Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

9 έχει ο μήνας!

(πώς προέκυψε η φράση)

Μια που σήμερα ο μήνας έχει 9, ας δούμε πώς προέκυψε η φράση αυτή, που τόσο συχνά χρησιμοποιούμε και μέχρι τραγούδι έγινε!...


Μια πρώτη εκδοχή, θέλει την προέλευση της φράσης στα πρώτα χρόνια ζωής του ελληνικού κράτους όπου οι δημόσιοι υπάλληλοι πληρώνονταν κάθε εννιά μέρες και όχι κάθε πρώτη του μήνα ή κάθε δεκαπενθήμερο όπως επικράτησε μετά την Κατοχή. Η φράση σημαίνει απόλυτη ξενοιασιά και διάθεση για γλέντι, αφού δεν έχει κανείς να νοιαστεί για τίποτα. Τώρα πώς γίνεται να συνδέεται αυτή η φράση με την πληρωμή μισθού, που για ένα υπάλληλο όπως τον παίρνει πρέπει και να τον ξοδέψει σε υποχρεώσεις, δεν το γνωρίζουμε. Ίσως να προέκυψε από την ανασφάλεια όσων δεν είχαν τακτικό μισθό!

Η δεύτερη εκδοχή θέλει την προέλευση της φράσης στην απάντηση που έδωσαν οι Σπαρτιάτες στους Αθηναίους, όταν οι δεύτεροι τους ζήτησαν βοήθεια για να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες. "Είναι εννέα του μηνός και δεν είναι γεμάτο το φεγγάρι..."

Η τρίτη εκδοχή θέλει την προέλευση της φράσης συνδέει την προέλευσή της με το μουσουλμανικό ραμαζάνι. Το ραμαζάνι είναι στον ένατο μήνα του μουσουλμανικού σεληνιακού ημερολογίου και κατά το μήνα αυτό οι πιστοί δεν εργάζονται, προσεύχονται όλη μέρα και μόνο όταν δύσει ο ήλιος επιτρέπεται να φάνε. Ως και τα σχολεία παραμένουν κλειστά το μήνα αυτό. 

Μια τέταρτη εκδοχή του Άνθιμου Παπαδόπουλου (από τα "Φρασεολογικά") δίνει μια διαφορετική εξήγηση. Σύμφωνα μ' αυτή λοιπόν, οι τακτικοί προμηθευτές τροφίμων πληρώνονταν στο τέλος του μήνα και όσο αυτό πλησίαζε, τόσο μεγάλωνε και η ανησυχία για την εξόφλησή τους. Για κάποιο ξένοιαστο και απαλλαγμένο από κάθε είδους υποχρεώσεις, ασφαλώς ο μήνας θα πρέπει να έχει εννιά, έτσι ώστε να μη βρίσκεται λόγω ημερομηνίας κοντά σε καμιά έγνοια πληρωμής.

Δεν ξέρουμε ποια εκδοχή "πατά" περισσότερο στην αλήθεια. Σύμφωνα πάντως με τον Πυθαγόρα ο αριθμός εννέα συμβολίζει την αρμονία της φύσης. Ίσως γι' αυτό και οι Μούσες να ήταν εννιά και τα Μεγάλα Μυστήρια που γιορτάζονταν κάθε δεκαπέντε του μήνα Βοηδρομιώνα διαρκούσαν εννέα ημέρες. Ας είμαστε απλά ενημερωμένοι και ας θυμηθούμε το ομώνυμο τραγούδι του Μ. Σογιούλ (στίχοι Γ. Τζαβέλλας)!...


ί

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...