Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Σελινάτο Λέσβου


Από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι στη Λέσβο δεν έλειπε, ούτε λείπει μέχρι σήμερα, το παραδοσιακό σελινάτο, δηλαδή χοιρινό με σέλινο. Βρήκαμε την αυθεντική συνταγή και σας την παρουσιάζουμε.


Υλικά:
1,5 κιλό χοιρινό κρέας
1,5 κιλό σέλινο
4 καρότα (προαιρετικά)
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 κουτ. σούπας βούτυρο
2 αυγά
1,5 - 2 λεμόνια
1 φλ. καφέ ελαιόλαδο

Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε το σέλινο και το ρίχνουμε σε κατσαρόλα με αλατισμένο βραστό νερό. Το αφήνουμε να βράσει για 20 περίπου λεπτά.
Παράλληλα κόβουμε το κρέας σε κομμάτια, το πλένουμε και το αφήνουμε να αχνιστεί, σε μια κατσαρόλα με το ψιλοκομμένο κρεμμύδι. Μόλις ασπρίσει το κρέας προσθέτουμε το ελαιόλαδο και το βούτυρο. Θα το "τσιγαρίσουμε" για λίγο και στη συνέχεια ρίχνουμε νερό μέχρι να σκεπαστεί όλο το κρέας. Το αφήνουμε να βράσει για 1 ώρα και 30 λεπτά σε μέτρια φωτιά, μέχρι να μαλακώσει.
Στη συνέχεια σουρώνουμε το σέλινο και το προσθέτουμε στην κατσαρόλα με το κρέας, προσθέτοντας αλάτι και το καρότο κομμένο σε λεπτές φέτες. Το αφήνουμε να βράσει για άλλη μία ώρα και το βγάζουμε από τη φωτιά. 
Χτυπάμε τα αυγά με το λεμόνι προσθέτοντας αργά αργά ζωμό από το φαγητό και ρίχνουμε το μείγμα στην κατσαρόλα. Ανακινούμε καλά μέχρι να πήξει και το αποσύρουμε από τη φωτιά.

Δοκιμάστε το!

Σημείωση: Η συνταγή είναι από μυτιληνιά νοικοκυρά. Όπως η ίδια μας εξηγεί, παραδοσιακή συνταγή δεν περιέχει καρότα. Αυτά προστέθηκαν μεταγενέστερα για όσους τα αγαπούν.

πηγή φωτογραφίας: 24-ores.com

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...