Ο καπετάνιος...



Ήρθες μαζί με τη βροχή
 να φέρεις ήλιο στην ψυχή μου
χαμόγελο στη σκέψη μου
 και λόγο στη ζωή μου.

Καράβι ήμουν ακίνητο,
πατρίδα ξεχασμένη.
Μαζί σου βρήκα προορισμό
και ρότα χαραγμένη…

Κι είσαι πια κυβερνήτης μου,
μαζί σου ταξιδεύω, ανοίγω άφοβα πανιά
το μέλλον αγναντεύω.

Και δε με νοιάζει ο προορισμός,
με νοιάζει το ταξίδι!
Να είσαι εκεί στη γέφυρα, ακοίμητος, γενναίος
να μ’ οδηγείς στα πέλαγα, στα μακρινά λιμάνια,
κόντρα στ’ άγρια κύματα και τα στοιχειά της φύσης.

Και σαν θα δούμε τη στεριά,
να είσαι εκεί, μαζί μου!
Μαζί να βρούμε νέα γη,
απάγκιο και πατρίδα,
 που λευτερώνει την ψυχή κι αναγεννά ελπίδα.



Για να ξεκινήσει όμορφα η εβδομάδα, με την τελευταία ημέρα του μήνα. Αφιερωμένο στους κυβερνήτες της ζωής μας...


Marina
to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Μειώστε το άγχος, με τη διατροφή σας!



Το άγχος μπορεί να φαίνεται αναπόφευκτο με όσα συμβαίνουν γύρω μας. Αν όμως συχνά σας λούζει κρύος ιδρώτας ή παθαίνετε ταχυπαλμία και υψηλή πίεση, τότε μιλάμε για κρίση άγχους, αφού το ανθρώπινο σώμα βιώνει δύο μορφές άγχους.

Η μία είναι το "οξύ στρες" που αφορά ένα μεμονωμένο επεισόδιο ή γεγονός, όπως για παράδειγμα μποτιλιάρισμα στο δρόμο την ώρα που βιάζεστε να φτάσετε στη δουλειά σας. Τότε, πυροδοτείται μια χημική αντίδραση στον εγκέφαλο και τα μηνύματα από κει, φτάνουν στα επινεφρίδια που εκκρίνουν μεγαλύτερη ποσότητα ορμονών. Αυτός είναι και ο λόγος του εκνευρισμού ή της επιθετικής συμπεριφοράς σε μια τέτοια κατάσταση.

Η δεύτερη μορφή είναι το "χρόνιο άγχος" που προκαλείται από καθημερινούς παράγοντες όπως όταν το μποτιλιάρισμα στο δρόμο είναι καθημερινό, όποια ώρα κι αν ξεκινήσετε από το σπίτι... τότε οι ορμόνες του στρες εμφανίζουν αυξημένα επίπεδα στο αίμα, με αποτέλεσμα να παρατηρείται διαρκώς υπερβολική έκκριση αδρεναλίνης, που ταυτόχρονα σημαίνει και απελευθέρωση ορμονών. Αποτέλεσμα; Να μην μπορείτε να ηρεμήσετε και να παρουσιάζετε συμπτώματα κούρασης, υψηλής πίεσης, πονοκεφάλων, αϋπνίας, πόνων στην πλάτη, δυσκαμψίας στον αυχένα, δύσπνοιας ακόμα και κατάθλιψης.

Για όλα αυτά τα παραπάνω, που ακόμα κι όταν απλά τα διαβάζουμε μοιάζουν ιδιαίτερα αγχωτικά, υπάρχουν φυσικές θεραπείες που μπορούν να τα μειώσουν!

Αυξήστε το μαγνήσιο που καταναλώνετε μέσα από την τροφή σας. Τα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου στον οργανισμό, προκαλούν έντονη ανησυχία.
Για το λόγο αυτό, τρώτε περισσότερα λαχανικά, ανάλατους ξηρούς καρπούς και σπόρους. Αποφύγετε την κατανάλωση αλκοόλ (ας λένε πως είναι χαλαρωτικό), την κατανάλωση καφεΐνης και τη ζάχαρη. Καταναλώστε βιταμίνη C, η οποία έχει την ιδιότητα να προλαμβάνει την υπερέκκριση των ορμονών του στρες. Προσθέστε στο διαιτολόγιό σας περισσότερες φακές, οι οποίες περιέχουν τρυπτοφάνη, ένα αμινοξύ που μειώνει το άγχος.

Μια ηρεμιστική συνταγή, θα μπορούσε να είναι το ρόφημα που ακολουθεί:
Στα καταστήματα υγιεινών τροφών, θα βρείτε ξερά βότανα, όπως λεβάντα, oats, linden flower, catnip, lemon balm.
Θα χρειαστείτε 15 gr από το κάθε βότανο σε κομμένη μορφή, που θα τα ανακατέψετε όλα μαζί. Σε ένα λίτρο καυτού νερού, θα ρίξετε 4 κουταλιές της σούπας από τα βότανα και θα τα αφήσετε να βγάλουν τα συστατικά τους για 10 λεπτά. Στη συνέχεια θα στραγγίξτε καλά και θα πιείτε το ρόφημα ζεστό.
Καλό είναι να καταναλώνετε ένα φλιτζάνι κάθε μέρα, ύστερα από κάθε γεύμα.

Η πρότασή: Συμβουλευτείτε το γιατρό σας, πριν ακολουθήσετε οποιαδήποτε θεραπεία.

Αν όλα τα παραπάνω σας φαίνονται αναποτελεσματικά για το άγχος σας, σκεφτείτε πως 
δεν έχει νόημα να ανησυχείτε για κείνα που δεν περνάνε από το χέρι σας. Για όσα περνάνε, δεν χρειάζεται άγχος αλλά εγρήγορση και αποφασιστικότητα.



Οι πληροφορίες είναι από το prevention.com
Κείμενο - μετάφραση: "to e-periodiko mas"
to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Το ελληνικό κινούμενο σχέδιο γιορτάζει τα 70 χρόνια του!



Η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (Πειραιώς 256), φιλοξενεί από τις 19 Νοέμβρη και ως τις 17 Δεκέμβρη, 70 χρόνια δημιουργίας ελληνικών κινουμένων σχεδίων, μια έκθεση με πολλές δράσεις και προβολές, από την Ένωση Ελλήνων Δημιουργών Κινουμένων Σχεδίων ΑΣΙΦΑ ΕΛΛΑΣ και τη διαδικτυακή πύλη GREEKANIMATION.

Ο εορτασμός των 70 χρόνων περιλαμβάνει τη διοργάνωση παιδικών εργαστηρίων, αναδρομικής έκθεσης, προβολής ταινιών και ομιλιών των δημιουργών. Εκτός από την έκθεση πρωτότυπων έργων δημιουργών (κούκλες, σκηνικά, καρέ από ταινίες κλπ) αποτυπώνεται και η ελληνική πραγματικότητα, τόσο στη χρήση των τεχνικών μέσων όσο και στην παραγωγή, την εκπαίδευση και τα φεστιβάλ.


Παιδικά εργαστήρια
Στον εκθεσιακό χώρο "Νίκος Κεσσανλής" πραγματοποιούνται τα εργαστήρια από τις 19/11 και ως τις 29/11. Καθημερινά είναι προγραμματισμένα 2 εργαστήρια από τις 10:00 - 13:00 και 14:00 - 17:00. Απευθύνονται σε παιδιά ηλικίας 8 - 12 χρόνων και είναι σχεδιασμένα για 15 ως 20 παιδιά, τα οποία καθοδηγούνται από δύο εκπαιδευτές ώστε να ευαισθητοποιηθούν στη δημιουργία κινουμένων σχεδίων. Είναι σχεδιασμένα και για τάξεις σχολείων που θα συνοδεύονται από τους δασκάλους τους, αλλά και για παρέες παιδιών που θα συνοδεύονται από τους γονείς τους (Σαββατοκύριακα).
Έξι συνολικά εργαστήρια τα οποία διεξάγονται κυκλικά, με πλαστελίνη, αντικείμενα, σκίτσο κλπ, θα γνωρίσουν όσα παιδιά επισκεφθούν τα παιδικά εργαστήρια.

Οι τίτλοι τους είναι:
1ο εργαστήριο: Δημιουργώντας με πλαστελίνη
2ο εργαστήριο: Κινούμενα σχέδια με κούκλες
3ο εργαστήριο: Αναπτύσσοντας ταλέντου ηθοποιού καρέ - καρέ
4ο εργαστήριο: Ζωγραφίζοντας κινούμενα σχέδια
5ο εργαστήριο: Υλοποιώντας ταινίες με αντικείμενα
6ο εργαστήριο: Μεικτές τεχνικές και ελεύθερη φαντασία

Να επισημάνουμε πως οι επιβλέποντες εκπαιδευτές είναι μέλη της ΑΣΙΦΑ ΕΛΛΑΣ και έχουν πολυετή πείρα στη διεξαγωγή ανάλογων παιδικών εργαστηρίων. Από τις 10:00 - 18:00 δίπλα στο χώρο των εργαστηρίων γίνεται προβολή ταινιών που εξηγούν πώς δημιουργούνται τα κινούμενα σχέδια, καθώς και ταινίες που έχουν γίνει από παιδιά στη διάρκεια των εργαστηρίων.


Η αναδρομική έκθεση που λειτουργεί καθημερινά, από τις 10:00 - 20:30, περιλαμβάνει δύο ξεναγήσεις διάρκειας μιας ώρα καθημερινά, τις οποίες επιμελούνται μέλη και εθελοντές της ΑΣΙΦΑ ΕΛΛΑΣ. Οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν 70 χρόνια δημιουργίας ελληνικών κινουμένων σχεδίων που προβάλλονται σε ένα βίντεο που παρουσιάζει τις πρωτιές των ελληνικών κινουμένων σχεδίων στην επτά δεαετικών διαδρομή τους. Κατόπιν περιηγούνται στους χώρους που είναι αφιερωμένοι στους δημιουργούς και το έργο τους και στη συνέχεια στο χώρο που παρουσιάζονται οι τεχνικές κινουμένων σχεδίων, στους χώρους που παρουσιάζονται οι εκπαιδευτικές εφαρμογές, στο χώρο που είναι αφιερωμένος στη σχέση animation και πολιτικής και τέλος στο χώρο που παρουσιάζονται τα ελληνικά φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων.

Την Παρασκευή 27/11 ολοκληρώνεται η έκθεση, με απογευματινή ξενάγηση (17:00 - 18:00) που θα είναι αφιερωμένη στην επίδραση των ψηφιακών τεχνολογιών στην Τέχνη και θα αποτελέσει μια άτυπη τελετή λήξης της έκθεσης. Θα παρουσιαστούν σχετικά καλλιτεχνικά έργα των Κ. Τηλιγάδη και Δ. Πατρικίου - Α. Δημητρά, καθώς και επιδείξεις ψηφιακών τεχνολογιών στην Τέχνη από τα δύο μεταπτυχιακά προγράμματα της ΑΣΚΤ, που διευθύνουν οι Γ. Χαρβαλιάς και Μ. Σαντοριναίος, καθώς επίσης και τα αποτελέσματα του Διεθνούς Θερινού Σχολείου Νέα Μέσα στην Τέχνη, που συνδιοργανώνουν το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το ΜΠΣ (Ψηφιακές Μορφές Τέχνης της ΑΣΚΤ), τα ΤΕΙ Γραφιστικής Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, κάθε δύο χρόνια στη Σύρο.


Προβολές ταινιών και ομιλίες δημιουργών 
Περισσότεροι από 70 δημιουργοί κινουμένων σχεδίων συμμετέχουν στις προβολές με ταινίες τους στην ΑΣΚΤ, ενώ έχουν προγραμματιστεί στρογγυλά τραπέζια με ομιλίες δημιουργών για να μοιραστούν και να συζητήσουν τις εμπειρίες τους από την παραγωγή κινουμένων σχεδίων με το κοινό.
Πρωινές προβολές (10:00 - 14:00) θα γίνουν τη Δευτέρα 30/11, την Πέμπτη 3/12, τη Δευτέρα 14/12, Πέμπτη 17/12.

Απογευματινές προβολές (18:00 - 21:00) με συζήτηση την τελευταία ώρα, θα γίνονται:
Δευτέρα 30/11, Οι πρωτοπόροι
Τετάρτη 2/12, Οι δημιουργοί
Τετάρτη 9/12, Οι μεταμορφώσεις της τεχνολογίας
Δευτέρα 14/12, Οι παραγωγοί
Τετάρτη 16/12, Οι νέες δημιουργίες

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη, όμως χρειάζεται εγγραφή στις εκπαιδευτικές δράσεις.
Για εγγραφή στα παιδικά εργαστήρια, θα πρέπει όσοι ενδιαφέρεστε να απευθυνθείτε τηλεφωνικά στο 210 8945 945 (ζητώντας την Αρινέλα, κάθε μέρα 11:00 - 15:00) ή μέσω e-mail στο asifagreece@gmail.com, αφήνοντας τα στοιχεία σας, για να μπορέσουν να επικοινωνήσουν μαζί σας.

Αναλυτικό πρόγραμμα προβολών καθώς και περισσότερες λεπτομέρειες θα βρείτε στο  greekanimation.com.

Μην τη χάσετε!



Πληροφορίες από το greekanimation.com
Κείμενο: "to e-periodiko mas"

to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Τα γιατροσόφια του ...βήχα!


Ο βήχας, παρά το γεγονός ότι είναι ωφέλιμος για τον οργανισμό, αφού έτσι διατηρούνται καθαροί οι πνεύμονες και αποβάλλει τη βλέννα όταν έχουμε κρυολογήσει, δεν παύει να είναι ενοχλητικός και να μας ταλαιπωρεί με κάθε ίωση του χειμώνα.

Ωστόσο υπάρχουν σπιτικά γιατροσόφια, που βοηθούν να μετριαστούν τα συμπτώματα. Ας τα δούμε ένα - ένα.

Μέλι
Μια κουταλιά της σούπας μέλι ανακατεμένο με 1/4 του κουταλιού της σούπας πιπέρι, είναι ένα μείγμα που υπόσχεται να σας ανακουφίσει από τον έντονο βήχα. Αρκεί να να το τρώτε με γεμάτο στομάχι, τρεις φορές τη μέρα για τρεις ημέρες. Το μαύρο πιπέρι είναι καυστικό και θερμαντικό και βοηθά τον οργανισμό να απαλλαγεί από τη βλέννα. Παράλληλα το μέλι έχει μαλακτικές ιδιότητες.

Επίσης μια δοκιμασμένη συνταγή που μας έδωσε η αγαπημένη μας φίλη Μαρία Κανελλάκη είναι η εξής: Μέλι, λίγο λεμόνι και ένα κουταλάκι κονιάκ, μπορούν να αντικαταστήσουν το σιρόπι για το βήχα!

Αντιβηχικά βότανα
Ένα ρόφημα από βότανα όπως ευκάλυπτο, μέντα, γλυκάνισο και μάραθο, μπορεί να αυξήσει την παραγωγή σιέλου, γεγονός που μας αναγκάζει να καταπίνουμε συχνότερα και έτσι να καταστέλουμε το αντανακλαστικό του βήχα.

Φτελιά
Το βότανο αυτό, έχει την ιδιότητα να σχηματίζει ένα προστατευτικό και καταπραϋντικό στρώμα πάνω από τις ερεθισμένες βλεννογόνους μεμβράνες του λαιμού. Μπορεί να το προμηθευτεί κανείς από καταστήματα υγιεινών τροφών και βοτάνων.

Μαύρη σοκολάτα
Μια έρευνα που έγινε στο Λονδίνο απέδειξε πως η μαύρη σοκολάτα έχει αντιβηχική δράση. Ο λόγος είναι η θεοβρωμίνη, μια ουσία που περιέχει το κακάο. Η ουσία αυτή είναι κατά 30% πιο αποτελεσματική ενάντια στο βήχα σε σχέση με την κωδείνη που υπάρχει στα περισσότερα αντιβηχικά φάρμακα.

Ρίγανη - Μαντζουράνα
Η ρίγανη, έχει την ιδιότητα να χαλαρώνει τη βλέννα και να βοηθά τον οργανισμό να την αποβάλλει. Ο ξερός βήχας ανακουφίζεται καλύτερα με την μαντζουράνα, η οποία ανήκει στην ίδια οικογένεια με τη ρίγανη. Ο τρόπος χρήσης είναι απλός. Βράζετε μια κουταλιά της σούπας από τα βότανα ανάλογα με το είδος του βήχα για λίγα λεπτά και στη συνέχεια στραγγίζετε και πίνετε το ρόφημα. Αν η γεύση του σας φανείς κάπως πικρή, προσθέστε λίγο μέλι που θα το κάνει πιο εύγευστο.

Σημείωση: Επισκεφτείτε το γιατρό σας, αν ο βήχας συνοδεύεται από λαχάνιασμα, βγάζει φλέγμα με αίμα, το φλέγμα είναι πολύ πυκνό και δεν ανεβαίνει εύκολα, έχετε ένα επίμονο ξερό βήχα σε συνδυασμό με κάποια άλλη πάθηση ή ο βήχας διαρκεί πάνω από μία εβδομάδα.




Πηγή πληροφοριών: mnn.comdailymail.co.ukhomeremediesforlife.com
Κείμενο - μετάφραση: "to e-periodiko mas"
to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Φθινόπωρο χωρίς εσένα...


Πάντα αγαπούσε το φθινόπωρο. Της έδινε την αίσθηση ότι ταιριάζει με τη μελαγχολία, που είχε το βλέμμα της.
Αυτός ο υγρός καιρός που ενώ δεν κάνει κρύο, ξέρεις καλά ότι δεν είναι καλοκαίρι, ακόμα κι αν έχεις χάσει την αίσθηση του χρόνου, δίνει το προμήνυμα του χειμώνα λες και σε παίρνει από το χέρι σιγά - σιγά για να σε πάει στο ψυχρό του κατώφλι...

Κοίταξε έξω από το μισάνοιχτο παράθυρο. Φαινόταν μεγάλο κομμάτι του κήπου και  πολλά δέντρα του δρόμου, που είχαν ήδη φορέσει την καινούργια φορεσιά τους. Τα χρώματα, μαγικά. Λες και πέταξε κάποιος μια φούχτα χάλκινο χρώμα δεξιά κι αριστερά στα φυλλώματα... αλλού πήγε περισσότερο, αλλού λιγότερο, αλλού είχε παραμείνει πράσινο σαν να μην έφτασε για κει...
Αχ και να ήταν εδώ! σκέφτηκε... πόσο την αγαπούσε κι εκείνη, αυτή την εποχή του χρόνου!..
Της έλειπε η κόρη της και κάθε φθινόπωρο της έλειπε λίγο περισσότερο. Οι σπουδές της στάθηκαν ικανές να τις χωρίσουν και δεν ήταν λίγες οι φορές, που ευχόταν να μην είναι για πάντα!
Για πάντα!... Πόσο βαρύγδουπη έκφραση της φαινόταν αυτό το "για πάντα" πολλές φορές. Κι άλλες πάλι το έτρεμε!...

Δεν ήταν από τις συνηθισμένες μαμάδες, που θέλουν τα παιδιά τους πάντα κοντά τους, που τρέχουν να τους φορέσουν ζακέτα κάθε φορά που φυσά λίγο παραπάνω αεράκι ή που κάθε τόσο θα ρωτήσουν το κλασσικό, "έφαγες;". Από την πρώτη στιγμή που την κράτησε στα χέρια της, αποφάσισε πως αυτό το παιδί πρέπει να μεγαλώσει χτίζοντας τη δική του προσωπικότητα και να ζήσει τη δική του ζωή, όχι τα "θέλω" και τα όνειρα της μαμάς και του μπαμπά. Την έμαθε να πιστεύει στον εαυτό της, να κάνει όνειρα και να τα κυνηγά!
Δεκαοχτώ χρόνια έστηνε τις φτερούγες στη ράχη του παιδιού της, φτερό - φτερό, για να έρθει η ώρα να τις χρησιμοποιήσει και να πετάξει, πραγματοποιώντας κάθε σχέδιο που θα έβαζε στο νού του, το κορίτσι της.

Όταν πια ήρθε η ενηλικίωση της είπε: "Έχεις δυο ατσάλινα φτερά και δυο γονείς που πιστεύουν σε σένα και τις επιλογές σου. Πέτα και μη φοβάσαι!". Και η μικρή το έκανε, κάνοντας τους περήφανους, για τη θέληση και την αποφασιστικότητά της.
Η φωλιά όμως, το σπιτικό της, είχε αδειάσει κι αυτό, κάθε φθινόπωρο, το ένιωθε πιο έντονα. Της έλειπαν οι βόλτες τους, τα κλαδιά, που μάζευαν, με φύλλα σ' όλα αυτά τα υπέροχα χρώματα του φθινοπώρου, τα Κυριακάτικα μεσημέρια που έτρωγαν όλοι μαζί, η ζεστή σοκολάτα που έπιναν συζητώντας και φιλοσοφώντας τα απογεύματα. Μάλωνε τον εαυτό της για τις σκέψεις αυτές συχνά, μα κάποιες φορές άφηνε κι ένα δάκρυ να κυλήσει στο μάγουλό της...

Πήρε στα χέρια της το τηλέφωνο κι έκανε να σχηματίσει τον αριθμό, μα το άφησε πάλι στην άκρη... "δεν έχει χρόνο για κουβέντες", σκέφτηκε. "Μάθημα δίνει, διαβάζει! Οι δικοί μου συναισθηματισμοί της λείπουν τώρα, για να αποσυντονιστεί!"...

Παράτησε το τηλέφωνο δίπλα στην κούπα με τον καφέ και ανέβηκε στο δωμάτιο της μικρής. Κάθισε στο κρεββάτι της, άγγιξε τις φωτογραφίες της, πήρε αγκαλιά τον αγαπημένο της αρκούδο... "Να είναι καλά, το παιδάκι μου" σκέφτηκε "κι ας είναι μακριά".

Ξαφνικά, το γάβγισμα του σκύλου την έβγαλε από τις σκέψεις. Ήταν αλλιώτικο, επιτακτικό, χαρούμενο θα έλεγες. Πριν προλάβει να κατέβει τη σκάλα, ο σκύλος κουνώντας την ουρά είχε ορμήσει μέσα στο δωμάτιο και την παρακινούσε να κατέβει κάτω.

"Εντάξει έρχομαι, έρχομαι, μη χαλάς τον κόσμο!" είπε χαμογελώντας και βγήκε. Την ώρα που άνοιξε την πόρτα για να βγει στην αυλή, να δει τι συνταρακτικό συμβαίνει και ο μαλλιαρός φιλαράκος της έκανε σαν τρελός, αντίκρισε την κόρη της με ένα πλατύ χαμόγελο να της λέει: "Έκπληξη μαμά, τάξε μου! Πήρα πτυχίο!!!"
"Μα, πώς;... Θέλω να πω, ήξερα ότι έχεις ένα μάθημα ακόμα και ότι θα το έδινες τώρα. Πώς έγινε;"...
"Απλό μαμά, ήταν όλα ένα μικρό καταχθόνιο σχέδιο, για να σας κάνω έκπληξη! Δε χαίρεσαι:"...
Αν χαιρόταν!... Περιττό και να ειπωθεί ακόμα. Το πλατύ χαμόγελο μιλούσε πολύ εύγλωττα και η σφιχτή αγκαλιά, άλλο τόσο!
"Λοιπόν, τι λες μαμά, θα κάνουμε τη φθινοπωρινή μας βόλτα ή άργησα πολύ;"...
Αντί για άλλη απάντηση πήρε τα κλειδιά και την αλυσίδα του σκύλου και έκλεισε την πόρτα πίσω τους. Πιασμένες χέρι χέρι, όπως όταν ήταν μικρούλα, βγήκαν στο δρόμο συζητώντας δυνατά και χαρούμενα.



to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Aνθοθεραπεία, μια παλιά καινούργια μέθοδος!



Οι αποσταγμένες ουσίες των λουλουδιών έχουν ευεργετική επίδραση στην ψυχοδιανοητική κατάσταση του ανθρώπου.
Ο γιατρός Έντουαρντ Μπαχ από το 1930, ανακάλυψε τις θεραπευτικές επιδράσεις 38 φυτών και δέντρων και εισήγαγε τη χρήση τους για να ανακουφίσει ένα μεγάλο φάσμα συναισθηματικών και ψυχικών δυσκολιών, αποκαθιστώντας την ισορροπία του οργανισμού. Έτσι, συγκεκριμένα άνθη με μια συγκεκριμένη επεξεργασία χρησιμοποιήθηκαν για να μεταδώσουν στον άνθρωπο μια συγκεκριμένη πληροφορία για να τον οδηγήσουν με τον τρόπο αυτό, στην αλλαγή των αντιλήψεων και των συναισθημάτων του.

Τα ανθοϊάματα (flower essences) πωλούνται σε καταστήματα υγιεινών τροφών και σε φαρμακεία. Βρίσκονται σε συμπυκνωμένη μορφή και χρησιμοποιούνται μερικές μόνο σταγόνες σε 1/4 του ποτηριού νερό, το οποίο (όσοι χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο) πίνουν κατά διαστήματα στη διάρκεια της ημέρας. Πρωί, πριν από τα γεύματα ή βράδυ πριν τον ύπνο.

Μια εναλλακτική χρήση είναι η προσθήκη μερικών σταγόνων αδιάλυτου ανθοϊάματος σε ένα μπουκαλάκι όπου το περιεχόμενό του αποτελείτε από 1/4 μπράντυ και 3/4 νερό, επειδή το μπράντυ θα διατηρήσει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τις ιδιότητες του ανθοϊάματος αναλοίωτες.

Έτσι, ένα φιαλίδιο αδιάλυτου ανθοϊάματος, κρατάει από 3 ως και 6 μήνες, ανάλογα με τη χρήση.

O E. Μπαχ εφάρμοσε την ανθοθεραπεία με πολύ καλά αποτελέσματα σε ανθρώπους με προβλήματα έντονου άγχους, κακής διάθεσης και χαμηλής ενέργειας.
Μετά από αυτόν, πολλοί γιατροί - ερευνητές συνέχισαν τη δουλειά του και τις τελευταίες δεκαετίες έχουν προστεθεί πληθώρα νέων ανθοϊαμάτων από πολλές χώρες και από την Ελλάδα, διευρύνοντας και το εύρος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Ο τρόπος παρασκευής τους είναι απλός μη τοξικός και χωρίς παρενέργειες για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν από όλες τις ηλικίες.



Πληροφορίες από το prevention.comkentro-evexias.gr
Κείμενο - μετάφραση: "to e-periodiko mas"
to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Το σοκολατένιο δωμάτιο.



Οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο, αγαπούν τη σοκολάτα. Αυτό φυσικά, δεν σημαίνει πως ένα ολόκληρο σοκολατένιο δωμάτιο, είναι κάτι συνηθισμένο. Κι όμως το εμπορικό κέντρο "Kaliningrad Plaza" στη Λιθουανία, για να γιορτάσει τα πέντε χρόνια λειτουργίας του, ανέθεσε στη γλύπτρια Elena Climent τη δημιουργία ενός δωματίου φτιαγμένο αποκλειστικά και μόνο από σοκολάτα και να κάνει τους επισκέπτες του να νιώσουν σαν τους ήρωες του παραμυθιού Χάνσελ και Γκρέτελ, χωρίς μάλιστα να κινδυνεύουν από την κακιά μάγισσα...


Έτσι, μέσα σε 20 τετραγωνικά μέτρα του εμπορικού κέντρου, δημιουργήθηκε ένα δωμάτιο με σοκολατένια έπιπλα, κουρτίνες, χαλιά, τζάκι και διάφορα διακοσμητικά αντικείμενα φτιαγμένα από μαύρη και λευκή σοκολάτα. Ακόμα και σκάκι έφτιαξε η ομάδα της γλύπτριας!


Παρά τη δυσκολία του υλικού, αφού πρέπει να διατηρείται συνεχώς σε θερμοκρασία 22 - 24 οC για να μη λιώνει αλλά και να μην είναι πολύ σκληρή, η γλύπτρια παραδέχεται πως ήταν μια μοναδική εμπειρία που τη χάρηκε τόσο εκείνη όσο και τα μέλη της ομάδας της. Φυσικά υπήρχαν και αντικειμενικές δυσκολίες από τη στιγμή που έπρεπε να δουλεύουν εναλλάξ τη λευκή και τη μαύρη σοκολάτα για να έχουν όσο το δυνατό πιο πειστική αντιγραφή. Ένα άλλο σημείο που τους δυσκόλεψε ήταν το άρωμά της, που τους έκανε κάθε τόσο να θέλουν να φάνε ένα κομμάτι.


Το σοκολατένιο δωμάτιο δέχτηκε πολλούς επισκέπτες και μετά το τέλος της διαφημιστικής καμπάνιας και του εορτασμού, κόπηκε σε μικρά κομμάτια και μοιράστηκε στον κόσμο. Θα πρέπει να αναφέρουμε πως το εμπορικό κέντρο "Kaliningrad Plaza" έχει συνεργαστεί με τον Καρλ Λάγκεφερντ σε ανάλογα project.

Πηγή πληροφοριών - φωτογραφιών: perierga.gr
Κείμενο: "to e-periodiko mas"
to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Βραδιά υψηλής αισθητικής με 1 ευρώ!



Τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ, με μια σειρά δράσεων πολιτισμού και τέχνης έρχονται πιο κοντά στην κοινωνία. Η επίσημη πρώτη πραγματοποιήθηκε στις 23 Οκτωβρίου στο Θέατρο Badminton και η επόμενη εμφάνιση θα είναι την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2015, στις 8:30 το βράδυ.

Το εισιτήριο συνεχίζει να είναι συμβολικό στην τιμή του ενός ευρώ και οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν ένα μουσικοχορευτικό ταξίδι στην ιστορία του τάνγκο, μέσα από έργα του Άστορ Πιατσόλα καθώς και κάποια από τα ωραιότερα τραγούδια τάνγκο όλων των εποχών.

Με τον Χρήστο Ζερμπίνο σολίστ στο ακορντεόν, τη Ναταλία Πετσάλις και την Κλεονίκη Δεμίρη, το Λουκά Πανουργιά στο τραγούδι και τη Χορωδία της ΕΡΤ, τα Μουσικά Σύνολα υπόσχονται μια ακόμα βραδιά υψηλής αισθητικής αξίας.

Μαζί τους εμφανίζονται τα χορευτικά ζευγάρια Luis και Elena Mestre, Ariel Perez και Μαργαρίτα Πλέσσα και Gabriel Marino και Paola Tacchetti. Την ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής και τη Χορωδία της ΕΡΤ, διευθύνει ο Ανδρέας Πυλαρινός.

Για πληροφορίες εισιτηρίων επικοινωνήστε με το ταμείο του θεάτρου Badminton στο 2106840600.




to e-periodiko mas
0 Σχόλια

17 Νοέμβρη 1973.


Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το 
"Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία"
επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,
 που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973


Διαδηλωτές σταματούν την κυκλοφορία στην Πατησίων και μοιράζουν προκηρύξεις, 15 Νοεμβρίου 1973



Ο πομπός του Πολυτεχνείου που λειτούργησε στο εργαστήριο Τηλεπικοινωνιών του κτιρίου Μηχανολόγων, 15-17 Νοεμβρίου 1973





Η πύλη του Πολυτεχνείου την επόμενη μέρα μετά την εισβολή, 17 Νοεμβρίου 1973

Από το φωτογραφικό αρχείο του Αριστοτέλη Σαρρηκώστα.

Το λυπηρό είναι πως 42 χρόνια μετά 
και με τα αθώα θύματα των προσφύγων στο Αιγαίο και των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι, 
τα συνθήματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, 
μοιάζουν ακόμα ζητούμενο για την Ελλάδα και την Ευρώπη...





to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Διώξε μου τον πόνο...



Άνοιξε για λίγο τα μάτια του κι ευθύς τα έκλεισε ξανά.
- Πες μου ένα παραμύθι, είπε με κόπο...
- Παραμύθι, αγόρι μου, μεγάλωσες πια!
- Ναι, έτσι για να ξεχαστώ, σαν αντιπερισπασμός στον πόνο...

Ο ήχος της φωνής του κι αυτό που ζητούσε, έκαναν τη μάνα να αναριγήσει. Μέρες τώρα ήταν εκεί στο προσκεφάλι του, του χάιδευε το μέτωπο και το χέρι του με τους φυτεμένους ορούς και τα λευκοπλάστ και παρακαλούσε το Θεό να της τον κάνει καλά!

Το παλικάρι της, το μοναχοπαίδι της, το μωρό της κείτονταν στο κρεβάτι του νοσοκομείου ακίνητο και χλωμό κι εκείνη το κοίταζε χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα και μάτωνε η ψυχή της.

Δεν έπρεπε να είσαι εδώ, σκεφτόταν τις ατέλειωτες ώρες του μαρτυρίου της... είσαι δεκαοχτώ χρονών, έπρεπε να είσαι έξω να κυνηγάς τα όνειρά σου, να χαίρεσαι, να λυπάσαι, να ζεις... τι δουλειά έχεις εδώ ανάμεσα σε γέρους να παλεύεις να κρατηθείς κι εγώ να σε κοιτώ, να σε παρακολουθώ που χάνεσαι μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα!

Δεν ήλπιζε πολλά η μάνα, μετά το τελευταίο ανακοινωθέν των γιατρών. Μόνο ένα θαύμα μπορούσε να σώσει το παιδί της, αφού δεν βρέθηκε συμβατός δότης, της είχαν πει κι εκείνη παρόλο που κατέρρευσε μέσα της γινόμενη χίλια κομμάτια, το δέχτηκε με περίσσια αξιοπρέπεια, απαντώντας: "Ό,τι θέλει ο Κύριος".

- Δε σ' ακούω... ψιθύρισε ξανά το παιδί κι εκείνη έκλεισε με μιας την πόρτα του πόνου κι άνοιξε την πόρτα των αναμνήσεων...
- Θα σου πω το αγαπημένο σου, όταν ήσουν μικρός, θυμάσαι; Μ' αυτό σ' έπαιρνε ο ύπνος...

Μια φορά κι ένα καιρό, σ' ένα μακρινό πανέμορφο δάσος, ζούσε ένας ξυλοκόπος με τη γυναίκα του και τις δυο κόρες του, άρχισε... κι έλεγε, έλεγε, διηγόταν το παραμύθι κι εκείνος μίκραινε, μίκραινε ώσπου χώραγε στην αγκαλιά της και το κανάκευε, τον χάιδευε στοργικά και τον προστάτευε από κάθε τι κακό, οδυνηρό και άσχημο.

Γύριζε πίσω το μυαλό στα χρόνια της ξενοιασιάς, στα χρόνια των χαρούμενων γενεθλίων, στους επαίνους του στο σχολείο, στα ατέλειωτα καλοκαιρινά παιχνίδια στη διπλανή αλάνα, στα πρώτα του ερωτικά σκιρτήματα...

Η φωνή της ήρεμη, χρωμάτιζε την κάθε λέξη και την έκανε εικόνα, που σα βάρκα ταξίδευε το νεαρό, σε μέρη φανταστικά κι ονειρεμένα και κείνος ήρεμος άκουγε και πού και πού, χαμογελούσε.

Κάθε που πλησίαζε στο τέλος του παραμυθιού, πρόσθετε κάτι που το έκανε ν' αρχίσει από την αρχή, έτσι όπως συμβαίνει πολλές φορές στη ζωή μας και περνάμε από την απόγνωση, στην ελπίδα...

- - - - - - - - 

Με αυτή την ιστορία, συμμετείχα στο "Παίζοντας με τις λέξεις #4", μια ιδέα της Φλώρας
η οποία φιλοξενούσε το παιχνίδι στο χώρο της Texnis Stories και τώρα φιλοξενείται από τη Μαρία, στο "My trips on blog". Εκεί θα βρείτε και τις υπόλοιπες συμμετοχές και τη νικήτρια ιστορία "Λουστρίνια νούμερο 37" της Μαρίας Κανελλάκη από το "Απάγκιο".



Unknown
0 Σχόλια

Stop the ciricle of violence!



Τα γεγονότα στο Παρίσι, δεν αφήνουν περιθώρια χαράς και αισιοδοξίας. Η Ευρώπη δέχθηκε ένα ακόμα χτύπημα στην καρδιά της πόλης του φωτός. Οι αιτίες, όσο κι αν θέλουν κάποιοι να τις τοποθετήσουν σε μια πλευρά κακών είναι πολλές και η ουσία, παραμένει μία: 
Η βία, γεννά βία!

Γι' αυτό, αν δεν σταματήσουν οι αιτίες, ο κύκλος της δεν πρόκειται να σταματήσει. Ας δούμε με ψυχραιμία πώς μπορούμε να βάλουμε τέλος σ' αυτό το παράλογο παιχνίδι αίματος. 

Τα θύματα, είτε είναι πρόσφυγες είτε είναι δυτικοί πολίτες
 έχουν τα ίδια δικαιώματα και την ίδια αξία...




to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Τα ταξίδια που άλλαξαν τα δεδομένα της ανθρωπότητας...



Ο άνθρωπος είχε πάντα την ανάγκη αναζήτησης και εξερεύνησης, ακόμα και πέρα από τις αντοχές του ανθρώπινου σώματος και τα όρια του φυσικού περιβάλλοντος. Έτσι, δια μέσου των αιώνων σύγχρονοι άθλοι πραγματοποιήθηκαν δημιουργώντας νέα δεδομένα και ανατρέποντας τα όσα μέχρι τότε όλοι γνώριζαν.

Από το Μάρκο Πόλο και τον Κολόμβο, μέχρι το Γιούρι Γκαγκάριν, πλήθος ανθρώπων ονειρεύτηκαν, σχεδίασαν και πραγματοποίησαν ταξίδια έξω από τα όποια όρια της εποχής τους. Ας τα δούμε όμως, λίγο καλύτερα.

Στις 25 Αυγούστου του 1875, ο 27χρονος Matthew Webb αξιωματικός του βρετανικού Ναυτικού, έκανε κάτι που θεωρούνταν ακατόρθωτο: διέσχισε κολυμπώντας τα στενά μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας. Πριν ξεκινήσει, άλειψε το σώμα του με λάδι φώκιας και χρειάστηκε να παλέψει με τα κύματα για 22 ολόκληρες ώρες, διανύοντας μια απόσταση 63 χιλιομέτρων, μέχρι να αντικρίσει τις ακτές του Καλαί θριαμβευτής.

Οι επί πέντε χρόνια ταξιδιωτικές περιπέτειες του Καρόλου Δαρβίνου, άλλαξαν για πάντα το πρόσωπο της σύγχρονης επιστήμης. Με το περίφημο σκάφος του το "Beagle" φτάνοντας κάποια στιγμή σ' ένα απομονωμένο ηφαιστειακό αρχιπέλαγος στα Νησιά Γκαλαμπάγκος του δόθηκε η δυνατότητα να κάνει μελέτες και να συλλάβει μια διαφορετική εξήγηση (από αυτή που μέχρι τότε υπήρχε) για την καταγωγή των ειδών, που θα ανέτρεπε αμετάκλητα τις δοξασίες για την προέλευση του ανθρώπου.

Ο Charles Lindbergh ή αλλιώς "Lucky Lindy" όπως τον αποκαλούσαν ήταν εξαιρετικά τυχερός, αφού κατάφερε να επιβιώσει από την πτήση των 5.809 χιλιομέτρων πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό με το μονοκινητήριο αεροπλάνο του. Για να φτάσει από τη Ν. Υόρκη στο Παρίσι ξεφορτώθηκε τα φρένα, τον ασύρματο ακόμα και το αλεξίπτωτό του. Αντιμετώπισε την ομίχλη, το χιονόνερο, το σκοτάδι, την έλλειψη ύπνου, τις κακουχίες και όταν το αεροπλάνο του το "Spirit of St Louis" εμφανίστηκε στον παριζιάνικο ουρανό, είχαν περάσει 33,5 ώρες από την απογείωσή του και ένα πλήθος 150.000 ανθρώπων τον υποδέχθηκε με τιμές.

Το 1909 ο μηχανικός του αμερικανικού Ναυτικού Robert Peary μετά από ένα παγωμένο και δύσκολο ταξίδι 37 ημερών πάνω σε έλκηθρα, καταφέρνει να καρφώσει την αμερικανική σημαία στο βορειότερο σημείο του πλανήτη. Πολλοί ήταν εκείνοι που προσπάθησαν να προσεγγίσουν το σημείο με διάφορους τρόπους, ακόμα και με αερόστατο, αλλά δεν τα κατάφεραν. Κάτι τέτοιο ισχυρίστηκε και ο εξερευνητής Frederic Cook, λίγο μετά την επιστροφή του Peary από το ταξίδι του, όμως λίγοι τον πίστεψαν κι έτσι μηχανικός του αμερικανικού Ναυτικού διατηρεί την τιμητική πρωτιά.

Το 1911 δύο άνθρωποι προσπαθούν και ανταγωνίζονται για το ποιος θα πατήσει πρώτος το Νότιο Πόλο. Ο Βρετανός Robert Scott και ο Νορβηγός Roalad Amundsen. Ο ένας κέρδισε, ενώ ο άλλος πέθανε προσπαθώντας. Ο R. Scott αξιωματικός του βρετανικού Ναυτικού και η αποστολή του, έφτασαν μετά από πολλές κακουχίες και αντιξοότητες που κράτησαν 78 ημέρες και προς μεγάλη τους έκπληξη αντίκρισαν τη νορβηγική σημαία που είχε τοποθετήσει 33 ημέρες νωρίτερα ο R. Amundsen. Το ταξίδι της επιστροφής για τον Scott αποδείχθηκε χειρότερο για κείνος και την ομάδα του, αφού άφησαν την τελευταία τους πνοή στους πάγους του Ν. Πόλου. Αυτό που έκανε επιτυχημένη την αποστολή του R. Amundsen δεν ήταν τίποτα άλλο από το σωστό σχεδιασμό και την άψογη εκτέλεση.

Το 1947 ο Νορβηγός ανθρωπολόγος Thor Heyerdahl με μια πρωτόγονη σχεδία (Kon - Tiki) που κατασκεύασε από κορμούς τροπικών δέντρων και σχοινιά ξεκίνησε για τον Ειρηνικό Ωκεανό από το Περού. Ήθελε να αποδείξει ότι οι ιθαγενείς της Λατινικής Αμερικής θα μπορούσαν να είχαν αποικήσει την Πολυνησία πολύ νωρίτερα από την εποχή του Κολόμβου. Το εντυπωσιακό είναι πως για το ταξίδι αυτό ο Heyerdahl έπρεπε να ξεπεράσει το φόβο που είχε για το υγρό στοιχείο, κάτι που το κατάφερε και μαζί με το πενταμελές πλήρωμά του πέρασαν 101 συναρπαστικές ημέρες, καλύπτοντας μια απόσταση 6.920 χιλιομέτρων με δύσκολες, σχεδόν τρομακτικές συνθήκες, για να φτάσουν στην Πολυνησία που ήταν ο προορισμός τους. Η συγκλονιστική ιστορία του ανθρώπου που διακινδύνευσε τη ζωή του για να αποδείξει μια θεωρία καταγράφηκε σε βιβλίο από τον ίδιο και έγινε αμέσως παγκόσμιο best seller.

Το Μάιο του 1953 ο Νεοζηλανδός μελισσοκόμος Edmund Hillary θα γινόταν ο πρώτος άνθρωπος που πατούσε την κορυφή του ψηλότερου βουνού (8.848 μ) στον πλανήτη του όρους Έβερεστ. Οι ορειβάτες Charles Evans και Tom Bourdillon, που ως αντίπαλη ομάδα προσπάθησαν να κάνουν το ίδιο εγκατέλειψαν μόλις 300 μέτρα από την κορυφή, αφήνοντας στον E. Hillary και τον σύντροφό του στην περιπέτεια αυτή T. Norgay, τη δόξα.

Ο μόλις 27 χρόνων κοσμοναύτης από τη Σοβιετική Ένωση, Yuri Gagarin, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πήγε στο Διάστημα. Στις 12 Απριλίου του 1961 με το διαστημόπλοιο Vostok 1 βγήκε από την ατμόσφαιρα, (αφού έφτασε σε ύψος 177 χιλιομέτρων) έκανε μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον πλανήτη γη και έζησε για να διηγηθεί την ιστορία αυτή. 108 λεπτά κράτησε η διαστημική του περιπέτεια και σφραγίστηκε από τα λόγια του: "Η γη είναι μπλε. Είναι απίστευτο!".

Στις 16 Απριλίου του 1969, το πλήρωμα του Apollo 11 προσεδαφίστηκε στη Σελήνη. Οι κίνδυνοι που αντιμετώπισαν ήταν πολύ και πρωτόγνωροι, όπως να μείνουν για πάντα στην επιφάνεια του φεγγαριού ή να χαθούν στο διάστημα. Η ηλιακή ακτινοβολία και η θερμότητα της επιστροφής στην ατμόσφαιρα θα μπορούσε να τους ψήσει ζωντανούς, αλλά και οποιαδήποτε βλάβη στη διαστημική τους στολή θα προκαλούσε ασφυξία και μαρτυρικό θάνατο. Αξίζει να αναφέρουμε πως η τεχνολογία του Apollo 11 με τα σημερινά δεδομένα ήταν πρωτόγονη. Αρκεί να σκεφτούμε πως ο υπολογιστής ταξιδιού του διαστημόπλοιου διέθετε μνήμη 74 kilobyte.  Το βήμα όμως του Neil Armstrong πάνω στο έδαφος της Σελήνης σηματοδότησε την κατάκτηση του Σύμπαντος, που μόλις ξεκινούσε.

Τελευταίο αφήσαμε το Δρόμο του Μεταξιού γιατί μας διέφυγε και μας τον θύμισε η αγαπημένη μας φίλη η Πέτρα. Το γνωστό δίκτυο των εμπορικών δρόμων μεταξύ της Κίνας και των κρατών που βρίσκονται στα δυτικά και νότιά της. Απλωνόταν σ' όλη την Ασιατική ήπειρο, έχοντας αφετηρία την Κίνα και προορισμό την Ινδία, την Περσία και τη Μεσόγειο, ενώ μέσω του Ινδικού Ωκεανού, τα προϊόντα μεταφέρονταν στην Ινδοκίνα, την Ινδία και την Αραβική χερσόνησο, αλλά και στις χώρες της ανατολικής Αφρικής. Η ονομασία "Δρόμος του μεταξιού" χρησιμοποιήθηκε επίσημα από τον Γερμανό γεωγράφο Φερδινάνδο φον Ριντχόφεν, τον 19ο αιώνα. Όταν εγκαταστάθηκε η Οθωμανική Αυτοκρατορία τον 15ο αιώνα δημιουργήθηκε η ανάγκη εύρεσης νέων διαδρομών, για να οδηγήσει αυτή η ανάγκη στην ανακάλυψη του Νέου Κόσμου.
.
Πηγές πληροφοριών: newsbeast.greugenfound.edu.grwikipedia.org
Κείμενο: "to e-periodiko mas"
to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Αυτό που τρώμε, φαίνεται στο πρόσωπό μας!



Όλοι γνωρίζουμε πως η διατροφή μας είναι το Α και το Ω της υγείας μας, αλλά και της καλής μας εικόνας. Αυτό υποστηρίζει και η Δρ. Nigma Talib στο βιβλίο του, ο οποίος ειδικεύεται σε θέματα περιποίησης της επιδερμίδας και ζει και δουλεύει στο Λονδίνο. Μέσα από την εμπειρία του, κατέταξε τους ανθρώπους ανάλογα με την υπερβολή στην κατανάλωση τροφών σε τέσσερις κατηγορίες σύμφωνα με την εμφάνισή τους: "πρόσωπο κρασί", "πρόσωπο γαλακτοκομικά", "πρόσωπο ζάχαρη" και "πρόσωπο γλουτένη".
Τα σκίτσα που η ίδια η Δρ. Talib δημιούργησε είναι ένας πρακτικός οδηγός για να καταλάβουμε ποιες τροφές πρέπει να περιορίσουμε.


Πρόσωπο Κρασί
Κανείς δεν αμφισβητεί τα οφέλη που υπάρχουν από την κατανάλωση κόκκινου κρασιού. Όταν όμως αυτή η κατανάλωση υπερβαίνει το μέτρο εκτός από τα λεκιασμένα δόντια δημιουργεί και προβλήματα στην επιδερμίδα.
Τι συμβαίνει στο σώμα μας και αποτυπώνεται στο πρόσωπό μας στην περίπτωση αυτή; Βασικά το κρασί περιέχει ζάχαρη και ενδεχομένως φυτοφάρμακα και θειώδη άλατα με αποτέλεσμα να προκαλεί αφυδάτωση. Με υπερβολική κατανάλωση το σώμα χάνει νερό, το συκώτι είναι καταπονημένο κι η πέψη μπορεί να λειτουργεί ανεξέλεγκτα με αποτέλεσμα το δέρμα να δείχνει ρυτιδωμένο, κατακόκκινο και χαλαρό.
Αν μάλιστα η κατανάλωση γίνεται σε υπερβολικό βαθμό και σε τακτική βάση ο γιατρός προειδοποιεί ότι μπορεί να διαταραχθούν τα βακτήρια του εντέρου πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να προκληθούν διάφορες ασθένειες βραχυπρόθεσμα.
Για το λόγο αυτό η ευεργετική στον οργανισμό κατανάλωση κρασιού πρέπει να γίνεται με μέτρο και αν αυτό το μέτρο το υπερβούμε, θα πρέπει να απέχουμε από το κρασί και το αλκοόλ γενικότερα για ένα διάστημα, δίνοντας την ευκαιρία στον οργανισμό, να ισορροπήσει, λέει η Δρ. Talib.

Πρόσωπο γαλακτοκομικά
Όσοι δεν μπορούν να πιουν καφέ χωρίς γάλα ή δεν ζουν χωρίς παγωτό, θα πρέπει να γνωρίζουν πως μπορούν να διαταράξουν σοβαρά την επιδερμίδα τους ακόμα κι αν δεν έχουν δυσανεξία στη λακτόζη. Η μεγάλη κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια των ενζύμων που επιτρέπουν στον οργανισμό να χωνέψει σωστά τη λακτόζη. Αυτό προκαλεί φλεγμονή σε όλο το σώμα και στο πρόσωπο το οποίο μπορεί να έχει εμφάνιση κόκκινη και κουρασμένη.
Αν το πρόσωπό σας έχει αρχίσει να φαίνεται πρησμένο και νυσταγμένο και το δέρμα σας θαμπό και ανώμαλο, καλό είναι να κάνετε ένα διάλειμμα από τα γαλακτοκομικά για μερικές εβδομάδες και να παρατηρήσετε τις αλλαγές στην επιδερμίδα σας.


Το πρόσωπο της ζάχαρης
Δεν είναι μυστικό, πως η κατανάλωση ζάχαρης σε τακτική βάση μπορεί να καταστρέψει το βάρος, την ενέργεια και τη γενική υγεία. Μπορεί όμως να δημιουργήσει χάος και στο δέρμα. Γραμμές και ρυτίδες στο άνω μέτωπο, χαλάρωση κάτω από τα μάτια, εκτεταμένες κηλίδες και φλυκταινώδη ή κυστική ακμή, είναι κάποια τα εμφανή σημάδια στο πρόσωπο.
Η ζάχαρη οδηγεί σε γλυκοζυλίωση, μια διαδικασία στην οποία τα περίσσια μόρια γλυκόζης προσκολλώνται στο κολλαγόνο της επιδερμίδας και το αλλοιώνουν με αποτέλεσμα να σκληραίνει.
Αν πραγματικά θέλουμε ένα εκπληκτικό δέρμα και αρρωσταίνουμε στη θέα ενός προσώπου όπως το περιγράφει το σκίτσο, θα πρέπει να αποφεύγουμε τη ζάχαρη όσο το δυνατό περισσότερο. Δεν έχει καμιά διατροφική αξία, οπότε όσο λιγότερη τόσο καλύτερα.

Το πρόσωπο γλουτένης
Ακόμα και οι άνθρωποι που δεν έχουν διαταραχή με τη γλουτένη, μπορεί να εμφανίσουν ευαισθησία σ' αυτή. λέει η Δρ Talib. Η γλουτένη μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονώδεις κυτοκίνες στο έντερο και αυτή η αντίδραση οδηγεί τα κύτταρα του δέρματος να παράγουν μελάχρωση. Αυτός είναι και ο λόγος που μπορεί να αναπτυχθούν στο δέρμα σκοτεινές κηλίδες και στίγματα. Η λύση απλή και ριζική. Αφαίρεση της γλουτένης από το καθημερινό διαιτολόγιο.


Η συνέντευξη δόθηκε στην Samantha Escobar από το goodhousekeeping.com
Κείμενο - μετάφραση: "to e-periodiko mas"
to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Η πρώτη λέξη του ανθρώπου...



Το ανθρώπινο είδος και η εξέλιξή του απασχόλησε πολλούς επιστήμονες και ερευνητές που με πολλές μελέτες προσπάθησαν να ανακαλύψουν τον τρόπο διαβίωσης των πρώτων ανθρώπων. Αυτό που επί μακρόν απασχόλησε τους ανθρωπολόγους είναι πώς κατάφερναν να ανταπεξέλθουν σ' ένα κόσμο με συνθήκες που οι σημερινοί τους απόγονοι δεν μπορούν ούτε να φανταστούν.

Κύριο ερώτημα για αρκετά χρόνια ήταν πότε ακούστηκε από το στόμα των πρωτόγονων η πρώτη λέξη και ποια θα μπορούσε να είναι αυτή. Πρόσφατα ήρθαν στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα των πρώτων ερευνών σχετικά με αυτό. Οι πρώτες λέξεις δεν ήταν λέξεις, αλλά απλές συλλαβές. Οι επιστήμονες θεωρούν πως μια από αυτές ήταν το "ντα" ή "ντο". Μάλιστα σύμφωνα πάντα με τους ερευνητές χρειάστηκε να περάσουν περίπου τρία εκατομμύρια χρόνια από την εμφάνιση του πρώτου ανθρώπου μέχρι το είδος μας να μπορέσει να επικοινωνήσει μέσω της ομιλίας.

Όπως γνωρίζουμε τα περισσότερα είδη ζώων επικοινωνούν με ήχους. Ο άνθρωπος κατάφερε να αναπτύξει τους ήχους σε ομιλία και μάλιστα σε διαφορετικές γλώσσες, κάνοντας την υπέρβαση. Μέσα στα εκατομμύρια χρόνια που μεσολάβησαν μια σημαντική αλλαγή στη φωνητική ανατομία του ανθρώπου αποτέλεσε τη βασική αιτία εξέλιξης της ομιλίας. Η περίφημη Λούσι (Australopithecus afarensis) πριν από 3,3 εκατομμύρια χρόνια, διέθετε ένα όργανο όμοιο μ' αυτό των πιθήκων. Το όργανο αυτό το οποίο μοιάζει με μπαλόνι,βοηθούσε τα πρωτεύοντα θηλαστικά να παράγουν βροντερούς ήχους ενώ οι λέξεις έμοιαζαν ίδιες μεταξύ τους έτσι ώστε η επικοινωνία με τη σημερινή της μορφή να είναι αδύνατη.

Όταν ανακαλύφθηκε ο Hommo heidlbergensis ο οποίος έζησε 600.000 χρόνια πριν, αυτό το όργανο, ο φωνητικός αερόσακος, δεν υπήρχε. Η ανακάλυψη αυτή, οδήγησε τους ερευνητές σε ένα πείραμα, για να διαπιστώσουν πώς αυτή η ανατομική μεταβολή επηρέασε την παραγωγή των ήχων. Στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ έφτιαξαν δύο τεχνητές φωνητικές κοιλότητες από πλαστικούς σωλήνες. Η μία λειτουργούσε με τρόπο ανάλογο του φωνητικού αερόσακου, ενώ η άλλη όχι. Όταν εθελοντές κλήθηκαν να αναγνωρίσουν τους ήχους που παρήγαγαν οι δύο μηχανισμοί, διαπιστώθηκε από τους ερευνητές πως ο μηχανισμός που δεν διέθετε αερόσακο παρήγαγε πιο καθαρούς ήχους, αλλά και λέξεις.

Έτσι, η ανάγκη για επικοινωνία και ανταλλαγή πληροφοριών για την προστασία και την αναζήτηση τροφής, έφεραν σταδιακά την εξαφάνιση του οργάνου που έκανε τους ήχους ή τις λέξεις να είναι ακατάληπτε ή να μοιάζουν ίδιες μεταξύ τους και να βοηθηθούν οι πρωτόγονοι άνθρωποι στην εκφορά λέξεων και ομιλίας, όπως αναφέρει η έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση "Journal of Human Evolution".

Πηγή πληροφοριών: tovima.grvideocosmos.eu
Κείμενο: "to e-periodiko mas"
to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Τα παγόβουνα δεν είναι πάντα λευκά!



Θα μπορούσατε να σκεφτείτε άλλο χρώμα από το λευκό, μιλώντας για το χιόνι; Άλλο χρώμα εκτός από το λευκό, μιλώντας για τα παγόβουνα και την Ανταρκτική, που καταλαμβάνει περισσότερα από 14 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα;


Οι περισσότεροι, θα απαντούσατε αμέσως και αρνητικά, ειδικά σε ό,τι αφορά την Ανταρκτική και το Νότιο Πόλο, που είναι μονίμως καλυμμένη από μεγάλα κομμάτια πάγου και χιονιού. Αυτοί οι τεράστιοι όγκοι πάγου που δημιουργούν τα επιβλητικά παγόβουνα, σχηματίζονται από χιόνι που πέφτει πάνω στις ήδη παγωμένες εκτάσεις γης.


Το αποτέλεσμα είναι το χιόνι με τον καιρό, να συμπιέζεται και να σχηματίζει περισσότερο πάγο ο οποίος πολλές φορές γλιστρά στην επιφάνεια της θάλασσας. Όταν ο πάγος είναι στο μεγαλύτερο μέρος του διαυγής όπως το γυαλί, τα παγόβουνα φαίνονται ολόλευκα αφού στο εσωτερικό τους έχουν παγιδευτεί μικροσκοπικές φυσαλίδες αέρα, οι οποίες αντανακλούν το φως σε όλες τις κατευθύνσεις.


Υπάρχουν όμως παγόβουνα που δεν είναι ολόλευκα, αλλά έχουν ρίγες και μάλιστα διαφόρων χρωμάτων. Μπλε, πράσινες, κίτρινες ακόμα και καφέ. Κάθε χρώμα, έχει διαφορετική αιτιολογία σχηματισμού. Οι μπλε ρίγες που είναι και οι πιο συνηθισμένες εμφανίζονται όταν οι ρωγμές στα παγόβουνα γεμίσουν με νερό και παγώσουν πάρα πολύ γρήγορα, ώστε να μην προλάβουν να σχηματιστούν φυσαλίδες αέρα.


Οι πράσινες εμφανίζονται όταν το νερό που παγώνει είναι πλούσιο σε φύκια, ενώ οι καφέ και οι κίτρινες δημιουργούνται από τα ιζήματα. Το ίδιο και οι μαύρες! Μάλιστα οι μαύρες!
Οι φωτογραφίες επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές...


Πηγή πληροφοριών: dinfo.grdiaforetiko.gr
Κείμενο - μετάφραση: "to e-periodiko mas"



to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Είναι τα μαλλιά σας αρκετά υγιή για να αντέξουν τη βαφή;




Εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο βάφουν τα μαλλιά τους. Ενώ μπορεί το αποτέλεσμα ως προς το χρώμα να τις ικανοποιεί, τα μαλλιά όμως  σε πολλές περιπτώσεις δίνουν. την εντύπωση άχυρου...

Αυτό σημαίνει πως δεν είναι αρκετά υγιή για να αντέξουν την ταλαιπωρία της βαφής. Ένα πολύ απλό test φθοράς, έρχεται να βοηθήσει να ελέγξετε την κατάσταση των μαλλιών σας πριν προχωρήσετε στη βαφή είτε στο σπίτι, είτε στο κομμωτήριο. Η Elizabeth Maloy, stylist και color specialist στο Paul Labrecque Salon στη Ν. Υόρκη δίνει τη λύση με τον εξής τρόπο:

Πάρτε μια τούφα από τα μαλλιά σας και κρατήστε τη ίσια με τα δάχτυλά σας. Στη συνέχεια ρίξτε μια σταγόνα νερού πάνω τους. Αν απορροφήσουν το νερό σε λιγότερο από 10 δευτερόλεπτα να ξέρετε πως τα μαλλιά σας είναι αφυδατωμένα και η βαφή θα τα κάνει να χάσουν κι άλλο μέρος της υγρασίας τους. Έτσι, θα πρέπει πρώτα να τα περιποιηθείτε με προϊόντα βαθιάς ενυδάτωσης είτε σπιτικά, είτε του εμπορίου και να αφήσετε τη βαφή για μερικές εβδομάδες αργότερα.

Αν δεν πειστήκατε, ελέγξτε όταν τα μαλλιά σας είναι υγρά αν εκτείνονται περισσότερο από το συνηθισμένο ή αν η υφή τους σας δίνει την εντύπωση ότι κολλούν. Τότε όπως μας ενημερώνει η senior colorist Meri Kate O'Connor στο Eva Scrivo Salon πάλι στη Ν. Υόρκη, τα μαλλιά δεν πρέπει να βαφτούν, χωρίς να προηγηθεί θεραπεία ενυδάτωσης.

Αν δυσκολεύεστε να διαπιστώσετε την κατάστασή τους μόνη σας, καλύτερα να απευθυνθείτε σε ένα ειδικό, έτσι ώστε να εξασφαλίσετε όμορφα υγιή βαμμένα μαλλιά. Στο κάτω κάτω της γραφής, παίζεται το κεφάλι σας!...

Πηγή:instyle.comgoodhousekeeping.com
Κείμενο - μετάφραση: "to e-periodiko mas"
to e-periodiko mas
0 Σχόλια

"Ιστορίες της Νύχτας" - Μια αληθινή ιστορία...


2η συμμετοχή


Βρισκόμαστε κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 50...
Απόγευμα Σαββάτου, ξεκινά ένα επιβατηγό καράβι από τον Πειραιά για τη Μυτιλήνη με μπουνάτσα.Το ταξίδι μεγάλο, ξεπερνούσε τις δεκατέσσερις ώρες. Η νύχτα θα το έβρισκε στο πέλαγος και το λιμάνι δεν θα φαινόταν πριν από τις οχτώ το πρωί...

Αργά το βράδυ, καταμεσής του πελάγους, βρέθηκε σε θαλασσοταραχή μεγάλη. Κανείς από τους επιβάτες δεν μπορούσε να καταλάβει πώς ενώ ξεκίνησαν με τόσο καλό καιρό και πέρασαν το Κάβο Ντόρο χωρίς πολλά κουνήματα, τώρα το καράβι έμοιαζε παραδομένο στο έλεος της φουρτούνας.

Όλο το πλήρωμα επί ποδός και ο καπετάνιος στη γέφυρα, κρατούσε μόνος του το τιμόνι! Κάτω από άλλες συνθήκες, με τη νύστα να βαραίνει τα βλέφαρα, οι επιβάτες θα είχαν γύρει το κεφάλι παραδομένοι στο κάλεσμα του Μορφέα. Τώρα όμως αναστατωμένοι, αφήνοντας τη νύστα κατά μέρος, κοιτούσαν τις καρέκλες στο σαλόνι του πλοίου, να πηγαίνουν πότε από τη μια και πότε από την άλλη, ακολουθώντας τον άγριο ρυθμό των μανιασμένων κυμάτων, που έκαναν το πολυταξιδεμένο σκαρί να μοιάζει καρυδότσουφλο...

Η νύχτα πυκνή και η θύελλα στο αποκορύφωμά της! Βροχή και δυνατός αέρας έκαναν αμφίβολη την έκβαση του ταξιδιού αυτού. Ο καπετάνιος κρατούσε με τα δυο του χέρια το τιμόνι με την αγωνία να αυλακώνει το πρόσωπό του. Δεν έκανε ζέστη, το αντίθετο μάλιστα, όμως στο μέτωπό του κόμποι ιδρώτα κυλούσαν και άλλαζαν δρόμο στα φρύδια του, για να καταλήξουν χαμηλά στους κροτάφους...

Έχω τόσες ψυχές να πάω στον τόπο τους, σκεφτόταν. Θεέ μου, βοήθα με να τους γλιτώσω!

Πριν προλάβει να τελειώσει τη σκέψη του, νιώθει δυο χέρια να κρατούν μαζί του το τιμόνι κι ένα πρόσωπο άγνωστο μα οικείο να του χαμογελά, μέσα στη στολή του καπετάνιου του Εμπορικού Ναυτικού, που φορούσε κι ο ίδιος!

Μη φοβάσαι, του είπε, θα τα καταφέρουμε!...
Λίγη ώρα αργότερα, σαν από θαύμα, η θύελλα καταλάγιασε και το καράβι άρχισε να πλέει με σιγουριά στους υδάτινους δρόμους του Αιγαίου, που οδηγούσαν στο νησί.

Ο καπετάνιος γύρισε με ανακούφιση προς τον αξιωματικό, που κρατούσε μαζί του το τιμόνι, αλλά δεν τον είδε εκεί...
Πού πήγε, μονολογούσε... θα τον βρω, να τον ευχαριστήσω για τη βοήθεια και τη συμπαράστασή του, θεωρώντας πως ήταν κάποιος από τους επιβάτες, που έβαλε στην κυριολεξία το χέρι του, για να σωθεί το καράβι!
Τότε, ακούει μια φωνή λίγο απόμακρη, σαν από το διπλανό δωμάτιο, να του λέει: "Δεν θέλω να μ' ευχαριστήσεις, μόνο όταν περνάς από το σπίτι μου στο Καγιάνι, σφύρα μου τρεις φορές"...

Στο Καγιάνι... σπίτια δεν υπήρχαν στο Καγιάνι, το ήξερε καλά! Χρόνια έκανε αυτό το δρομολόγιο και ήξερε τα παράλια του νησιού απ' έξω κι ανακατωτά. Στο Καγιάνι, το μόνο που μπορούσε να δει κανείς, ήταν ένα μικρό εκκλησάκι του Ταξιάρχη (όπως το λένε οι ντόπιοι) να ξεπροβάλει από την πυκνή φυλλωσιά των δέντρων, που άγγιζαν στην πανέμορφη ακρογιαλιά....

Η μέρα άρχισε σιγά - σιγά να κάνει την εμφάνισή της. Ένας λαμπερός ήλιος ξεπρόβαλε από το βάθος του γαλάζιου ορίζοντα και έριχνε χρυσαφένιες ματιές στα καταγάλανα νερά. Το βαπόρι σίγουρο και ατάραχο πλησίαζε το νησί. Εκείνος εκεί, στητός στη γέφυρα με τα κιάλια στο χέρι, έψαχνε να δει όσο πιο γρήγορα γινόταν τα πρώτα ίχνη γης.

Λίγο - λίγο και η στεριά με την καταπράσινη ομορφιά της έμοιαζε να πλησιάζει όλο και πιο κοντά. Άρχισε να κοιτά ξανά με τα κιάλια και να ψάχνει πόντο - πόντο για σπίτια...
Δάσος, ελιές και πεύκα μέχρι την αμμουδιά. Να, το Καγιάνι, δέντρα, φυλλωσιές, να και το εκκλησάκι, σπίτια όμως, δεν φαίνονταν!...

Έδωσε εντολή να σφυρίξει το πλοίο τρεις φορές! Ο ήχος έσκισε την ησυχία του πρωινού, κάνοντας όλους να απορούν, αφού το λιμάνι δεν είχε καν φανεί!

- Καπετάνιε, θέλουμε τουλάχιστον μισή ώρα για να πιάσουμε λιμάνι! του είπε ο δεύτερος με απορία...
- Από σήμερα εδώ θα σφυράμε, του απάντησε, με τρόπο που δεν σήκωνε ούτε άλλη ερώτηση, αλλά ούτε και την παραμικρή αμφισβήτηση...

Πατώντας το πόδι του στη στεριά, πρωί Κυριακής πια, το πρώτο που θέλησε να κάνει ήταν να πάει στο εκκλησάκι του Ταξιάρχη στο Καγιάνι. Ένα ταξί τον οδήγησε γρήγορα τόσο, που η λειτουργία δεν είχε ακόμα τελειώσει.

Μπήκε μέσα, έκανε το σταυρό του, άναψε ένα κεράκι και προσκύνησε την εικόνα του, που δέσποζε στο μικρό ναό και περίμενε. Με το τέλος της λειτουργίας, ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί με τους ανθρώπους που βρίσκονταν εκεί, την εμπειρία του. Στόμα με στόμα διαδόθηκαν από άκρη σ' άκρη σ' όλο το νησί, αλλά και σ' όλους τους ναυτικούς που έκαναν αυτό το ταξίδι, από τότε και μέχρι τις μέρες μας, τα λόγια του.

Όλα τα καράβια, από εκείνη την Κυριακή σφυράνε πάντα τρεις φορές, όχι μπαίνοντας στο λιμάνι, αλλά μισή ώρα νωρίτερα, όταν αντικρίζουν τον Ταξιάρχη και το "σπίτι" του!
Όσοι έχετε ταξιδέψει δια θαλάσσης για τη Μυτιλήνη, σίγουρα θα το έχετε παρατηρήσει...

Αυτή η ιστορία, είναι η δεύτερη συμμετοχή μου στις "Ιστορίες της Νύχτας" #2 της αγαπημένης φίλης Αριστέας, με αφορμή τη γιορτή των Ταξιαρχών. Για να διαβάσετε όλες τις συμμετοχές, μην παραλείψετε να περάσετε από το blog της, "η ζωή είναι ωραία". Θα τις βρείτε συγκεντρωμένες όλες εκεί.




to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Φτιάξτε το δικό σας ψωμί, εύκολα!



Το ψωμί, είναι απαραίτητο στο ελληνικό τραπέζι, καθημερινά. Σκεφτήκατε ποτέ, πόσο εύκολο είναι να το φτιάξετε στο σπίτι, χωρίς αρτοπαρασκευαστές και πολλούς μπελάδες;

Αν όχι, ελάτε να σας δείξουμε τον τρόπο...

Τα υλικά που χρειάζεστε είναι:
Αλεύρι, για όλες τις χρήσεις ή μαύρο (η επιλογή δική σας)
1 φακελάκι ξερή μαγιά μπύρας
1 κουτ. της σούπας ζάχαρη
1 κουτ. του γλυκού αλάτι
λίγο ελαιόλαδο
300 gr νερό

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Πρώτα βάλτε το φούρνο σας στον αέρα να ζεσταθεί στους 50 οC. Στο μεταξύ θα ζεστάνετε, όσο το αντέχει το χέρι σας, το νερό και θα το βάλετε σε μια λεκάνη. Προσθέστε τη μαγιά και τη ζάχαρη και αφού βάλετε και λίγο αλεύρι ανακατέψτε καλά δημιουργώντας ένα πηχτό χυλό.
Σκεπάστε τη λεκάνη με μεμβράνη και βάλτε τη στο φούρνο να διπλασιαστεί σε όγκο.

Μόλις διπλασιαστεί, βγάλτε τη από το φούρνο. Μην τον κλείσετε όμως, θα χρειαστεί στη συνέχεια...

Τώρα, θα προσθέσετε και όσο αλεύρι χρειαστεί για να πάρετε μια μαλακιά ζύμη, που δεν θα κολλά στα τοιχώματα της λεκάνης και το αλάτι. Αφού την αλείψετε με ελαιόλαδο πλάστε τη σε φρατζόλα και βάλτε τη στη μακρόστενη φόρμα του κέηκ. Πιέστε με τα δάχτυλά σας έτσι ώστε να ακουμπήσει καλά στα τοιχώματά της και να έχει ομοιόμορφη όψη στο πάνω μέρος.

Ξαναβάλτε το τώρα στο φούρνο. Μόλις διπλασιαστεί ξανά σε όγκο, γυρίστε το φούρνο στους 200 οC και ψήστε, μέχρι να ροδίσει.

Αυτό ήταν όλο! Θα έχετε τώρα λαχταριστό ψωμάκι οποιαδήποτε στιγμή το χρειαστείτε! Φανταστείτε να ξεκινάτε μ' αυτό τη μέρα σας...



Σημείωση: Αν η φόρμα σας δεν είναι αντικολλητική χρησιμοποιήστε χαρτί ψησίματος.


to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Το ελληνικό τραγούδι στη δεκαετία 1940 - 1950



Η δεκαετία αυτή ξεκινά με ένα Παγκόσμιο Πόλεμο και σημαδεύεται από ένα Εμφύλιο. Στα χρόνια του πολέμου η φωνή που κυριαρχεί είναι αυτή της Σοφίας Βέμπο. Μια ξεχωριστή τραγουδίστρια η οποία δίκαια χαρακτηρίστηκε ως η τραγουδίστρια της νίκης.


Η δισκογραφία, που σταμάτησε (λόγω του πολέμου) ξεκινά ξανά από τον Ιούνιο του 1946 και κινείται σε ένα αυστηρό πλαίσιο λογοκρισίας. Οι ξένες "συμμαχικές" δυνάμεις (ιδιαίτερα οι Άγγλοι) παρεμβαίνουν έντονα, καθώς και ο Εμφύλιος διχαστικός πόλεμος.

Το στιχουργικό ύφος έχει περισσότερο ποιητικό χαρακτήρα και στην ενορχήστρωση χρησιμοποιούνται πρόσθετα πολυφωνικά όργανα όπως το ακορντεόν και το πιάνο (από το Βασίλη Τσιτσάνη). Στα χρόνια της Κατοχής, συνθέτες όπως ο Β. Τσιτσάνης, ο Μ. Βαμβακάρης, ο Μπαγιαντέρας, ο Α. Καλδάρας και άλλοι γράφουν τραγούδια με στίχους που έχουν προσαρμοστεί στα σκληρά χρόνια που περνούν οι Έλληνες. Κάποια από αυτά, ίσως τα περισσότερα, δεν θα κυκλοφορήσουν ποτέ σε δίσκους και δεν θα γίνουν γνωστά.


Τα τραγούδια που ακούγονται αυτή την περίοδο είναι τραγούδια που δημιουργήθηκαν για να εξυμνούν τα κατορθώματα των αντιστασιακών οργανώσεων. Έλληνες συνθέτες και ποιητές δημιουργούν παραλλαγές διεθνών επαναστατικών τραγουδιών. Ο Μιχάλης Σουγιούλ έπαιξε για τους στρατευμένους σε φυλάκια και συγκεντρώσεις του στρατού. Το πασίγνωστο "Παιδιά της Ελλάδος παιδιά" σε στίχους του Μ. Τραϊφόρου, είναι βασισμένος στη μελωδία του τραγουδιού "Ζεχρά" του Μ. Σουγιούλ, ενώ έγραψε και δύο πρωτότυπα τραγούδια με αφορμή τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, το "Δύο αγάπες" και το "Μας χωρίζει ο πόλεμος".

Μιχάλης Σογιούλ
Με το τέλος της γερμανικής κατοχής έρχεται η επαναλειτουργία των στούντιο στη Ριζούπολη και μια νέα γενιά δημιουργών κάνει την εμφάνισή της. Εμπνευσμένοι στιχουργοί όπως οι Χ. Βασιλειάδης (Τάντας), Ε. Παπαγιαννοπούλου, Χ. Κολοκοτρώνης, Κ. Μάνεσης, Κ. Βίρβος, Δ. Γκούτης, Ν. Μουράκος αλλά και συνθέτες όπως οι Σ. Χρυσίνης, Α. Καλδάρας, Μ. Χιώτης, Γ. Μητσάκης, Θ. Δερβενιώτης, Μ. Μπακάλης, Γ. Κλουβάτος, Γ. Λαύκας, Κ. Καπλάνης, Β. Καραπατάκης και άλλοι που οι περισσότεροι είχαν παιδεία και μόρφωση σύμφωνα και με τις συνθήκες της εποχής. Μέσα από το δικό τους ταλέντο τραγουδήθηκε η σκληρή καθημερινότητα στα ερείπια του πολέμου.


Βρισκόμαστε στο τέλος της κλασικής περιόδου του ρεμπέτικου τραγουδιού (1932 - 1942) και την αρχή της εποχής της ευρείας διάδοσης και αποδοχής του. Δύο χαρακτηριστικές φωνές αναδεικνύονται τη δεκαετία αυτή η Σωτηρία Μπέλλου και ο Πρόδρομος Τσαουσάκης.

Το ελαφρύ τραγούδι γνωρίζει επίσης ευρεία διάδοση και κυριαρχεί στα μεγάλα αστικά κέντρα. Στη διάδοσή του αυτή, συντέλεσαν το ραδιόφωνο, η ανάπτυξη της δισκογραφίας, η εισβολή του κινηματογράφου (κυρίως του αμερικανικού), η επιθεώρηση που εξακολουθεί να φιλοξενει πολλά τραγούδια παρόλο που δεν βρίσκεται στην ακμή της και η ανασυγκρότηση της κοινωνικής ζωής (ταβέρνες, κοσμικά κέντρα, χώροι διασκέδασης).


Ο Αττίκ, ο Χαιρόπουλος, ο Γιαννίδης και ο Σουγιούλ έχουν ήδη διαμορφώσει τη μουσική γλώσσα του ελαφρού τραγουδιού. Κοινός παρανομαστής των τραγουδιών είναι οι ρυθμοί της χαμπανέρας, του ταγκό, του βαλς και του φοξ τροτ στους οποίους προστέθηκαν το μπολερό, το μπούκι μπούκι, η ρούμπα, το μάμπο και η κόγκα.

Στα θέματα των στίχων ο έρωτας κυριαρχεί, όπως και η γυναίκα αλλά και η ομορφιά της Αθήνας και της Πλάκας, αφήνοντας στην άκρη την καθημερινότητα, αφού η νοοτροπία των ανθρώπων αλλάζει και αποζητά τώρα, μια ανώδυνη φυγή από τη θλιβερή πραγματικότητα. Αυτές οι αλλαγές νοοτροπίας και οι κοινωνικές ανακατατάξεις οδηγούν σε μια προσπάθεια συνάντησης της αστικής τάξης με τις λαϊκές μάζες, έχοντας σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία των λεγόμενων "αρχοντορεμπέτικων" τραγουδιών, όπως "Το Μονοπάτι", "Το τραμ το τελευταίο" και άλλα, ενώ δεν λείπουν και οι μεταγλωττίσεις ξένων τραγουδιών, προερχόμενα από την ευρωπαϊκή δισκογραφία και τον κινηματογράφο.

Δανάη

Ξεχωριστοί, ρομαντικοί και ευαίσθητοι οι ενορχηστρωτές των τραγουδιών αυτών ήταν ο Μ. Κατριβάνος, ο Σ. Ιωαννίδης, ο Γ. Βέλλας, ο Γ. Σπάρτακος, ο Ζ. Κορίνθιος, ο Ν. Χατζηαποστόλου, ο Γ. Μουζάκης, ο Τ. Μωράκης, ο Κ. Γιαννίδης, ο Χ. Χαιρόπουλος, ο Ι. Ριτσιάδης, ο Λ. Μαρκέας, ο Μ. Σουγιούλ, ο Ζ. Ιακωβίδης, ο Κ. Καπνίσης ενώ στίχους έγραψαν ο Γ. Οικονομίδης, ο Α. Σαββίδης, ο Μ. Τραϊφόρος, ο Α. Σακελλάριος, ο Μ. Μάτσας, ο Π. Μενεστρέλ.


Μερικές από τις ωραιότερες φωνές της ελληνικής μουσικής σκηνής εμφανίζονται εκτός από τη Σ. Βέμπο, όπως η Δανάη, ο Πέτρος Επιτροπάκης, ο Νίκος Γούναρης, η Νινή Ζαχά, ο Τώνης Μαρούδας, η Μάγια Μελάγια, ο Σώτος Παναγόπουλος, ο Φώτης Πολυμέρης, ο Ορέστης Μακρής, η Ρένα Βλαχοπούλου.

Πηγές πληροφοριών: tar.gr, allotino.pblogs.gr
Κείμενο: "to e-periodiko mas"





to e-periodiko mas
0 Σχόλια