Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

«Ιστορίες του καφενέ» (2η συμμετοχή)

Παραγγελιά κάνεις στον καφέ, όχι στη ζωή!


- Κατίνα, Κατίνα!!! Έλα μπρε να με ψήσεις ένα καφεδάκι, ώρα του είναι!!!
- Αμάν βρε γιαγιά!!! Καίτη με λένε, τι Κατίνα και Κατίνα!!!
- Καίτη! Τι πάει να πει Καίτη! Εμείς στην Πόλη Κατίνες ξέρουμε!...
- Καλά βρε γιαγιά, μικρό κορίτσι ήσουν όταν αφήσατε την Πόλη κι ακόμα εκεί βρίσκεσαι; Ούτε τον τρόπο που μιλάς δεν άλλαξες!...
- Άκου να σε πω, ο τρόπος που μιλά κανείς είναι σα την πατρίδα, την κουβαλάς μέσα σου πάντα, ό,τι και να γίνει! Άντε ψήσε με αυτόν τον καφέ, μην πάω στον καφενέ να τον πιω μαζί με τον παππού σου!


Συχνοί αυτοί οι διάλογοι, ειδικά τα απογεύματα που η Καίτη, (κατά τη γιαγιά Κατίνα), βρισκόταν στο σπίτι μετά το Πανεπιστήμιο, όπου σπούδαζε και ήταν η ώρα του καφέ. Ο κόσμος να χαλούσε, η γιαγιά αυτή την ώρα ήθελε τον καφέ της παραδοσιακό, μερακλίδικο και με παρεούλα την εγγονή της, γι’ αυτό και της το ζητούσε τόσο επιτακτικά! 

Άλλωστε με ποιον άλλο θα έπινε καφέ; Η κόρη της δεν είχε γυρίσει ακόμα από τη δουλειά, το ίδιο και ο γαμπρός της. Άσε που γύριζαν κουρασμένοι και φορτωμένοι με διάφορα… Κουβέντα δεν τους έπαιρνες. Έλεγαν ένα ξερό «μάνα γύρισα», έτρωγαν λίγο και μετά ο καθένας στις δουλειές και τις έγνοιες του. Το βράδυ πια, αν τελείωναν νωρίς, κάθονταν στο τραπέζι για το βραδινό κι εκεί μόνο μπορούσε η γιαγιά να τους δει λίγο.

Για το καφενείο, ούτε λόγος! Μπορεί να «απειλούσε» την Καίτη κάθε τόσο, αλλά ούτε που διανοήθηκε ποτέ, να πάει μαζί με τον άντρα της για καφέ. Πήγαινε μαζί του, οπουδήποτε αλλού. Και πού δεν είχαν βρεθεί οι δυό τους. Ταξίδια, κοσμικά κέντρα, ταβερνάκια, θέατρα, όπερες, παντού! Στο καφενείο όμως, ποτέ!

Δεν ήταν πως η γιαγιά δεν συμμεριζόταν, ότι ο κόσμος άλλαξε. Δεν ένιωθε ντροπή (σαν γυναίκα) να πάει στο καφενείο, θεωρούσε όμως, πως όπως εκείνη πάει ακόμα και στην ηλικία της στο κομμωτήριο μόνη της και βρίσκει εκεί τις φίλες της και τα λένε, έτσι κι ο άντρας της έπρεπε να πηγαίνει στο καφενείο μόνος του, να βρίσκει κι αυτός τους φίλους του και να λένε τα δικά τους.

Ο καθένας έπρεπε να έχει το χώρο και το χρόνο του, έλεγε πάντα η γιαγιά. Γι’ αυτό και δεν παραπονιόταν, που έπινε το καφεδάκι της με την εγγόνα. Ίσα – ίσα που της άρεσε, γιατί έτσι είχε επαφή με τα νειάτα!

Κάθιζε λοιπόν κάτω, την εγγονή της και αφού έπιναν το καφεδάκι τους και έτρωγαν και το γλυκό τους (του κουταλιού βύσσινο ή κεράσι, χειροποίητο) πιάνανε την κουβέντα. Μια κουβέντα, που αν δεν έβλεπες τα πρόσωπα, νόμιζες πως είναι και οι δύο νέες, έτοιμες να κατακτήσουν τον κόσμο και να κατακτηθούν από την αγάπη! Η σοφή γιαγιά είχε τόσο νέα ψυχή και τόσο καθαρό μυαλό, που κάθε νέα κοπέλα θα ήθελε να κουβεντιάσει μαζί της.

- Έλα γιαγιά, πες μου τώρα το φλιτζάνι, έλεγε συχνά η Καίτη. 
Η γιαγιά όμως ανένδοτη, ποτέ δεν παραδέχτηκε πως ήξερε να διαβάζει τον καφέ, ούτε και της τον είπε ποτέ. Μπορεί κάθε τόσο να έβλεπε γυρισμένο ανάποδα το φλιτζάνι της η Καίτη, αλλά προβλέψεις η γιαγιά δεν της είπε ποτέ!

- Μα βρε γιαγιά, θέλω να μάθω αν θα έρθει ό,τι περιμένω!
- Δεν ξέρω τι με λες, εγώ καφέ δεν γνωρίζω! Της έλεγε με πείσμα και συνέχιζε…

- Όποιος στήριξε τη ζωή του στον καφέ, βλάκας είναι και να με το θυμάσαι! 
Αν μπρε χαϊβάνι, ο Θεός ήθελε να ξέρουμε τι θα μας συμβεί, δεν θα μας το έδινε, όπως μας έδωσε την ακοή και τη λαλιά; 
Τι αξία έχει να ζεις, ξέροντας τι θα συμβεί; Σαν αστυνομική ταινία, που ξέρεις από πριν το δολοφόνο! Κάθεσαι να τη δεις, δεν κάθεσαι! 

Η ομορφιά της είναι το αναπάντεχο και η δύναμη, που σου δίνει ο Θεός, να τη ζήσεις με τα καλά και τα κακά της. Κι αν είναι να έρθει ο έρωτας που θες, εσύ πρέπει να το προσπαθήσεις, όχι να στο πει ο καφές!

Παραγγελιά μπρε, κάνεις στον καφέ, όχι στη ζωή!

Μαρίνα

Η δεύτερη συμμετοχή στις "Ιστορίες του Καφενέ" #3 της Αριστέας και του blog της "η ζωή είναι ωραία", που μας έχουν ενθουσιάσει! Σ' αυτό θα βρείτε πολλές ακόμα.

Τα αγαπημένα του μήνα

Μιχαήλ Λαβρόσφσκι-ο ζωντανός θρύλος του χορού που ήρθε στη χώρα μας

Μια μεγάλη επετειακή παράσταση πραγματοποιήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2017 στο Θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης και στις 20 & 21 Σεπτεμβρίου στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στην Αθήνα αφιερωμένες από τα μπαλέτα Μπολσόι στα 75 χρόνια του ζωντανού θρύλου Μιχαήλ Λαμπρόφσκι ο οποίος μάλιστα συμπρωταγωνίστηκε με τον κορυφαίο χορευτή του κόσμου Ιβάν Βασίλιεφ. Η συνέντευξη που έδωσε στην Ελένη - Βασιλική Μπαμπαλιούτα για τα "Επίκαιρα" έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Πριν σας παραθέσουμε τη συνέντευξη, αξίζει να σημειώσουμε πως παρουσιάστηκε σε παγκόσμια πρώτη, κομμάτι από την όπερα μπαλέτο "Αμόκ", που έχει προγραμματιστεί να παρουσιαστεί το 2018, σε σκηνοθεσία και χορογραφία του Λαβρόφσκι. Πρόκειται για την πιο πρόσφατη παραγωγή των Μπολσόι στην οποία θα λάμψουν με τον Ιβάν Βασίλιεφ, τον Μιχαή Λαβρόφσκι, τη Νίνα Βινογκράντοβα και όλα τα άλλα υπέρλαμπρα αστέρια του χορευτικού σύμπαντος.


Είναι εκπληκτικό που σας έχουμε στην Ελλάδα και γιορτάζετε την απίστευτη σταδιοδρομία σας στο κλασσ…

Ο Οκτώβρης που αγαπώ...

Όταν αποφάσισα να φύγω από την Αθήνα για την εξοχή, ο κυριότερος λόγος ήταν η φύση. Μεγαλωμένη σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, που τότε δε γνώριζαν καν τη λέξη «πολυκατοικία», ήξερα τις αυλές με τα οπωροφόρα και τα σπίτια με τα γεράνια στα παράθυρα. Έβλεπα τις εποχές να αλλάζουν και τα δέντρα να φορούν τα χρώματα και τα αρώματα του κάθε μήνα, πριν έρθει η στιγμή να αλλάξει η διακόσμηση στο σπίτι από καλοκαιρινή σε φθινοπωρινή όπως κάνουμε τώρα στις μεγαλουπόλεις…
Το χώμα μύριζε βροχή πολύ πριν οι στάλες της βρέξουν το μέτωπό μας παίζοντας κρυφτό στις αλάνες  και τα φύλλα που έπεφταν από τα δέντρα ήταν το φθινοπωρινό χαλί της αυλής μας και έκαναν τα πατήματά μας πάνω του, ηχηρά και αφράτα… Αυτά ξαναζώ στην εξοχή, νιώθοντας τυχερή και αρνούμενη να αποχωριστώ τις παιδικές αναμνήσεις… βλέπετε είμαι από κείνους που δεν μπορούν να ζουν σε ένα τόπο με μόνο μία ή έστω δύο εποχές… μ’ αρέσουν όλες, μ' αρέσει η εναλλαγή, ο ήλιος, η ζέστη, η βροχή, το κρύο και οι μυρωδιές που τα συνοδεύουν.
Γι’ α…

A Jewel Made in Greece στο Μουσείο Τέχνης της Ν. Υόρκης

Η έκθεση A Jewel Made in Greece μετά την επιτυχημένη πορεία της στην Ελλάδα, ανοίγει τα φτερά της για τη Ν. Υόρκη, παρουσιάζοντας το ελληνικό κόσμημα σε ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία τέχνης και desing του κόσμου.

Η κ. Μαίρη Σαμόλη που είναι η διοργανώτρια της έκθεσης το 2013 είχε την ιδέα να δημιουργήσει μια ευέλικτη και καλαίσθητη πλατφόρμα στην οποία θα μπορούν να μετέχουν Έλληνες σχεδιαστές - παραγωγοί σύγχρονου κοσμήματος, αναπτύσσοντας έτσι ένα δημιουργικό διάλογο ανάμεσα στον πολιτισμό της σύγχρονης τέχνης και στον πολιτισμό της ιστορίας του Ελληνικού κοσμήματος, με σκοπό να παρουσιάσει το σύγχρονο ελληνικό κόσμημα τόσο στην Ελλάδα όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Το 2014 η ιδέα πήρε σάρκα και οστά ξεκινώντας την παρουσίαση στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων μια ομαδική έκθεση Σύγχρονου Δημιουργικό Κοσμήματος η οποία τέθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, του Νομισματικού Μουσείου και του Μουσείου Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη. Πολλά ακόμη ελλ…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...