Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η "Αιωρούμενη Πόλη" στο λιμάνι του Πειραιά

φωτο: Πάρις Ταβιτιάν
Πρόκειται για μια πρωτοβουλία η οποία ξεκίνησε από τους φοιτητές του Πανεπιστημίου της Belleville στο Παρίσι το 2006. Αναπτύχθηκε από τότε το δίκτυο Bellastock, το οποίο εξαπλώνεται ταχύτατα σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο κύριος στόχος του δικτύου είναι η ανταλλαγή ιδεών, εργαλείων, μεθόδων και τεχνογνωσίας μέσα από τη δημιουργία ολιγοήμερων κατασκευών. Η ελληνική του εκδοχή (HELLAΣTOCK) διοργανώθηκε στον Πειραιά. 

φωτο: Πάρις Ταβιτιάν

Πώς λειτουργεί το δίκτυο Bellastock
Οι διοργανώσεις του δικτύου υλοποιούν την ιδέα της εφήμερης πόλης η οποία διαρκεί όσο διαρκεί και η "κατασκευή" της και δεν αφήνει κανένα αποτύπωμα με τη λήξη της, παρά μόνο την εμπειρία όσων συμμετείχαν ή την είδαν.
Όσοι συμμετέχουν στο εγχείρημα αυτό, πειραματίζονται με βάση ενός υλικού και θα πρέπει να φτιάξουν και το κατάλυμά τους αφού θα πρέπει να ζήσουν σ' αυτό όσο καιρό διαρκεί το εγχείρημα.
φωτο: Πάρις Ταβιτιάν

Το HELLAΣTOCK είχε θέμα την "αιωρούμενη πόλη". Όσοι συμμετείχαν πειραματίστηκαν με κατασκευές από πανί και σχοινί μέσα σ' ένα σκελετό σκαλωσιάς, ο οποίος αναπτύχθηκε τόσο καθ' ύψος όσο και κατά πλάτος.
φωτο: Πάρις Ταβιτιάν

Η λογική της εφήμερης πόλης, πάνω στην οποία βασίζονται αυτές οι κατασκευές εκτός των άλλων, δημιουργεί και ένα ενδιαφέρων εικαστικό αποτέλεσμα, που δίνει τη δυνατότητα αξιοποίησης των ταλέντων των φοιτητών και των ευρηματικών ιδεών τους.
φωτο: Πάρις Ταβιτιάν

Το HELLAΣTOCK αποτέλεσε μια διεθνή συνάντηση φοιτητών Αρχιτεκτονικής και Design και νέων ερευνητών αφού συμμετείχαν  170 φοιτητές από τις σχολές της Ελλάδας αλλά και 10 ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίοι μέσα σε δύο μέρες κατάφεραν να δημιουργήσουν μια πόλη με σπίτια, δρόμους και έπιπλα σε μια έκταση τριών στρεμμάτων και ύψους έξι περίπου μέτρων.
φωτο: Πάρις Ταβιτιάν

Έχοντας θέσει τις βάσεις για τη δημιουργία μιας δυναμικής πλατφόρμας έμπρακτου πειραματισμού και ανταλλαγής ιδεών πάνω σε θέματα Αρχιτεκτονικής το HELLAΣTOCK, έχει κερδίσει την υποστήριξη της ελληνικής αρχιτεκτονικής κοινότητας, αφού διεξάγεται με την υποστήριξη της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Ε.Μ.Π και το Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής.
φωτο: Πάρις Ταβιτιάν

Η δική μας εφήμερη πόλη έχει ελληνικό χαρακτήρα. Είναι φτιαγμένη με πανιά, σχοινί, κυριαρχεί το μπλε και είναι δίπλα στη θάλασσα, αναφέρει χαρακτηριστικά στο zougla.gr ο Γιώργος Γιαννουλάκος, ο οποίος συνεργάστηκε στο οργανωτικό κομμάτι.
Η Αιωρούμενη Πόλη, θα βρίσκεται στο λιμάνι του Πειραιά, μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου 2014 και βεβαίως η είσοδος είναι ελεύθερη. Το μοναδικό αποτύπωμα που θα αφήσει, θα είναι το τελικό λεύκωμα, που θα παρουσιάζει τα συμπεράσματα του εγχειρήματος.
Μη χάσετε την ευκαιρία να τη δείτε από κοντά!...

πηγές: lifo.gr, zougla.gr
φωτογραφίες: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
κείμενο: to e-periodiko mas

Τα αγαπημένα του μήνα

Όταν τα παιδιά ντύνονταν Πιερότοι και Κολομπίνες...

Βλέποντας παλιές ελληνικές ταινίες διαπιστώνει κανείς πως η ενδυμασία των αποκριών έχει κι αυτή τη μόδα της. Μπορεί σήμερα τα παιδιά να διαλέγουν μέσα από μια μεγάλη ποικιλία τις στολές τους, με επικρατέστερες αυτές των ηρώων παραμυθιών ή cartoon, τις παλαιότερες δεκαετίες όμως τα πράγματα ήταν λίγο πιο απλά...
Εμπνευσμένες από την Κομέντια ντελ άρτε (Commedia dell'arte) οι στολές ήταν λιγότερο πρωτότυπες και περισσότερο κλασσικές. 

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Να θυμηθούμε την κυρά Σαρακοστή;

Ένα ξεχασμένο έθιμο, από τα παλαιότερα του τόπου μας, που σχετίζεται με το Πάσχα. Δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα ημερολόγιο, το οποίο μετρούσε τις μέρες που μεσολαβούν από το Σάββατο μετά την Καθαρή Δευτέρα, ως τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Το ιδιότυπο αυτό ημερολόγιο, είχε τη φιγούρα μιας γυναίκας, που έμοιαζε στην όψη με καλόγρια, είχε σταυρωμένα τα χέρια της γιατί προσευχόταν, είχε στο κεφάλι ή στο λαιμό της ένα σταυρό, γιατί πήγαινε στην εκκλησία, δεν είχε στόμα, γιατί νήστευε και είχε επίσης επτά πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της νηστείας.
Από το πρώτο Σάββατο μετά την Καθαρή Δευτέρα και κάθε Σάββατο, έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι, ήταν αυτό του Μ. Σαββάτου. 

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η μόδα και οι σχεδιαστές της δεκαετίας του 1940

Εύκολα θα μπορούσε κανείς να πει πως σε μια δεκαετία, που σημαδεύτηκε από ένα Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως αυτή του 40, η μόδα δεν θα έχει και πολλά να επιδείξει.
Ασφαλώς  οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες μπορούν να καθορίσουν ως ένα μεγάλο βαθμό τη μόδα, όμως η ανάγκη των ανθρώπων και κυρίως των γυναικών να νιώσουν ευπαρουσίαστες και ελκυστικές δεν σταματά.
Έτσι, οι γυναίκες της εποχής με τα ελάχιστα μέσα, που διαθέτουν προσπαθούν να μετατρέψουν τα ρούχα τους, σύμφωνα με αυτά που φορούν τα είδωλα του κινηματογράφου όπως η Rita Hayworth.      
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...