεχωριστό χειροποίητο δώρο, αν το επιθυμείτε.
Τα υλικά που χρειάζεστε είναι: Σπάγκος σε φυσικό και λευκό χρώμαΚόλλα κρυσταλλιζέ2 μπαλόνια και ψαλίδι Για τη διακόσμηση τους:
ΧόρτοΨεύτικα αυγουλάκια σε χρώμα της επιλογής σας
Πώς θα τη φτιάξετε
Φουσκώστε το μπαλόνι και στη συνέχεια βρέξτε το σπάγκο στην αραιωμένη κόλλα. Για να την αραιώσετε προσθέστε νερό, έτσι ώστε να γίνει αρκετά ρευστή για να μουλιάσει καλά ο σπάγκος. Καλύψτε με μεμβράνη το μπαλόνι και τυλίξτε το σπάγκο γύρω του φροντίζοντας να μοιραστεί ομοιόμορφα όπως κάνουμε με ένα κουβάρι. Αφήστε το να στεγνώσει καλά. 

Σπάστε το μπαλόνι και αφαιρέστε το από το εσωτερικό της μπάλας. Κόψτε με το ψαλίδι τη μπάλα σε σχήμα ζικ - ζακ για να θυμίζει σπασμένο αυγό. Γεμίστε το κάθε κομμάτι με το άχυρο και τα ψεύτικα αυγουλάκια κα…

Όνειρα σε σακίδιο…

-Τι κάνεις ξύπνιος τέτοια ώρα;… ρώτησε ξέροντας μέσα της την απάντηση - Δεν μπορώ να κοιμηθώ, όλα γυρίζουν στο κεφάλι μου!
Συχνοί οι διάλογοι αυτοί, σχεδόν καθημερινοί επαναλαμβάνονταν λες και διάβαζαν κάποιο σενάριο. Τόσο ίδιοι, τόσο απελπιστικά ίδιοι! Εκείνη, άνεργη περισσότερο από δύο χρόνια και κείνος, με μειωμένο κάθε λίγο μισθό, έβλεπαν τη ζωή τους να χάνει κάθε προοπτική. Όλα τους τα όνειρα κλείστηκαν σ’ ένα άδειο βιβλιάριο Τραπέζης κι ας ήταν τόσο νέοι!  -Θα φτιάξω καφέ, μη σηκωθείς!... την καθησύχασε φιλώντας τη τρυφερά στο μέτωπο Δυο δόσεις καφέ έχει ακόμα, σκέφτηκε όπως έπινε την πρώτη γουλιά… δεν πάει άλλο, πρέπει να βρω μια λύση…
Παιδί ελλήνων μεταναστών γεννημένο σε μια πλούσια χώρα, ήρθε στην Ελλάδα πριν ακόμα πάει σχολείο, αφού οι γονείς του νοστάλγησαν την πατρίδα! Λίγα χρόνια αργότερα σκοτώθηκαν πιασμένοι χέρι - χέρι σ’ένα φοβερό δυστύχημα αφήνοντάς τον -παρηγοριά και ευθύνη - στον παππού και τη γιαγιά. Η πατρίδα των γονιών του έγινε πατρίδα του και το πονεμένο από το θάν…

Η εικονική πραγματικότητα ζωντανεύει την Ακρόπολη του 5ου πΧ αιώνα στον "Ελληνικό Κόσμο"

Μια νέα διαδραστική παραγωγή εικονικής πραγματικότητας, στην αίθουσα "Θόλος" του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος", του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, μας υπόσχεται ένα ταξίδι στο χώρο, το χρόνο και την ιστορία, παρουσιάζοντας την Ακρόπολη του Χρυσού Αιώνα του Περικλή, έτσι όπως ήταν όταν δημιουργήθηκε.


Μια μαγική περιήγηση - ξενάγηση, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει με κάθε λεπτομέρεια όλα τα κτίρια, που βρίσκονταν στον "Ιερό Βράχο" στις πραγματικές τους διαστάσεις και έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τόσο τον Παρθενώνα, το Ερεχθείο, το Ναό της Απτέρου Νίκης, τα Προπύλαια, όσο και τα αγάλματα στα φυσικά τους χρώματα και όχι μόνο.


Με τη βοήθεια του καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας Πάνου Βαλαβάνη, ομάδες ειδικών, ζωγράφοι 3Dmodelers, προγραμματιστές και αρχαιολόγοι δημιούργησαν ένα θέαμα μοναδικό που παρουσιάζει εκτός των παραπάνω, ναούς και αγάλματα που δεν διασώζονται ως τις μέρες μας, όπως το Αρρηφόριον, το Ιερό του Διός Πολιέως, το Ιερό της Αρτέμιδος Β…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

Ο Οκτώβρης που αγαπώ...

Όταν αποφάσισα να φύγω από την Αθήνα για την εξοχή, ο κυριότερος λόγος ήταν η φύση. Μεγαλωμένη σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, που τότε δε γνώριζαν καν τη λέξη «πολυκατοικία», ήξερα τις αυλές με τα οπωροφόρα και τα σπίτια με τα γεράνια στα παράθυρα. Έβλεπα τις εποχές να αλλάζουν και τα δέντρα να φορούν τα χρώματα και τα αρώματα του κάθε μήνα, πριν έρθει η στιγμή να αλλάξει η διακόσμηση στο σπίτι από καλοκαιρινή σε φθινοπωρινή όπως κάνουμε τώρα στις μεγαλουπόλεις…
Το χώμα μύριζε βροχή πολύ πριν οι στάλες της βρέξουν το μέτωπό μας παίζοντας κρυφτό στις αλάνες  και τα φύλλα που έπεφταν από τα δέντρα ήταν το φθινοπωρινό χαλί της αυλής μας και έκαναν τα πατήματά μας πάνω του, ηχηρά και αφράτα… Αυτά ξαναζώ στην εξοχή, νιώθοντας τυχερή και αρνούμενη να αποχωριστώ τις παιδικές αναμνήσεις… βλέπετε είμαι από κείνους που δεν μπορούν να ζουν σε ένα τόπο με μόνο μία ή έστω δύο εποχές… μ’ αρέσουν όλες, μ' αρέσει η εναλλαγή, ο ήλιος, η ζέστη, η βροχή, το κρύο και οι μυρωδιές που τα συνοδεύουν.
Γι’ α…

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...



Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

7 ημέρες... χαμόγελο

Για κάποιους ανθρώπους το χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπό τους αυθόρμητα, αβίαστα... για κάποιους άλλους, δύσκολα! Ακόμα κι όταν τους πουν "χαμογελάστε παρακαλώ", πάλι με δυσκολία θα το κάνουν, ενώ υπάρχουν κι εκείνοι που χαμογελούν από συνήθεια, χωρίς να το νιώθουν.

Για μένα είναι εύκολο, ίσως γιατί έχω πολύ συγκεκριμένους λόγους...

Χαμογελώ κατ' αρχήν κάθε πρωί, στην καινούργια μέρα. Στην κόρη μου, που επιμένει να με λέει "μανούλα" κι ας έγινε ενήλικη. Στον άντρα μου, που παρά τα γκρίζα του μαλλιά, στα μάτια μου είναι ακόμα ο νεαρός που ερωτεύτηκα...

Χαμογελώ ανοίγοντας το παράθυρο. Κοιτάζοντας τη φύση γύρω μου. Δεν έχει σημασία αν ο ήλιος είναι λαμπερός ή κρυμμένος πίσω από πυκνά σύννεφα. Η φύση είναι πανέμορφη σε όλες της τις εκδοχές. Άλλωστε, μου είχε λείψει τόσα πολλά χρόνια, που τώρα που τη χαίρομαι, νιώθω τυχερή!

Χαμογελώ κάθε φορά που κοιτάζω τα έξυπνα ματάκια του σκύλου μου... Το βλέμμα του είναι πάντα γεμάτο αγάπη, λατρεία σχεδόν. Κουνά την ουρά τ…