Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Χριστουγεννιάτικα δεντράκια από φλούδες ευκάλυπτου.


Αν σας αρέσουν οι χριστουγεννιάτικες κατασκευές, τότε θα λατρέψετε αυτά τα δεντράκια, που είναι φτιαγμένα από ένα χαρτόνι και φλούδες ευκάλυπτου.

Η ιδέα ξεκίνησε από τη φιλοξενία, που είχε το βάζο μου από φλούδες ευκάλυπτου, στο blog της Χειροτεχνήματα, της καλής μας φίλης Νίκης. Εκεί είδα για πρώτη φορά τα δεντράκια και είπα να τα δοκιμάσω, βάζοντάς τους όμως και τη δική μου πινελιά.

Χρειάστηκα, εκτός από τις φλούδες, ένα χαρτόνι, θερμοκόλλα και χρυσή μπογιά σε spray...


Αφού άφησα τη φλούδα του ευκάλυπτου να στεγνώσει κοντά στο καλοριφέρ για κάμποσες ώρες, έτσι ώστε να πάρει και σχήμα όπως θα ξεραίνεται, την έκοψα σε μεγαλύτερα κομμάτια από αυτά της αρχικής κατασκευής. Ήθελα να θυμίζουν κλαδιά οι φλούδες, βλέπετε.
Το μέγεθός τους εξαρτάται από το μέγεθος του χαρτονιού. Τα δεντράκια μου έχουν ύψος 40 cm το μεγάλο και 30 cm το μικρό και είναι από ένα χαρτόνι με 70 x 40 cm. Οι κώνοι κρατιούνται αρχικά με σελοτέηπ και η κόλληση των κομματιών με τη θερμοκόλλα, τους σταθεροποιεί πλήρως!

Ένα μικρό κυπαρισσόμηλο στην κορυφή και το αποτέλεσμα ήταν σε πρώτη φάση, αυτό...


Όπως θα παρατηρήσετε σε μερικά σημεία, φαίνεται το χαρτόνι. Έπρεπε λοιπόν, να καλυφθούν και συγχρόνως να πάρουν τα δεντράκια μια πιο γιορτινή όψη. Αυτό το ρόλο ανέλαβε η χρυσή μπογιά και ιδού το αποτέλεσμα!


Κι επειδή, δεν μπορούσα να αποφασίσω εύκολα, πού θα τα τοποθετήσω, τα φωτογράφησα σε πολλά σημεία...


Λοιπόν, τι λέτε; Δεν άξιζαν τον κόπο;...


Marina

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...