Καλλιτέχνες ανάμεσά μας


to e-periodiko mas

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας παρουσιάσω σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδα τη δουλειά του και θέλησα να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...



Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι;
Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τώρα πιο πολύ τα χρησιμοποιούμε ως διακοσμητικά


Πότε ξεκινήσατε και τι στάθηκε αφορμή;
Ξεκίνησα πριν από 10 χρόνια και αφορμή στάθηκαν οι εξορμήσεις στην εξοχή.
Θυμάστε ποιο ήταν το πρώτο αντικείμενο που φτιάξατε; Το έχετε ακόμα;
Η πρώτη μου κατασκευή ήταν καρεκλάκια ανακλειώμενα και τραπέζι,  κατασκευασμένα από παλετόξυλα που έγιναν για εξορμήσεις στην φύση με φίλους, που σας ανέφερα πριν. Φυσικά και τα έχω ακόμα και όταν μας βρεθεί ευκαιρία τα χρησιμοποιούμε σε πικ νικ σε θάλασσα και σε βουνό


Από πού αντλείτε έμπνευση;
Έμπνευση για μένα αποτελούν οι περασμένες εποχές και τα αντικείμενά τους, που δεν υπάρχουν σήμερα. Φυσικά πάντα προσπαθώ  όλα να είναι και διακοσμητικά αλλά και χρηστικά συγχρόνως. Με την ευκαιρία της κουβέντας μας, θέλω να τονίσω το εξής: το ντεκουπάζ δεν το κάνω εγώ, αλλά φίλοι μου που ασχολούνται με αυτό, οι οποίοι πολλές φορές μου δίνουν και ιδέες για κατασκευές και αποτελούν μ’ αυτό τον τρόπο, μια ακόμα πηγή έμπνευσης.
Πόσες ώρες τη μέρα ασχολείστε με το ξύλο και τις κατασκευές;
Οι ώρες που ασχολούμαι καθημερινά στο εργαστήρι είναι πολλές θα έλεγα, από το πρωί έως το βράδυ είμαι εκεί.


Ποιο είναι το αντικείμενο που δεν έχετε φτιάξει ακόμα;
Αυτό που θα ήθελα να κάνω αυτήν την στιγμή,  αλλά ακόμα δεν το έχω κατασκευάσει (το ετοιμάζω όμως) είναι μια ζυγαριά παλαιού παντοπωλείου, αυτή που ζυγίζανε δηλαδή παλαιά με δράμια, θα γίνει δηλαδή μια ξύλινη παλαιά ζυγαριά η οποία θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα διακοσμητικό αντικείμενο βάζοντας πάνω της  για παράδειγμα δυο κεριά χειροποίητα, χρήση ως κηροπήγιο, η δυο γλαστράκια με λουλούδια η ότι μπορεί να φανταστεί ο καθένας.



Πώς μάθατε να δουλεύετε το ξύλο τόσο καλά; Σας δίδαξε κάποιος;
Από μικρός ακόμα, κάθε κλαδάκι και κομμάτι ξύλου που έβρισκα, καθόμουν και το πελεκούσα προσπαθώντας να του δώσω μια μορφή...δεν μπορώ να πω ότι κάποιος μου έμαθε...ό,τι έμαθα το έμαθα μόνος μου με πολύ υπομονή...πολλά λάθη, και τεράστια επιμονή.


Βλέποντας τη δουλειά σας ήδη κάποια από τα αντικείμενα που φτιάξατε έγιναν τα αγαπημένα μου. Για σας ποιο είναι το αγαπημένο σας
Αγαπημένο μου αντικείμενο είναι κάθε τι καινούριο που κάνω, γιατί είναι και μια νέα πρόκληση για μένα.
Πού μπορεί να δει κάποιος όλη τη δουλειά σας;
Έχω δημιουργήσει μια σελίδα στο facebook όπου εκεί δημοσιεύω φωτογραφίες κάθε καινούργιας δημιουργίας μου. Το όνομα της σελίδας είναι: Ξύλινες κατασκευές


Το μόνο που μένει να πούμε, είναι πως ήταν χαρά μας που τον γνωρίσαμε. Υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες ανάμεσά μας, ας μάθουμε λίγα περισσότερα γι' αυτούς.



to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Ο δικός μου ήρωας


to e-periodiko mas

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε.
Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.

Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τον βρήκε να υπηρετεί τη θητεία του, όντας παντρεμένος και πατέρας ενός μωρού. Από το Ναυτικό βρέθηκε στο Πυροβολικό και στο μέτωπο της Αλβανίας ανάμεσα σε χιλιάδες ηρωικούς Έλληνες στρατιώτες που άφησαν τα νιάτα τους στα παγωμένα βουνά. Ένας από τους τυχερούς, που γύρισαν μετά από απίστευτες περιπέτειες και κακουχίες πίσω στο τόπο τους.
Και πάνω που προσπαθούσε να συνεχίσει τη ζωή του από κει που την άφησε, ήρθαν οι Γερμανοί. Κατοχή, πείνα, Αντίσταση. Από τους πρώτους που μπήκαν στον Αγώνα, πάλευε ακόμα και για κείνους που τον κατέδωσαν. Ένας Θεός ξέρει πώς γλίτωσε το απόσπασμα ή μάλλον η αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα, έπαιξε το δικό της ρόλο.

Με την απελευθέρωση έφυγε από το χωριό για τη Χώρα. Ήταν η εποχή που όλοι προσπαθούσαν να γιατρέψουν τις πληγές τους και να ορθοποδήσουν. Να κοιτάξουν μπροστά και να ζήσουν σε μια πατρίδα ελεύθερη. Σιγά – σιγά και με πολύ κόπο ξανάπιασε την τέχνη του, δημιουργώντας με το μεράκι του μοναδικά κομψοτεχνήματα. Και κυλούσε ο καιρός, τα παιδιά του μεγάλωναν κι εκείνος συνέχιζε να δουλεύει, να διαβάζει και να παλεύει για ένα καλύτερο κόσμο. Δεν ήταν της εκκλησίας, αλλά η μαμά μου πάντα θυμάται τα δεματάκια που ετοίμαζε κάθε τόσο, με το παλιό του παλτό (όταν έφτιαχνε καινούργιο) με τρόφιμα, που ποτέ κανείς από την οικογένεια δεν ήξερε πού τα πάει. Όταν κάποια στιγμή τον ρώτησε «Για πού είναι αυτά που ετοιμάζεις, μπαμπά;» εκείνος δείχνοντας της με το δάχτυλό του να κάνει ησυχία της είπε: «Ο Χριστός είπε το ένα χέρι να δίνει και το άλλο να μη γνωρίζει. Μη ρωτάς!»…

Στην επταετία της Χούντας, βρέθηκε «φιλοξενούμενος» στη Γιάρο, για να μη μολύνει μαζί με τόσους ακόμα αγωνιστές, το δόγμα του «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια», υποφέροντας αγόγγυστα την «περιποίηση» των κρατούντων. Ώσπου ήρθε η Μεταπολίτευση για να γυρίσει στο σπίτι του, έχοντας αποκτήσει έλκος στο στομάχι και ακόμα μεγαλύτερη θέληση για προσφορά.
Συνδικαλιστής, πρόεδρος του Σωματείου των Οικοδόμων (δούλεψε στην οικοδομή για τα ένσημα και τη σύνταξη), Δημοτικός Σύμβουλος με τις περισσότερες ψήφους, στην πόλη που ζούσε πάλεψε με εντιμότητα και μεγαλείο ψυχής. Βοήθησε ακόμα κι αυτούς που τον κατέδωσαν στους Γερμανούς, να βγάλουν σύνταξη και μάλιστα χωρίς να του το ζητήσουν. Κι όταν κάποια στιγμή ένας από αυτούς το έμαθε και πήγε να τον ευχαριστήσει, του είπε: «Ο καθένας στη θέση μου, το ίδιο θα έκανε, μη με ευχαριστείς».

Σαν πρόεδρος στο Σωματείο του, ήρθε κάποτε στην Αθήνα για να λάβει μέρος στην εκλογική διαδικασία της Συνομοσπονδίας. Το βράδυ πριν τη μέρα των εκλογών, τον επισκέφθηκαν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου δύο καλοντυμένοι κύριοι, που του ζήτησαν να μην πάει να ψηφίσει. Σε αντάλλαγμα του έδιναν δύο μεγάλα διαμερίσματα (ένα για κάθε παιδί του) στην Αθήνα, όπου εκείνος θα τους ζητούσε. Δε σκέφτηκε ούτε στιγμή για να τους δώσει την απάντησή του: «Είμαι πολύ μικρός για να κάνω μια τόσο μεγάλη ατιμία!».

Ποτέ του δεν παραπονέθηκε κι ας το βρήκαν στη ζωή του πολλά δεινά. Πάντα χαμογελαστός, με χιούμορ και υπέροχες ιστορίες να διηγηθεί, δοτικός σε συναισθήματα και υλικά αγαθά, ήταν εκείνος που μας περίμενε στο λιμάνι ή στο αεροδρόμιο στις αρχές κάθε καλοκαιριού για να περάσουμε τις διακοπές μαζί. Περπατούσαμε με τον αδερφό μου κρατώντας τον από το χέρι και πολλές φορές χάιδευα τους ρόζους της παλάμης του. Η καλοσυνάτη φιγούρα του ήταν εκεί, ανέγγιχτη από το χρόνο στα μάτια μας.

Έφυγε ήρεμα ένα πρωινό στα 79 του χρόνια, λίγο μετά τη γέννηση της κόρης μου κι αυτό που μου λείπει ακόμα, είναι το χάδι του στα μαλλιά μου. Άφησε πίσω του τρυφερές αναντικατάστατες αναμνήσεις ενός παππού υπέροχου, μοναδικού, τα βιβλία του, που ξεκίνησα να τα διαβάζω από παιδί κι ακόμα δεν τα έχω διαβάσει όλα, τη λαχτάρα του για γνώση, που μας τη μετέδωσε και το χαμόγελό του να λάμπει κάθε φορά που τον φέρνω στο μυαλό μου!


Αυτός είναι ο δικός μου ήρωας, ο δικός μου φάρος! 
To όνομά του το κρατώ για μένα, γιατί δεν ήταν από κείνους που ζήτησαν ποτέ προβολή. Το παράδειγμά του όμως, μπορεί να φωτίσει κι άλλους...

Αφορμή για το κείμενο αυτό, στάθηκε η ανάρτηση της αγαπημένης μου φίλης της Αλεξάνδρας ["Τέλεψε το έργο μας!" - πνοή στ' όνειρο] στο thewomansmagazine.blogspot.gr, που μας καλούσε να γράψουμε για όλους αυτούς τους ανθρώπους, του χτες και του σήμερα, γνωστούς και αγνώστους κάνοντας ένας blogoαφιέρωμα με αφορμή το "έτος Ν. Καζαντζάκη", έτσι ώστε να θυμηθούμε, να μάθουμε, να πάρουμε κουράγιο και παράδειγμα.




Marina Antoniou
2 Σχόλια

8 τρόποι για να νιώθετε ευτυχισμένοι



Λένε πως η ευτυχία είναι χαρούμενες στιγμές. Άλλοι πάλι λένε πως η ευτυχία είναι τρόπος ζωής και διδάσκεται. Ό,τι από τα δύο κι αν είναι, εμείς βρήκαμε οχτώ τρόπους για να νιώθετε ευτυχισμένοι και σας τους παρουσιάζουμε.

Απολαύστε τα μικρά πράγματα
Για μια στιγμή καθημερινά, δώστε μεγαλύτερη προσοχή σ' αυτά που είναι γύρω σας,  όπως τον ήλιο, έτσι όπως μπαίνει στο δωμάτιό σας το πρωί ή στο άρωμα του καφέ σας. Εκτιμώντας καθημερινά μικρά απλά πράγματα, θα διαπιστώσετε πόσο εύκολα μπορείτε να χαμογελάτε και πόσο τυχεροί είστε για το λόγο αυτό.

Μην είστε τελειομανείς
Το σπίτι δεν γίνεται να είναι πάντα άψογο και τακτοποιημένο. Μια αργία δεν μπορεί πάντα να την περάσετε  έτσι ακριβώς όπως σχεδιάσατε, ούτε τα παιδιά σας μπορούν πάντα να συμπεριφέρονται έτσι όπως θέλετε. Αντί λοιπόν να εστιάζετε κάθε φορά σε ό,τι πάει "στραβά" επικεντρωθείτε στα θετικά. Σ' ένα όμορφο απόγευμα με την οικογένειά σας ή τους φίλους σας, σε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα, στην αγκαλιά που θα πάρετε από το παιδί σας, λίγο πριν το βάλετε για ύπνο.

Κάντε ένα βήμα πίσω
Σε όλους συμβαίνει να είναι χαρούμενοι και να νιώθουν ευτυχισμένοι, αλλά σχεδόν ταυτόχρονα να υπάρχει και ένας ανεξήγητος φόβος, πως όλο αυτό θα τελειώσει πολύ γρήγορα. Αντί να αφήσετε αυτές τις αρνητικές σκέψεις να κυριεύσουν το μυαλό σας, εστιάστε σε οτιδήποτε όμορφο υπάρχει γύρω σας. Έτσι θα δημιουργήσετε περισσότερες όμορφες εικόνες στο μυαλό σας, παρατείνοντας την ευτυχισμένη στιγμή ή καλύτερα δίνοντάς της μεγαλύτερη διάρκεια.

Ψηφιακή απεξάρτηση μια φορά τη μέρα
Σε όλους μας έχει γίνει καθημερινή συνήθεια η επαφή με τα social media, πολλές φορές περισσότερο απ' όσο πρέπει. Δοκιμάστε να αντισταθείτε στη συνήθεια αυτή, τουλάχιστον μια φορά τη μέρα. Αντ' αυτού ανοίξτε ένα βιβλίο, ξεφυλλίστε ένα περιοδικό ή καλύτερα τηλεφωνήστε σε ένα φίλο/φίλη που έχετε καιρό να μιλήσετε μαζί του. Η ανθρώπινη επαφή δίνει πάντα χαρά.

Ζήστε τη στιγμή
Αν έχετε καλεσμένους φίλους στο σπίτι, μη σκέφτεστε πόση ώρα θα σας πάρει να καθαρίσετε αφού φύγουν. Αν απολαμβάνετε ένα καφέ με τους φίλους σας, μη σκέφτεστε την ίδια στιγμή σε τι κατάσταση θα βρείτε το σπίτι ή τα παιδιά όταν επιστρέψετε. Απολαύστε τη στιγμή και διασκεδάστε. Για τα άλλα θα ασχοληθείτε αργότερα, αν και εφ' όσον χρειαστεί.

Ορίστε ένα μηναίο στόχο
Αν είστε από τους ανθρώπους που οι υπενθυμίσεις σας βοηθούν και δεν σας δίνουν επιπλέον άγχος, ορίστε στην αρχή κάθε μήνα μια δουλειά που θέλετε οπωσδήποτε να ολοκληρώσετε μέσα σ' αυτό και βάλτε ένα σημείωμα, στην ατζέντα, τον υπολογιστή σας, το ψυγείο ή τον καθρέφτη σας. Να είστε σίγουροι πως εκτός του ό,τι θα καταφέρετε να βρείτε χρόνο για να πετύχετε το στόχο, θα αισθάνεστε πολύ ευτυχισμένοι μετά γι' αυτό.

Ξεφορτωθείτε ό,τι δεν χρειάζεστε ή δεν χρησιμοποιείτε
Μπορεί να αγαπάτε εκείνο το μαλακό φούτερ σας, αλλά πότε ήταν η τελευταία φορά που το φορέσατε; Συγκεντρώστε αντικείμενα από τη ντουλάπα, την κουζίνα, το σπίτι σας που δεν χρησιμοποιείτε και δώστε τα σε άλλους ανθρώπους που τα χρειάζονται. Στις μέρες μας, είναι εξαιρετικά εύκολο να εντοπίσετε δομές στη γειτονιά ή το δήμο σας όπου μπορείτε να δώσετε ρούχα και άλλα αντικείμενα για ανθρώπους που βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Θα νιώσετε ιδιαίτερη χαρά βοηθώντας τους άλλους, ενώ παράλληλα θα αισθάνεστε ελεύθερα έχοντας δημιουργήσει περισσότερο χώρο και τάξη γύρω σας.

Φτιάξτε κάτι
Οι περισσότεροι ενήλικες ξεχνούν τη χαρά που δίνει η χειροτεχνία! Βάλτε τη λοιπόν στη ζωή σας. Δεν χρειάζεται να είναι ένα περίτεχνο και δύσκολο αντικείμενο. Ας είναι ένα μικρό μαγνητάκι για το ψυγείο σας. Η ευτυχία που θα σας δώσει η εικόνα της δημιουργίας σας θα σας κάνει να ανατρέξετε σε σελίδες diy περιοδικών και ιστοσελίδων για να πάρετε ιδέες και να ξεκινήσετε τη δική σας κατασκευή. Και για να μην παιδευτείτε να ψάχνετε (αλλά και για να παινέψουμε το σπίτι μας) στην καρτέλα diy & crafts του περιοδικού μας, θα βρείτε πολλές για να προσπαθήσετε.

Το διαβάσαμε στο goodhousekeeping.co.uk
Μετάφραση - προσαρμογή κειμένου: "to e-periodiko mas"
to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Χάρτινα καράβια…



Χάρτινα μικρά καράβια
υψώνονται στον ουρανό
Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα
ταξίδι κάνουν στο κενό

Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει
και τα κρατάει τρυφερά
Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει
και τα φυλάει στην καρδιά

Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια
τα ηλιοτρόπια ανθούν
Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους
τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν

Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου
αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί
λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι
στεριά ανθισμένη οι ορφανοί

Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια
και σε θυμάμαι από παιδί
να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου
Φίλη, αδερφή παντοτινή!...

...

Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης
 που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"





Marina Antoniou
0 Σχόλια

Διαφορετικές χρήσεις του αλατιού που θα σας εκπλήξουν


diaforetikes-xriseis-tou-alatiou-pou-tha-sas-ekplixoun

Το θαλασσινό αλάτι, το φυσικό αυτό προϊόν δεν νοστιμίζει μόνο τα φαγητά μας. Αποτελεί και ένα πρώτης τάξεως σύμμαχο στην υπηρεσία της ομορφιάς.
Ας δούμε με τι τρόπους μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε:

Κάντε κυματιστά τα μαλλιά σας.
Σε ένα μπουκάλι ψεκασμού αναμίξετε 570 ml νερό με μια κουταλιά του τσαγιού αλάτι. Αφού διαλυθεί ψεκάστε σε νωπά μαλλιά που θα έχετε φροντίσει να είναι τυλιγμένα σε ρόλεϊ και αφήστε τα να στεγνώσουν τελείως. Θα έχετε έτσι, υπέροχα κυματιστά μαλλιά χωρίς λακ ή άλλα χημικά προϊόντα styling και χωρίς πιστολάκι

Κάντε απολέπιση
Σε όποιο σημείο του σώματος χρειάζεστε απολέπιση (αγκώνες, φτέρνες, πρόσωπο) τρίψτε στο ντους θρυμματισμένο θαλασσινό αλάτι και όχι μόνο θα αφαιρέσετε τα νεκρά κύτταρα, αλλά θα τονώσετε και την κυκλοφορία του δέρματός σας. Αν τρίψετε με αυτό τις ρίζες των μαλλιών που έχουν πιτυρίδα, θα βοηθήσει πολύ στην εξαφάνισή της.

Ακμή
Το αλάτι είναι φυσικό απολεπιστικό και σαν τέτοιο βοηθά στον καθαρισμό των πόρων του δέρματος και τη μείωση της λιπαρότητας και με αυτό τον τρόπο μπορεί να βοηθήσει και στα προβλήματα ακμής. Αν το απλό αλάτι είναι πολύ σκληρό για το δικό σας δέρμα, δεν έχετε παρά να το συνδυάσετε με ελαιόλαδο ή λάδι καρύδας, κάνοντας μια πάστα που θα απλώσετε στο πρόσωπο με κυκλικές κινήσεις.

Λεύκανση δοντιών
Προσθέστε 1 μέρος αλάτι και 2 μέρη μαγειρικής σόδας πάνω σε μια καθαρή και βρεγμένη οδοντόβουρτσα και περάσετε με αυτή τα δόντια σας. θα αποκτήσετε όχι μόνο λευκά δόντια αλλά θα απομακρυνθεί και η πλάκα, εξασφαλίζοντας σας ένα λευκό, υγιές χαμόγελο.

Αναπνοή
Στην κακή αναπνοή, ιδιαίτερα μετά την κατανάλωση κάποιων τροφών με έντονη οσμή όπως το σκόρδο, το αλάτι είναι η λύση. Προσθέστε 1/8 του κουταλιού του τσαγιού αλάτι (0,625 ml) και 1/4 (κουτ. τσαγιού) δηλαδή 1,25 ml σόδα σε 1 φλιτζάνι νερό. Ξεπλύνετε το στόμα σας με αυτό όπως θα κάνατε με το στοματικό διάλυμα. Θα σκοτωθούν τα βακτηρίδια που συμβάλλουν σε οποιεσδήποτε μυρωδιές.

Νύχια
Αν βάφετε συχνά τα νύχια σας χωρίς να χρησιμοποιείτε βάση, τότε τα νύχια κιτρινίζουν. Ένας τρόπος για να τα καθαρίσετε είναι να ανακατέψετε αλάτι, σόδα μαγειρική και το χυμό ενός λεμονιού. Περάστε με το μείγμα αυτό τα νύχια σας κάνοντας ελαφρύ μασάζ και όχι μόνο θα καθαρίσουν αλλά θα γίνει και λεία η επιδερμίδα γύρω από τα νύχια.

Το διάβασα στο goodhousekeeping.co.uk
Μετάφραση - προσαρμογή κειμένου: "to e-periodiko mas" 

to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Χωρίς τίτλο…



Δυο κορίτσια στο ίδιο θρανίο
Δυο παιδιά με το ίδιο βιβλίο
Δυο χέρια που κρατιούνται σφιχτά
Φίλες
Δε θα χωρίσουμε ποτέ!

Μια πόρτα ανοίγει, ένα κουδούνι χτυπά
Ονειρεύονται
Μεγάλους δρόμους, επιτυχίες, ευτυχία
Παλεύουν
να διαβάσουν, να περάσουν, να σπουδάσουν
Ερωτεύονται
αγόρια, καλοκαίρια, τη ζωή που τους χαμογελά…
Βιάζονται
να ζήσουν, να γευτούν, να αποδείξουν ότι μεγάλωσαν.

Ένα αυτοκίνητο
 ένα τιμόνι που κανείς δεν το κρατά
Μια στροφή απότομη, ένα ξημέρωμα
Ένα κορίτσι ξαπλωμένο στις πέτρες
κι ένα που κλαίει σπαρακτικά

Μαύρα σύννεφα σε καλοκαιρινό ουρανό
Δάκρυα
Το παγωμένο μάρμαρο λούζει ο ήλιος
Ένα κορίτσι το χαϊδεύει στοργικά
Πού είσαι, γιατί έφυγες;
Δεν είχες πει, πως θα είμαστε για πάντα μαζί;…
.....

Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης
 που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"

to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Θα κάνατε διακοπές στο σπίτι ενός hobbit;



Αν πιστεύετε πως σπίτια τέτοια υπάρχουν μόνο στη φαντασία των συγγραφέων και στις ταινίες, κάνετε λάθος! Μπορεί βέβαια το χωριό των Hobbit να δημιουργήθηκε για τις ανάγκες της τριλογίας "Ο Άρχοντας των δαχτυλιδιών" και της τριλογίας του Hobbit, όμως υπάρχει ως σήμερα και είναι αγαπημένος προορισμός για τουρίστες απ' όλο τον κόσμο.


Το χωριό Hobbiton  της ταινίας δεν είναι άλλο από την αγροτική περιοχή Matamata στη Νέα Ζηλανδία. Σ' αυτή υπάρχουν 44 σπίτια ικανά να μαγέψουν τους επισκέπτες οι οποίοι θα μάθουν από τους ξεναγούς και πολλές λεπτομέρειες που αφορούν το χωριό και πώς δημιουργήθηκε για την ταινία.


Το 1998 ο Peter Jackson αναζητούσε κατάλληλο σημείο για να χτιστεί το "Σάιρ". Με μια εναέρια βόλτα εντόπισε τη γη αυτή η οποία ήταν η φάρμα του Alexander, ένα αγρόκτημα προβάτων 1250 στρεμμάτων, το οποίο έμοιαζε καταπληκτικά με το Σάιρ όπως περιγράφεται στο βιβλίο του JRR Tolkien. Στην περιοχή δεν υπήρχαν γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας ούτε κτίρια και δρόμοι κάνοντας τον P. Jackson να πειστεί πως είναι το κατάλληλο σημείο για να εγκαταλείψει τον 20ο αιώνα και να βυθιστεί στον φανταστικό κόσμο της Μέσης Γης.


Έτσι, το Μάρτιο του 1999 ξεκίνησε η εννεάμηνη κατασκευή του χωριού στην οποία βοήθησε και ο στρατός της Ν. Ζηλανδίας με πλήρη μυστικότητα, ενώ τα γυρίσματα της πρώτης ταινίας της τριλογίας "Ο Άρχοντας των δαχτυλιδιών" ξεκίνησαν λίγο πριν εκπνεύσει ο χρόνος, το Δεκέμβρη.


Με το τέλος των γυρισμάτων έγινε μια πρώτη προσπάθεια κατεδάφισης, παρέμειναν όμως 17 γυάλινες προσόψεις οι οποίες θα χρησίμευαν ως ο καταλύτης που θα προωθούσε το Hobbition στο δημόσιο μάτι με τις περιηγήσεις να ξεκινούν από το 2002. Το 2009 ο P. Jackson επιστρέφει για την ταινία The Hobbit για να αφήσει με το τέλος των γυρισμάτων τα 44 μόνιμα σπιτάκια με τις ίδιες ακριβώς λεπτομέρειες που προβάλλονται στην ταινία. Μάλιστα, οργανώνονται ταξίδια με ξεναγήσεις και πολλά events μέσω της ιστοσελίδας  hobbitontours.com.



Ανάμεσα στα τόσα που έχει να δει και να κάνει, ο επισκέπτης μπορεί να πιει τη μπύρα του στον Πράσινο Δράκο ή να πιει τον καφέ του στο Shire's rest kafe και να κάνει τα ψώνια του στο Shire's store.


Οι πληροφορίες είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του Hobbition.
Μετάφραση - προσαρμογή κειμένου: "to e-periodiko mas"


to e-periodiko mas
0 Σχόλια