Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Graffiti: μια αμφισβητούμενη τέχνη, με δυνατά μηνύματα

έργο του Achilles
΄
Το γκράφιτι η τέχνη του δρόμου, όπως είναι το περιγραφικό της όνομα, αμφισβητήθηκε, προκάλεσε, κατηγορήθηκε, κυνηγήθηκε. Αναμφισβήτητα όμως είναι μια τέχνη ζωντανή, με δυνατά μηνύματα, που άλλοτε περιγράφει μια πραγματικότητα και άλλοτε μεταμορφώνει γκρίζα και απρόσωπα κτίρια σε έργα τέχνης.


Achilles

Έχει χαρακτηριστεί παράνομη δεν παύει όμως να είναι η καλλιτεχνική έκφραση πολλών νεαρών κυρίως ανθρώπων. Μπορεί το γκράφιτι να υπάρχει από την προϊστορική εποχή, όμως εμείς το γνωρίσαμε ως μια δυνατή μορφή τέχνης των νεαρών της αστικής κοινωνίας. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν πως απειλεί την καθαρότητα μιας πόλης, αλλά αν ρίξουμε μια ματιά στα κτίρια που "φιλοξενούν" εικόνες γκράφιτι, μάλλον θα βεβαιώσουμε το αντίθετο.

Achilles

Ξεκίνησε από την Ν. Υόρκη και είναι συνδεδεμένη με το μουσικό - πολιτισμικό κίνημα του hip- hop. Χρησιμοποιώντας το γκράφιτι οι νέοι εκφράζουν τη δική τους διαφορετική οπτική σε όσα ζουν ή πιστεύουν, περνώντας συχνά μηνύματα τόσο δυνατά, που να επιβεβαιώνεται το ρητό: "Μια εικόνα, χίλιες λέξεις".

στους τοίχους του Πολυτεχνείου από φοιτητές

Τις τελευταίες δεκαετίες το γνωρίσαμε και στην Ελλάδα και μπορούμε με σιγουριά να πούμε πως σε πολλές γειτονιές έδωσε χρώμα, ομορφιά, ζωντάνια μετατρέποντας παρατημένα κτίρια σε έργα εικαστικής έκφρασης.

οι άστεγοι του WD

Δεν είναι τυχαίο πως οι New York Times ασχολήθηκαν εκτεταμένα με το ελληνικό γκράφιτι τους δρόμους της Αθήνας της κρίσης. Δεκάδες εικόνες μεταδίδουν το πιο δυνατό μήνυμα περιγράφοντας με σαφήνεια την πίεση, που δέχονται οι έλληνες πολίτες σε μια χώρα που ταλανίζεται από βαθιά φτώχεια και αδιέξοδα, με μια εξαφανισμένη μεσαία τάξη και την εργατική να στενάζει από την ανεργία και την ανασφάλεια.

το διάσημο έργο του WD

Όπου το μήνυμα δεν αφορά την καθημερινότητα, οι εικόνες του γκράφιτι επιβλητικές και ευφάνταστες δίνουν νέα μορφή σε τοίχους βρώμικους, εγκαταλελειμμένους και σκυθρωπούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το κτίριο στη συμβολή των οδών Κων/νου Παλαιολόγου και Σάμου στο Μεταξουργείο, φτιαγμένο από τον street artist WD, στο πλαίσιο του φεστιβάλ "Το μικρό Παρίσι των Αθηνών", που διοργάνωσαν ο Δ. Αθηναίων και η Περιφέρεια Αττικής με την υποστήριξη της γαλλικής πρεσβείας στην Ελλάδα.


Πηγή φωτογραφιών: google

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...