Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα +. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα +. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Η μοναξιά της Ανάστασης

Η μοναξιά της Ανάστασης


Πασχαλινό διήγημα του Διονύση Ε. Κονταρίνη 


Το ανοιξιάτικο δειλινό είχε πάρει να απλώνεται αργά πάνω από τη Χώρα της Κέρκυρας, εκείνο το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής. Ο ήλιος είχε αρχίσει να γέρνει πίσω από τα βουνά της αντικρινής μεριάς. Η άνοιξη άφηνε τα αρώματα των λουλουδιών της να αγκαλιάζουν όλη την μικρή πόλη. Ο κόσμος είχε ξεχυθεί στους δρόμους για να γιορτάσει τη μεγάλη μέρα με τους Επιτάφιους και τις μουσικές, που θα άρχιζαν σιγά-σιγά να γεμίζουν όλη την Κέρκυρα. Οι εκκλησιές ασφυκτικά γεμάτες με τους πιστούς να συμμετέχουν στο μεγάλο δράμα. Τα μαγαζιά ένα – ένα άρχισαν να κλείνουν. Η μεγάλη γιορτή έφτανε στο κορύφωμά της 

Ήταν κείνη την ώρα που ο Αλέξης ανηφόριζε μόνος του από τη Σπηλιά προς την Πιάτσα. Με αργά κουρασμένα βήματα περπατούσε κοιτάζοντας τους ανθρώπους γύρω του. Χάζευε στα μαγαζιά κοιτάζοντας τα πράγματα που πουλούσαν. Στα χέρια του κρατούσε ένα μικρό πακέτο. Ήταν ό,τι μπόρεσε να πάρει από το μικρό μπακάλικο κάτω στη Σπηλιά. Μια μικρή φρατζόλα ψωμί, λίγες ελιές και ένα κομμάτι χαλβά. Κρατούσε το δεματάκι στα χέρια του σαν να ήτανε κάτι τόσο πολύτιμο γι΄αυτόν. 
Πέρασε όλο το δρόμο, βγήκε στη Κάτω Πλατεία, τη Σπιανάδα και προχώρησε απέναντι στο Μποσκέτο. Κάθισε στην άκρη της πόρτας του μεγάλου κήπου και άπλωσε το δεματάκι του πάνω στα πόδια του. Άνοιξε το πακέτο του και κοίταξε τα λιγοστά, που ήταν όλα όσα είχε, για να χορτάσει την πείνα του. Ένα αχνό χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλια του. 
-Λίγο αλλά κάτι είναι κι΄αυτό, ψιθύρισε στον εαυτό του. Κείνη τη στιγμή οι καμπάνες σ΄όλη την πόλη άρχισαν να χτυπούν πένθιμα. Ήταν σαν να έμοιαζαν να ήθελαν να θυμίσουν στους ανθρώπους ότι το κορύφωμα της μεγάλης γιορτής άρχιζε. 
Σε λίγο θα ξεκινούσε η περιφορά του Μεγάλου νεκρού στους δρόμους της πόλης. Ο Αλέξης έκαμε ένα γρήγορο σταυρό και έκοψε ένα μικρό κομμάτι από το ψωμί του και το έβαλε στο στόμα του. Και ήταν εκείνη τη στιγμή που, μέσα στο μισοσκόταδο του δειλινού είδε μια μικρή σκιά με αργά βήματα, σαν φοβισμένη να έρχεται και να στέκεται μπροστά του. Μέσα στο αχνό φως του δειλινού ξεχώρισε το όμορφο προσωπάκι από κάποιο μικρό κοριτσάκι. Ένα πολύ όμορφο προσωπάκι με ξανθά μαλλιά και πολύ φτωχικά ντυμένο. Είχε μείνει άφωνος να κοιτάζει το μικρό αγγελικό πρόσωπο που στεκόταν μπροστά του και κοίταζε με κάποια λαιμαργία το ψωμί, τις ελιές και τον χαλβά. 

-Τι τρως; Ακούστηκε σιγανή και φοβισμένη η φωνή του μικρού κοριτσιού. Κείνη τη στιγμή ακούστηκαν οι πρώτες ψαλμωδίες από τη μικρή εκκλησούλα της Παναγιάς της Μαντρακίνας, που βρισκόταν λίγο πιο πέρα.. Η λειτουργία για τον Επιτάφιο είχε αρχίσει. 
Ο Αλέξης βιάστηκε να καταπιεί αυτό που είχε το στόμα του. 
-Λίγο ψωμί έχω, λίγες ελιές και λίγο χαλβά ψιθύρισε με μια φωνή που μόλις ακουγόταν. Δεν είχα λεφτά να πάρω πιο πολλά. 
Το μικρό κοριτσάκι κοιτούσε με κάποια λαιμαργία το ψωμί. 
-Αν σου ζητήσω θα μου δώσεις λίγο; ρώτησε φοβισμένα τον Αλέξη, κοιτάζοντάς τον με ένα βλέμμα που μέσα του ήταν ζωγραφισμένη μια επιθυμία για λίγο ψωμί. Κι΄αυτός για κάποιο λίγο χρόνο έμεινε άφωνος. Έμοιαζε να μην πιστεύει αυτό που άκουσε να του λέει η μικρή. Έμοιαζε να μην πιστεύει γι' αυτό που έβλεπε μπροστά του.

 -Όλη μέρα δεν έχω φάει τίποτα, ψιθύρισε το μικρό με φοβισμένη φωνή. Δεν είχαμε τίποτα. Δεν φάγαμε. Ούτε η μαμά μου έφαγε, δεν είχαμε λεφτά να ψωνίσουμε κάτι, του είπε και τα ματάκια του ήσαν συνέχεια καρφωμένα στο πακέτο του Αλέξη. Κι΄αυτός είχε απομείνει άφωνος να κοιτάζει το μικρό κοριτσάκι κι΄έμοιαζε ανίκανος να προφέρει έστω και μια λέξη. Μόνο κοιτούσε το παιδάκι 
και χωρίς να πάρει τα μάτια του από πάνω του άπλωσε το πακέτο προς το μέρος του. 

-Πάρτο. Πάρτο και φάε! 
Το μικρό κοριτσάκι έμεινε για λίγο διστακτικό. Τα ματάκια του είχαν αρχίσει να περπατάνε από τον Αλέξη στο πακέτο και από το πακέτο στον Αλέξη. Δεν μπορούσε να το πιστέψει πως εκείνος ο θησαυρός θα μπορούσε να γίνει όλος δικός του.Χωρίς να απλώσει τα χέρια του κοιτούσε τον Αλέξη και με τρεμάμενη τη φωνή ψιθύρισε. 

-Όχι όλο. Όχι. Λίγο θέλω και να φας κι΄εσύ. Κοίταξε τον Αλέξη και προσπάθησε να χαμογελάσει. 
-Θέλεις να καθίσω εδώ και να φάμε μαζί παρέα; τον ρώτησε. 

Ένας κόμπος έμοιαζε να σφίγγει τον λαιμό του Αλέξη σαν άκουσε τη μικρή να θέλει να φάνε παρέα. Ούτε που μπορούσε να το φανταστεί πως κάποιος θα τον καλούσε να φάνε μαζί. 

-Ναι, ναι, της είπε βιαστικά. Έλα. Θα φάμε παρέα. Και της έκαμε λίγο χώρο στο πεζούλι της πόρτας για να καθίσει πλάι του. Ο Αλέξης ένοιωσε να τα έχει χάσει σαν η μικρή κάθισε πλάι του. Ένοιωθε πως τα χείλη του δεν μπορούσαν να ανοίξουν για να προφέρουν μια λέξη. Μόνο κοιτούσε τη μικρή και ένοιωθε όλος να τρέμει.

 Ακούμπησε το πακέτο στην αγκαλιά της μικρής καθώς είχε καθίσει πλάι του. Κι΄η μικρή το άνοιξε, έκοψε ένα κομματάκι χαλβά και λίγο από το ψωμί και άρχισε να τρώει. 

-Πως σε λένε; τη ρώτησε ο Αλέξης. Με το στόμα της γεμάτο η μικρή κατάφερε να του πει το όνομά της.
 -Με λένε Σούλα. Δεν έχω άλλο όνομα. Έμεινε για λίγο σκεφτικός μοιάζοντας να ψάχνει από που να ήρθε τούτο το παιδάκι. 
-Μόνη σου είσαι εδώ; τη ρώτησε;
 -Όχι. Η μαμά μου είναι στην εκκλησία, στη Μαντρακίνα. Περιμένει να σχολάσει. Και μετά θα πάει στην άκρη και θα περνάει ο κόσμος να της δίνει λεφτά. Κατάλαβε. Και έμεινε αμίλητος. Άλλος ένας άνθρωπος σαν κι΄αυτόν. Να περιμένει να ζήσει από την ελεημοσύνη των άλλων. Να περιμένει την ελεημοσύνη των άλλων για να φάνε κάτι το Πάσχα. Η μικρή σταμάτησε να τρώει και τον κοίταζε.

 -Γιατί δεν τρως. Είπαμε θα φάμε μαζί. Ο Αλέξης χαμογέλασε. Σήκωσε το χέρι του και χάιδεψε το ξανθό κεφαλάκι της μικρής. Και μέσα του ένοιωσε για πρώτη φορά κάτι τόσο όμορφο που δεν το είχε νοιώσει ποτέ στην ζωή του. 
-Φάε εσύ, είπε στη μικρή. Εγώ έχω φάει. Όλο δικό σου, της είπε μ΄ένα χαμόγελο που ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του μπορούσε να το δώσει. 

-Σούλααααααααα!!! ακούστηκε κείνη τη στιγμή μια φωνή από τη μεριά της μικρής εκκλησιάς. -Η μαμά μου, είπε η μικρή. Εδώ είμαι, φώναξε προς τη μεριά που ακούστηκε η φωνή.

Σε λίγο μπροστά τους έφτασε μια γυναίκα, που ο Αλέξης μέσα στο μισοσκόταδο προσπάθησε να την δει. Δεν φαινόταν πολύ μεγάλη. Μπορεί να πει κανείς πως μια νέα κοπέλα ήταν. Ένα κουρασμένο πρόσωπο ακουμπισμένο πάνω σε δυο σκυφτούς ώμους. Ντυμένη κι΄αυτή με ρούχα φτωχικά. Κοίταξε τον Αλέξη για λίγο και μετά στράφηκε στην μικρή. 

-Τι κάνεις εδώ; τη ρώτησε λίγο αυστηρά. Με φοβισμένα λόγια η μικρή προσπάθησε να απολογηθεί. 
-Ο κύριος μου έδωσε λίγο ψωμί και κάθισα να το φάω. Ο Αλέξης κατάλαβε ότι θα έπρεπε να μιλήσει.
 -Εγώ της είπα να καθίσει να φάμε παρέα. Πιστεύω πως είναι όμορφα οι άνθρωποι να τρώνε με παρέα. Να σου πω ότι κι΄εμένα μου λείπουν από τη ζωή μου οι παρέες. 
-Μόνο σου είσαι; τον ρώτησε 
-Όσο θυμάμαι τη ζωή μου δεν είχα κανέναν. Να σου πω ότι δεν ξέρω πως βρέθηκα στον κόσμο. Δεν το έμαθα ποτέ. Εσύ έχεις κανένα; Η κοπέλα άνοιξε τα χείλια της σ΄ένα χαμόγελο γεμάτο πίκρα.
 -Εγώ είχα. Απ΄όλους είχα. Κι΄ένα βασιλόπουλο του παραμυθιού είχα που μου έκαμε τουτο το μικρό και μετά χάθηκε παίρνοντας μαζί του όλους. Κανείς δεν γύρισε να με κοιτάξει από τότες. 

Σταμάτησε για λίγο και προσπάθησε μέσα στο μισοσκόταδο να δει πιο καλά τον Αλέξη 
-Αλήθεια, ποιος είσαι; τον ρώτησε. Ο Αλέξης έμεινε για λίγο αμίλητος. Ένα αχνό θλιμμένο χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλια του 
-Είμαι ο Αλέξης. Έτσι με φωνάζουν, της είπε. 
-Εμένα με λένε Γιάννα. Να σε ρωτήσω, πως και βρέθηκες στη γειτονιά μου; Δεν σ΄έχω ξαναδεί στα μέρη μας. 
Ο Αλέξης χαμογέλασε λίγο. 
-Να σου την αλήθεια ζητούσα λίγη ησυχία για να απολαύσω το βραδινό μου και έφτασα μέχρις εδώ. -Εσύ ήρθες στην εκκλησιά; Η κοπέλα χαμογέλασε μ΄ένα χαμόγελο που έδειχνε μάλλον να είναι θλιμένο. 
-Ναι. Ήρθα στην Παναγιά την Μαντρακίνα. Και την παρακάλεσα να πει στους πιστούς να μου δώσουν καλή ελεημοσύνη για να φάει κάτι το Πάσχα και τούτο το μικρό. Μένω δω κάτω στην Κόντρα Φόσσα. 
-Μα δω κάτω δεν υπάρχουν σπίτια, της είπε ο Αλέξης. 
-Υπάρχουν όμως παλιά καΐκια και σπασμένες βάρκες. Αν δεν έχεις κάτι άλλο καλά είναι και αυτά. 

Και γυρίζοντας προς το μέρος της μικρής την φώναξε. 
-Έλα Σούλα μου. Πάμε. Η μικρή σηκώθηκε και έδωσε το υπόλοιπο του φαγητού στον Αλέξη. 
-Αυτό δικό σου, του είπε και το ύφος της έμοιαζε μάλλον σοβαρό Κι΄αυτός πήρε το υπόλοιπο φαγητό χαμογελώντας. 
Η Γιάννα γύρισε προς τον Αλέξη. 
-Μένεις εδώ κοντά; 
Κι΄αυτός την κοίταξε για λίγο αμίλητος. 
-Ναι. Μένω όπου βρω, της είπε κάπως θλιμμένα. 

Η κοπέλα έμεινε για λίγο αμίλητη να τον κοιτάζει. Μετά πήρε την μικρή Σούλα από το χέρι και χάθηκαν προς τη μεριά της εκκλησιάς. Ο Αλέξης κάθισε και πάλι στο πεζούλι της πόρτας του κήπου και με αργές κινήσεις άρχισε να τρώει το υπόλοιπο ψωμί. 

Κείνη την ώρα εκεί, προς την απέναντι μεριά, στο δρόμο των Λιστών ακούστηκε η μουσική. Η πομπή του Επιταφίου από την εκκλησιά του Αγίου Σπυρίδωνα είχε ξεκινήσει για το γύρω της. Βγήκε στο δρόμο της πλατείας, έστριψε στην Λιστών και άρχισε να ανηφορίζει προς τη Σπιανάδα. Οι καμπάνες από τις εκκλησιές όλης της Χώρας ακούγονταν να χτυπούν πένθιμα. Οι θλιμμένες στιγμές της μεγάλης γιορτής βρισκόταν στο κορύφωμά τους. Ο Ιησούς Χριστός προχωρούσε προς τον τάφο του. Εκεί που τον έστελναν οι άνθρωποι. 

Η Κυριακή του Πάσχα είχε ξημερώσει. Ένας όμορφος ανοιξιάτικο ήλιος είχε απλώσει τις αχτίνες του πάνω από την Χώρα της Κέρκυρας. Τα αρώματα των λουλουδιών περπατούσαν μαζί στην πορεία του. Σωρός απόλαυσης τα ανοιξιάτικα χρώματα είχαν πάρει να απλώνονται πάνω από όλη την ομορφιά της Κέρκυρας. Μια Ανάσταση του Χριστού είχε αγκαλιάσει τους ανθρώπους που απολάμβαναν την άγια μέρα. Ο κόσμος είχε ξεχυθεί στους δρόμους πηγαίνοντας για τα μέρη που θα περνούσαν την άγια γιορτή. Οι καμπάνες άπλωναν τον χαρμόσυνο ήχο τους κι΄άφηναν το μυρωμένο αγέρι να σκορπάει γύρω τη μελωδία τους. Όλα μαρτυρούσαν τη μεγάλη γιορτή. 

Κάτω στην Κόντρα Φόσσα τα υπολείμματα από κάποιο καΐκι ήσαν ακουμπισμένα πάνω στο χορτάρι της γης. Το πλώριο μέρος φαινόταν να κρατά ακόμη. Τα πίσω ήσαν ο σκελετός και κάτι σανίδια. Πάνω κει στην πλώρη φάνηκε να βγαίνει μέσα από την πλατιά καμπίνα η μικρή Σούλα. Προχώρησε αργά προς την πλώρη του σκάφους και στάθηκε στην άκρη του. Κοίταξε κάτω εκεί που ακουμπούσε το καΐκι στη γη και τα μάτια της άνοιξαν πελώρια ενώ μέσα τους ζωγραφίστηκε η απορία. Κοίταζε και έμοιαζε σαν να μην πιστεύει αυτά που έβλεπε. 

-Μαμά, μαμά φώναξε με δυνατή τη φωνή της. 
-Τι είναι αρή; Τι φωνάζεις. ακούστηκε η φωνή της Γιάννας μέσα από την καμπίνα.
 -Μαμά τρέχα, ακούστηκε πάλι η φωνή της μικρής, και πάνω στη πλώρη ξεπρόβαλε η Γιάννα. Πήγε κοντά στη μικρή της. 
-Μαμά κοίτα. Κι΄η Γιάννα έσκυψε προς τα έξω. Λίγο πιο πέρα από εκεί που ήταν ακουμπισμένο το σαπιοκάϊκο που είχαν για σπίτι τους, καθισμένος πάνω στο χορτάρι της γης στεκόταν ο Αλέξης. Μπροστά του ήσαν απλωμένες δυο εφημερίδες και πάνω τους ακουμπισμένα δυο πιάτα με αρνί ψητό και πατάτες, λίγη σαλάτα, κουλουράκια, τρία κόκκινα αυγά και μια μπουκάλα με κρασί. 

Η Γιάννα είχε απομείνει για λίγο να τα κοιτάζει σαν χαμένη. Ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε πάνω στα χείλια της. Πήδηξε από το καΐκι και προχώρησε προς τον Αλέξη. Στάθηκε μπροστά του και κοιτούσε πότε αυτόν και πότε τα πράγματα που ήσαν ακουμπισμένα στο πρόχειρο τραπέζι. Πλάι της ήταν ακουμπισμένη και η μικρή Σούλα με το βλέμμα της καρφωμένο στα φαγητά που ήσαν πάνω στο χαρτί των εφημερίδων. 

-Χριστός Ανέστη, ακούστηκε σιγανή η φωνή του Αλέξη. Πάσχα σήμερα και ήθελα μια παρέα να περάσω τη μέρα. Διάλεξα εσάς εδώ. Έφερα κάτι να φάμε και να πούμε χρόνια πολλά. Η Γιάννα έστεκε αμίλητη και τον κοιτούσε. Τα χείλια της χαμογελούσαν και τα μάτια της γέμισαν δάκρυα. Άνοιξε την αγκαλιά της και τον άφησε να την αγκαλιάσει. 
-Χριστός Ανέστη, ψιθύρισε κλαίγοντας.

Αυτό το τρυφερό διήγημα μου το παραχώρησε ο καλό μου φίλος Διονύσης Κονταρίνης και τον ευχαριστώ θερμά για την τιμή που μου έκανε!


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
6 Σχόλια
Της τελευταίας στιγμής - διακόσμηση του πασχαλινού τραπεζιού

Της τελευταίας στιγμής - διακόσμηση του πασχαλινού τραπεζιού



Το πασχαλινό τραπέζι συνήθως είναι απλό. Λίγο γιατί τις περισσότερες φορές στρώνεται σε αυλές και βεράντες, λίγο γιατί η παράδοση θέλει τον οβελία στη σούβλα και κάπως έτσι αφήνουμε μόνο τα κόκκινα αυγά να εκτελούν χρέη διακόσμησης ώσπου να τσουγκριστούν και να καταναλωθούν.

Ας δώσουμε μια γιορτινή νότα στο τραπέζι μας όπου κι αν το στρώσουμε, φτιάχνοντας αυτή την απλή κατασκευή για τις πετσέτες. Άλλωστε είναι μια ιδέα που γίνεται στο άψε σβήσε!

Υλικά που χρειάζεστε:

  • 7 με 8 μικρά αυγουλάκια από φελιζόλ για κάθε πετσέτα
  • 1 βελόνα ραψίματος
  • κλωστή λίγο χοντρή ή λεπτή πετονιά
Πώς θα τα φτιάξετε νομίζω πως έχετε ήδη καταλάβει. Τα περνάτε στην κλωστή και δένεται σφιχτά στο τελείωμα, κάνοντας ένα μικρό "βραχιολάκι". Αυτό είναι όλο!


Το μικρό καφάσι είναι γεμισμένο με την πρασινάδα και τα αυγά από τα γλαστράκια, που είδατε σε προηγούμενη ανάρτηση!...


Η ιδέα αυτή γεννήθηκε από τα στεφανάκια της Ελεάνας από το My Home My Memories.
Περιμένω όπως πάντα τη γνώμη σας!


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
8 Σχόλια
To σοκολατένιο πασχαλινό αυγό έχει διατροφική αξία

To σοκολατένιο πασχαλινό αυγό έχει διατροφική αξία


to-chocolatenio-pasxalino-avgo-exei-diatrofiki-axsia
[via, photo by alasam]
Αναμφισβήτητα το σοκολατένιο πασχαλινό αυγό αποτελεί μια αγαπημένη λιχουδιά για μικρούς και μεγάλους. Σκεφτήκατε ότι μπορεί να έχει διατροφική αξία και να μην είναι μια κακή τροφή για όσους τα καταναλώνουν;

Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, έχει οφέλη για την υγεία. Ας τα δούμε αναλυτικά.

Κάθε πασχαλινό σοκολατένιο αυγό έχει περίπου 500 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια, ενώ περιέχει 55 γρ υδατάνθρακες, 6 γρ πρωτεΐνες, 30 γρ λίπος και 0,5 γρ φυτικές ίνες. Αυτό σημαίνει πως με 100 γρ σοκολατένιου αυγού έχουμε καλύψει το ¼ περίπου των ημερήσιων συνιστώμενων θερμίδων χωρίς να πάρουμε σημαντικές ποσότητες σε πρωτεΐνες και φυτικές ίνες.

Όμως, περιέχει κάτι πολύ σημαντικό, το κακάο! Μπορεί τις προηγούμενες δεκαετίες να θεωρούσαμε τη σοκολάτα μια απαγορευμένη απόλαυση, πρόσφατες έρευνες έχουν αποδείξει ότι περιέχει φλαβονοειδή και αντιοξειδωτικές ουσίες, που είναι εξαιρετικά ωφέλιμες για το καρδιαγγειακό σύστημα. Μάλιστα τα φλαβονοειδή της σοκολάτας μοιάζουν με τις αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχονται στο πράσινο τσάι και το σταφύλι και προστατεύουν καρδιά και αρτηρίες καθώς και το DNA από καρκινογενέσεις.

Όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα του κακάου που περιέχεται στο σοκολατένιο αυγό, τόσο περισσότερα είναι τα αντιοξειδωτικά και τόσο μεγαλύτερα τα οφέλη του.

Επίσης η μαύρη σοκολάτα περιέχει βιταμίνες (Α, Β1, C, D, Ε) και ανόργανα άλατα (Σίδηρος, Μαγνήσιο, Κάλιο) και βοηθά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης ενώ έρευνες έχουν αποδείξει πως λειτουργεί αποτρεπτικά στη φλεβική θρόμβωση.

Αξίζει να θυμόμαστε ακόμα ότι η σοκολάτα έχει καταπραϋντική δράση στο κρυολόγημα και το βήχα καθώς και στη διάθεση, αφού κάνει τον οργανισμό να εκκρίνει σεροτονίνη και ενδροφίνες που βοηθούν στην καλή ψυχολογία και τον έλεγχο του άγχους.

Αν επιλέξετε λοιπόν ένα σοκολατένιο αυγό με τουλάχιστον 60% περιεκτικότητα σε κακάο, θα καρπωθείτε τα οφέλη της σοκολάτας και αν το καταναλώσετε με μέτρο, τότε όχι μόνο δεν θα επιβαρύνετε τον οργανισμό σας, αλλά θα απολαύσετε την αγαπημένη σας λιχουδιά χωρίς ενοχές.

πηγή πληροφοριών: clickatlife.gr
κείμενο: to e-periodiko mas


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
6 Σχόλια
Πασχαλινά γλαστράκια ντυμένα με λινάτσα

Πασχαλινά γλαστράκια ντυμένα με λινάτσα


pasxalina-glastrakia-ntimena-me-linatsa

Επειδή τίποτα δεν πετάμε γιατί μπορεί να γίνει ξανά χρήσιμο, ελάτε να φτιάξουμε διακοσμητικά πασχαλινά γλαστράκια από κονσερβοκούτια ντυμένα με λινάτσα. Απλά, εύκολα, γρήγορα και πολύ οικονομικά. Θέλετε κάτι παραπάνω;

Υλικά που χρειαζόμαστε:

  • άδεια κονσερβοκούτια
  • λινάτσα
  • σπάγκος
  • θερμοκόλλα
  • ψεύτικα ή αποξηραμένα λουλούδια
  • αυγά από φελιζόλ
Πώς θα τα φτιάξουμε:

  • Πρώτα πρώτα καθαρίζουμε από ετικέτες το κονσερβοκούτι
  • Μετράμε και κόβουμε ένα κομμάτι λινάτσα έτσι ώστε να το καλύψει περιμετρικά, αφήνοντας περιθώριο πάνω και κάτω.
  • Διπλώνουμε τη μία άκρη του υφάσματος για να μην έχει ξέφτια και εφαρμόζουμε το ύφασμα στο κουτί, τυλίγοντάς το γύρω γύρω.
  • Ενώνουμε τις δύο άκρες (γύρω από το κουτί) και κολλάμε. ΄
  • Όσο περισσεύει από την άλλη άκρη, το γυρίζουμε προς τα μέσα.
  • Τέλος, τυλίγουμε ένα κομμάτι σπάγκο και δένουμε για να το κάνουμε πιο χαριτωμένο.
  • Το γεμίζουμε με τα λουλούδια, προσθέτουμε στο κέντρο το αυγό και είναι έτοιμο!
pasxalina-glastrakia-ntimena-me-linatsa

pasxalina-glastrakia-ntimena-me-linatsa

Περιμένω όπως πάντα τη γνώμη σας...


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
6 Σχόλια
Σωπαίνουν όλα...

Σωπαίνουν όλα...


sopainoun-ola
Photo by lena Mytchyk on Unsplash
Μια φούχτα ήλιου, έπεσε από τις πλαγιές
σκορπίζοντας χρυσάφι στον ορίζοντα
Σωπαίνουν όλα μπρος την ομορφιά!

Μόνο ο αγέρας λυσσομανά απειλητικά…
Πώς γίνεται κόλαση ο παράδεισος…
Πώς τρυπώνει τόση θλίψη στην ξέφρενη χαρά…

Σωπαίνουν όλα μπρος τον όλεθρο!

Στάχτη σκεπάζει κάθε βήμα
απόγνωση ζωγραφίζεται σε κάθε βλέμμα
ένα σμάρι πουλιών κλαδί χλωρό αναζητά, μάταια…

Σωπαίνουν όλα μπροστά στον πόνο!
Μόνο ένα βουβό κλάμα σαν ψίθυρος πλανιέται στ’ αποκαΐδια
μια στάλα ελπίδας στα συντρίμμια αναζητά
γυρεύοντας αλλοτινές χαρές, που χάθηκαν στη λάβα…

Σωπαίνουν όλα μπρος το θάνατο!

Μόνο ένα τεράστιο «γιατί» κοιτά με παράπονο την εξουσία,
που με θράσος, άφεση ζητά!
Δεν έχω το χάρισμα να συγχωρήσω!
Δεν έχω το δικαίωμα να ξεχάσω!
Το πήραν μαζί τους οι νεκροί, που γέννησε η λαίλαπα…
Kι έμεινα εκεί, να μετρώ πληγές και λάθη
Έμεινα εκεί, ανάμεσα στον ατέλειωτο πόνο, να προσπαθώ να ρίξω βάλσαμο…
Έμεινα εκεί, στον καμένο παράδεισο, να προσπαθώ να ζήσω…
... 

Το ποίημα αυτό ήταν η συμμετοχή μου στο "Παιχνίδι με τις λέξεις #19" της φίλης μου Μαρίας από το MyTripsOnBlog. Οι υποχρεωτικές λέξεις, σημειώνονται με διαφορετικό χρώμα. 
Ευχαριστώ θερμά όσους το ξεχώρισαν και το ψήφισαν.


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
16 Σχόλια
Ας ζεστάνουμε όλοι το "αυγό της αλληλεγγύης"

Ας ζεστάνουμε όλοι το "αυγό της αλληλεγγύης"


https://toperiodikomas.blogspot.com/2019/04/blog-post.html
Τι είναι το "αυγό της αλληλεγγύης" θα μου πείτε και θα σας εξηγήσω... είναι όλα αυτά τα όμορφα και ευγενικά συναισθήματα που κρύβουμε μέσα μας για το συνάνθρωπο. Συχνά, σα να ντρεπόμαστε γι' αυτά, ξεχνάμε ότι υπάρχουν, ενώ είναι άλλες φορές, που συμβαίνει κάτι συνταρακτικό, το περίβλημα του αυγού σπάει με μιας και πλημμυρίζουν όλα τα συναισθήματα και μας κατακλύζουν. Τότε, μέσα σ' όλη την ανθρώπινη υπερβολή μας, πνίγουμε με περίσσια αγάπη και κινήσεις αλληλεγγύης όλους γύρω μας, για να βρεθούμε πάλι στο μηδέν, σα να αδειάσαμε από συναίσθημα και πρέπει να φορτιστούμε ξανά!

Όμως, αν καταλάβουμε πως αυτό που μας χαρακτηρίζει ως ανθρώπους είναι να απλώνουμε το χέρι σε εκείνο που το χρειάζεται, αν βγούμε από τον εύθραυστο μικρόκοσμό μας και μπούμε στη θέση (για μια στιγμή) όλων όσων υποφέρουν, έχουμε κάνει το πρώτο ουσιαστικό βήμα για να κρατήσουμε ζεστό το "αυγό της αλληλεγγύης" και με απλές πράξεις να δώσουμε στήριξη σε όσους λυγίζουν από τις δυσκολίες, σε όσους είναι λιγότερο τυχεροί από μας. Σε όσους αναζητούν μια θέση στον ήλιο, όπως έχουν δικαίωμα! Είναι σα να τους κάνουμε χώρο, γιατί όλοι χωράμε κάτω από τον ήλιο!!

Με αυτές τις σκέψεις το e-periodiko mas σας καλεί να συμμετέχετε σε ένα διήμερο συζητήσεων και αλληλεγγύης που διοργανώνει το blogaki στο χώρο chimeres.space (Πυθοδώρου 6, Αθήνα) από τις 10:00 το πρωί ως τις 6:00 το απόγευμα, το Σάββατο 20/4 και την Κυριακή 21/4/2019.

Το πρόγραμμα έχει ως εξής:

Σάββατο, 20/4
11:00 "Αλληλεγγύη και κοινωνικές αντιστάσεις στην Αθήνα της κρίσης: 8 χρόνια Μυρμήγκι (Κωστής Μεγαλιός, αλληλέγγυος από το Μυρμήγκι)
και "Ο άγριος πρόγονος της αλληλεγγύης" (Αλεξάνδρα Μητραβέλλα)
13:00 εύκολα diy για λαμπάδες και πασχαλινές συνθέσεις (Μαριλένα Φραγκιαδάκη)

Κυριακή, 21/4
11:00 "Έμφυλη βία και φεμινιστικό κίνημα: διεκδικώντας την ορατότητα, οργανώνοντας την αντίσταση" (Δάφνη Χασούρου, μεταπτυχιακή φοιτήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Κοινωνιολογίας, μέλος του κινηματικού συντονισμού "Συνέλευση 8η Μάρτη")
15:00 "Αντιστάσεις και κινήματα για το παρόν και το μέλλον - Εξορύξεις υδρογονανθράκων, διαχείριση απορριμάτων (Δέσποινα Σπανούδη, συμμετέχει: Κόκκινη Κινηματική Οικολογία [Κοκκοι], Περιβαλλοντικό Δίκτυο Αθήνας και Πέτρος Ψαρρέας, συμμετέχει: Κόκκινη Κινηματική Οικολογία [Κοκκοι], Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων)

Και τις δύο μέρες:
παζάρι με χειροποίητες δημιουργίες bloggers και διάθεση του συλλογικού βιβλίου "Αλάτι, ζάχαρη κι αλληλεγγύη" το οποίο έχει πια τυπωθεί και το προλογεί η αγαπημένη φίλη συγγραφέας και blogger Κική Κωνσταντίνου, για τη στήριξη των δομών Μυρμήγκι και Το σπίτι για την ενδυνάμωση και τη χειραφέτηση των γυναικών, έκθεση φωτογραφιας bloggers με θέμα "το χέρι που δίνεται".

Και μια υπενθύμιση: Συνεχίζετε να στέλνετε μέχρι τις 15/4/2019 ΔΩΡΕΑΝ τα δέματά σας και τις φωτογραφίες σας με λίγα λόγια για λεζάντα (φωτό και πληροφορίες για την αποστολή στο womaninblog@gmail.com).


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
8 Σχόλια
Διακοσμητικά αυγουλάκια καλυμμένα με χρυσή άμμο

Διακοσμητικά αυγουλάκια καλυμμένα με χρυσή άμμο


diakosmitika-diakosmitika-avgoulakia-kalimena-me-xrisi-ammo

Μια εύκολη και γρήγορη κατασκευή, για να διακοσμήσετε το σπίτι πασχαλινά, έχω να σας προτείνω σήμερα. Είναι πάρα πολύ απλή αφού με ελάχιστα υλικά και σχετικά λίγο χρόνο μπορείτε να τα φτιάξετε.

Ας δούμε τι χρειάζεστε...

  • Άμμος σε χρυσαφένιο χρώμα που υπάρχει σε όλα τα καταστήματα με είδη χειροτεχνίας
  • κόλλα κρυσταλλική (κι αυτή υπάρχει στα ίδια καταστήματα)
  • αυγουλάκια από φελιζόλ
Πώς θα τα φτιάξετε:
  1. Πάρτε μια μικρή ποσότητα κόλλας και αραιώστε τη με λίγο νερό έτσι ώστε να έχετε ένα ελαφρά παχύρρευστο υγρό.
  2. Καρφώστε το κάθε αυγουλάκι σε μια οδοντογλυφίδα και με ένα πινέλο απλώστε την κόλλα σε όλη του την επιφάνεια.
  3. Στη συνέχεια βουτήξτε το με τη βοήθεια της οδοντογλυφίδας σε ένα μπωλ όπου θα έχετε αδειάσει την άμμο, φροντίζοντας να καλυφθεί όλη η επιφάνεια του αυγού. 
  4. Το αφήνετε να στεγνώσει καλά και αν υπάρξουν κενά, επαναλάβετε τη διαδικασία.
diakosmitika-diakosmitika-avgoulakia-kalimena-me-xrisi-ammo

Αυτό ήταν όλο! Μόλις στεγνώσουν τα αυγουλάκια μπορείτε να τα τοποθετήσετε σε βάζα, καλαθάκια ή και φαναράκια όπως έκανα εγώ και να τα χαρείτε όλη την πασχαλιάτικη περίοδο.

diakosmitika-diakosmitika-avgoulakia-kalimena-me-xrisi-ammo

Όπως πάντα, περιμένω τη γνώμη σας!


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
20 Σχόλια
Απρίλιος, ο μήνας του Πάσχα

Απρίλιος, ο μήνας του Πάσχα


aprilios-o-minas-tou-pasxa

O Απρίλιος, δεύτερος μήνας της Άνοιξης είναι ο Μουνιχιών των αρχαίων προγόνων μας και περιλαμβάνει 30 ημέρες από την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα, αντί 29 που είχε ως τότε. Η λέξη Απρίλιος προέρχεται από το λατινικό Aprillis και το ρήμα aperire, που σημαίνει «ανοίγω». Το όνομά του συνεπώς είναι συνδεδεμένο με τον καιρό που «ανοίγει» αφού μεγαλώνει η μέρα, το κρύο μαλακώνει και η Άνοιξη δείχνει όλο το όμορφό της πρόσωπο.Ο Νέρων σε ανάμνηση της αποτυχημένης απόπειρας δολοφονίας εναντίον του, θέλησε ανεπιτυχώς να τον μετονομάσει σε Νερώνιο.

Οι Ρωμαίοι είχαν πολλές γιορτές αφιερωμένες σε διάφορους θεούς όπως την Αφροδίτη και τον Απόλλωνα (1η Απριλίου) την Κυβέλη (Μεγαλήσια 4 ως και 10 Απριλίου) και στις 22 του μήνα, γιόρταζαν τα Vinalia priora, γιορτές με μεγάλες κρασοκατανύξεις αφού ήταν οι πρώτες γιορτές κρασιού του χρόνου. Τα Ρωμαϊκά Ανθεστήρια γιορτάζονταν στα τέλη του μήνα και ήταν γιορτές αφιερωμένες στη θεά της βλάστησης και της Άνοιξης, τη Flora.

Στην Ελλάδα ο λαός ονομάζει τον Απρίλη και Λαμπριάτη αφού συνήθως γιορτάζει το Πάσχα το μήνα αυτό. Μαζί με το Μάιο είναι οι κατ’ εξοχήν μήνες των λουλουδιών, που τραγουδήθηκαν περισσότερο από όλους τους μήνες και συνδέθηκαν με τον έρωτα, το χαμόγελο και τη χαρά της ζωής.

Σε κάποιες περιοχές ονομάζουν τον Απρίλη και «Γρίλλη» δηλαδή γκρινιάρη, επειδή αυτόν το μήνα συνήθως τελείωναν τα αποθέματα της προηγούμενης συγκομιδής, αποκαλείται επίσης και «Τιναχτοκοφινίτης» επειδή τινάζουν τα κοφίνια για να τα καθαρίσουν, ενώ αποκαλείται και «Αι - Γεωργίτης» από τη γιορτή του Αγ. Γεωργίου στις 23 του μήνα.

Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι έθιμο σε ολόκληρη την Ευρώπη, που ήρθε στην Ελλάδα την εποχή των Σταυροφοριών, έχοντας τις ρίζες του στους αρχαίους Κέλτες. Τον Απρίλιο που μαλάκωνε ο καιρός, συνήθιζαν να πηγαίνουν για ψάρεμα την πρωταπριλιά. Όμως τις περισσότερες φορές γύριζαν πίσω με άδεια χέρια και έτσι επινοούσαν ψεύτικες ιστορίες για μεγάλα ψάρια, δημιουργώντας το έθιμο που γνωρίζουμε ως σήμερα.

Ο Απρίλιος είναι ο μήνας που ως επί το πλείστον γιορτάζεται το Πάσχα. Βέβαια υπάρχουν φορές που το Ορθόδοξο Πάσχα μπορεί να γιορταστεί μέχρι και στις 8 Μαΐου (1983). Οι ρίζες της γιορτής του Πάσχα βρίσκονται στην αρχαία Αίγυπτο, όπου γιόρταζαν την εαρινή ισημερία. Από εκεί πέρασε στους Εβραίους ως «Πεσάχ», σε ανάμνηση της Εξόδου τους από την αιχμαλωσία, για να φτάσει στους χριστιανούς ταυτιζόμενο με τον σταυρικό θάνατο Του Ιησού Χριστού την περίοδο του Εβραϊκού Πάσχα, που γιορταζόταν την ημέρα της πρώτης εαρινής πανσέληνου.

Υπήρξαν μεγάλες διαφορές στον εορτασμό του Πάσχα από τις διάφορες εκκλησίες και για το λόγο αυτό η Α’ Οικουμενική Σύνοδος, που συγκαλέστηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο στη Νίκαια της Βιθυνίας, το 325 μ.Χ. θέσπισε τον τρόπο προσδιορισμού της γιορτής του Πάσχα, ώστε να γιορτάζεται την Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο της Άνοιξης και αν η πανσέληνος συμβεί Κυριακή, τότε να εορτάζεται την επομένη Κυριακή για να μην συμπίπτει με τον εορτασμό του εβραϊκού Πάσχα. Έτσι, ο εορτασμός του Πάσχα συνδέθηκε με την εαρινή ισημερία και την πρώτη πανσέληνο της Άνοιξης.

Να έχετε ένα όμορφο μήνα!


Πηγή πληροφοριών: wikipedia.org
Κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
15 Σχόλια
Η πολυβραβευμένη ποιήτρια Σταυρούλα Δεκούλου-Παπαδημητρίου μιλά στο e-περιοδικό μας

Η πολυβραβευμένη ποιήτρια Σταυρούλα Δεκούλου-Παπαδημητρίου μιλά στο e-περιοδικό μας


i-polivravevmeni-poiitria-stavroula-dekoulou-papadimitriou-mila-sto-e-periodiko-mas

Σήμερα έχω τη χαρά και την τιμή να σας παρουσιάσω τη συζήτηση που είχα με την αγαπημένη μου φίλη, ποιήτρια και blogger Σταυρούλα Δεκούλου - Παπαδημητρίου, την οποία γνώρισα μέσα από την πένα της στα διαδικτυακά μονοπάτια και έγινε για μένα πολύτιμη συνοδοιπόρος σ' αυτή την περιπέτεια που ονομάζεται blogging και όχι μόνο. Μέσα από τα γραπτά της μου κράτησε πολλές φορές συντροφιά κάνοντάς με να δακρύσω, να χαρώ, να γευτώ την ομορφιά των λόγων της και να γίνω κοινωνός της δικής της ματιάς στον κόσμο.

Ας τη γνωρίσουμε καλύτερα, διαβάζοντας όσα μου είπε...

Σταυρούλα μου με αφορμή την έκδοση της πρώτης σου ποιητικής συλλογής, η οποία έχει εξαιρετική ανταπόκριση, θα ήθελα να σε γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες του περιοδικού. Μίλησέ μου για σένα. Είσαι ένας ευαίσθητος άνθρωπος, εκφραστική μέσα από την πένα σου, αλλά εγώ θέλω να μάθω πώς είναι η Σταυρούλα στην καθημερινότητά της.

Μαρίνα μου, καταρχήν να σ’ ευχαριστήσω τόσο για τη φιλία σου και τη συμπόρευσή μας και να σε συγχαρώ για το εξαιρετικό περιοδικό σου που μου κρατά πολλές φορές συντροφιά.

Η μέρα μου ξεκινά πριν την αυγή, γύρω στις πεντέμισι όταν εργάζομαι και στις έξι στα ρεπό μου. Έχω τρία μικρά παιδιά από τριάμισι έως δεκατριών χρόνων καθένα με τις δικές του ανάγκες. Δεν μπορείς ν’ αφήσεις κανένα παραπονεμένο, μα ούτε και θα το ήθελα. Έτσι κλέβω από τον δικό μου χρόνο. Φαντάζομαι πως όλες οι μανούλες το ίδιο κάνουν.

Εργάζομαι στη εντατική μονάδα νεογνών του Παίδων δεκαεπτά χρόνια. Η δουλειά μου έχει κυλιόμενο ωράριο. Δεν έχω συγκεκριμένες αργίες ή σαββατοκύριακα, δεν έχει μέρα ή νύχτα. Εκεί, στο μετερίζι του πόνου, φροντίζουμε τα μωρά άλλων μανάδων. Παραπαίουμε μεταξύ ζωής και θανάτου και υπάρχουν φορές που χάνουμε, δυστυχώς, τη μάχη με τη ζωή. Στο χώρο της δουλειάς μου ντύνεσαι το ένδυμα της ταπεινότητας, αντιλαμβάνεσαι το φθαρτό του ανθρώπου μα και το μεγαλείο της ψυχής, φιλτράρεις τα θέλω σου και απολυμαίνεις την ψυχή σου από τις επίπλαστες λάμψεις και απολαύσεις.

Επιστρέφοντας σπίτι, κρύβω το πρόσωπό μου στην αγκαλιά των παιδιών μου και ακούω την καρδιά τους να χτυπά και ύστερα συνεχίζω με όσο χρόνο έχει περισσέψει από τη μέρα μου. Φτιάχνω γλυκά για το σπίτι ή τη δουλειά, παίζουμε puzzle με τη μικρούλα μου ή διαβάζουμε παραμύθια αγκαλιά στον καναπέ ή μπροστά στο τζάκι.

Πώς ξεκίνησες την περιπέτεια που λέγεται γράψιμο και πότε;

Θυμάμαι να γράφω από πάντα. Το πρώτο μου γραπτό δημοσιεύτηκε όταν ήμουν δεκατριών χρόνων στο περιοδικό Ντομίνο. Ήταν μια μικρή έκθεση που είχα γράψει στο σχολείο. Βέβαια αυτό δεν το έμαθαν ποτέ οι συντάκτες του περιοδικού. Έχω ακόμα κρατημένα τα αποκόμματα. Όταν έφτιαξα τον λογαριασμό μου στο Facebook άρχισα να γράφω δημόσια, κάποιοι φίλοι μου είπαν λάβω μέρος σε κάποιους διαγωνισμούς και φαίνεται πως η γραφή μου άρεσε. Από τότε και ύστερα τα πράγματα κύλησαν μόνα τους. Με προσέγγισαν άνθρωποι να λάβω μέρος σε ποιητικές ανθολογίες, να πάρω μέρος σε κριτικές επιτροπές λογοτεχνικών διαγωνισμών, να προλογίσω ή να παρουσιάσω τα βιβλία τους. Στη συνέχεια ήρθε και το μπλογκ. Τώρα που τα αναλογίζομαι όλα αυτά, Μαρίνα μου, νομίζω πως ήταν ένας μονόδρομος που ήταν γραφτό να διαβώ.

Υπήρξε κάτι που πυροδότησε τη διαδικασία ή απλά ήταν ανάγκη να μιλήσεις από καρδιάς;

Συνηθίζω να λέω πως έχω πολύ νερό μέσα μου. Αλλά όπως στο νερό που όταν φτάσει στο σημείο βρασμού πρέπει να εκτονώσεις τον ατμό, έτσι κι εγώ. Η γραφή βγαίνει από μέσα μου σαν κραυγή, σαν ανάσα που αν δεν πάρω θα σταματήσω να ζω. Γράφω αυτόματα. Ξεκινώ από τον πρώτο στίχο ή την πρώτη σειρά της παραγράφου και σταματώ σαν φτάσω στην τελευταία. Δεν θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου να γυρίζει γύρω από ένα ποίημα ή μια λέξη. Ποτέ όμως. Αν δεν γράψω την στιγμή που έρχεται η σκέψη και το αφήσω για αργότερα οι λέξεις ξεθωριάζουν και το νόημά τους για μένα χάνεται.

Θα έλεγε κανείς πως οι σπουδές σου δεν συνάδουν με την ποίηση; Τι απαντάς;

Είμαι παιδί της Νοσηλευτικής, μέσω τρίτης δέσμης. Διάβαζα Οδύσσεια και Ιλιάδα. Μελετούσα Σωκράτη, Πλάτωνα, Καργάκο, Φίλια και Παπανούτσο. Στο επάγγελμά μου βρέθηκα από τα τερτίπια του συστήματος των Πανελλαδικών και εργάζομαι χωρίς να παραπονιέμαι γιατί ξεπληρώνω ένα τάμα μου εδώ και δεκαοχτώ χρόνια. Ανεξαρτήτως όλων αυτών όμως εγώ νομίζω ότι η ποίηση είναι το ίχνος που αφήνει η ψυχή μας αν της επιτρέψουμε να κρατήσει μια γραφίδα στο νοητό της χέρι. Ο καθένας μπορεί να γράψει. Η διαφορά έγκειται στο πόσο μπορείς ν’ αγγίξεις την ψυχή του αναγνώστη.

Τι ρόλο έπαιξε η οικογένειά σου σε όλη αυτή τη διαδρομή που έκανες ως τώρα;

Η οικογένειά μου είναι ο φάρος μου στα σκοτεινά, το σημείο αναφοράς μου κάθε που ο κόσμος γύρω μου ανταριάζει. Είναι πάντα εκεί να χαμογελούν στα όμορφα και να μου κρατούν το χέρι στα δύσκολα. Γράφω παραμύθια γιατί έχω γονείς που μου επέτρεψαν να είμαι και να ζήσω σαν παιδί. Γράφω ποίηση γιατί είχα την τύχη να αγαπήσω και ν’ αγαπηθώ και να γεννήσω τα παιδιά της αγάπης που ένιωσα. Όλα είναι αλληλένδετα.

Έχεις βραβευθεί πολλές φορές για ποιήματά σου. Πόση ευθύνη φόρτωσαν στις πλάτες σου αυτά τα βραβεία ή λειτούργησαν βοηθητικά δίνοντάς σου ώθηση για να συνεχίσεις;

Σίγουρα οι βραβεύσεις ειδικά σε μεγάλους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς στρέφουν τα φώτα πάνω σου, οπότε όσο να ‘ναι σου χαρίζουν μια αναγνωσιμότητα ανάμεσα στους λογοτεχνικούς κύκλους. Σε προσωπικό επίπεδο δεν σου κρύβω ότι με χαροποίησε το γεγονός ότι άνθρωποι που ασχολούνται με τη γραφή χρόνια ξεχώρισαν τα λόγια μου, ανάμεσα σε τόσα άλλα. Ευθύνη νιώθω κάθε φορά που εκτίθεμαι γραπτώς και ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη όταν έχω εγώ τον ρόλο του κριτή στους διαγωνισμούς. Με ενοχλεί αφόρητα η σκέψη ότι μπορεί να αδικήσω κάποιον έστω και άθελά μου.

Μίλησέ μου για τον «Αστερισμό του Ιβίσκου». Είναι η πρώτη σου ποιητική συλλογή. Πώς ένιωσες κρατώντας το βιβλίο στα χέρια σου;

Ο Αστερισμός του Ιβίσκου ήταν μια συλλογή έτοιμη από καιρό που οι αναποδιές της ζωής δεν επέτρεψαν να βγει στο φως νωρίτερα. Όταν ήρθε εκείνη η ώρα τα συναισθήματα ήταν ανάμικτα. Όπως όταν γεννάς ένα παιδί. Μια ανακούφιση που γεννήθηκε και είναι καλά, μια ανείπωτη χαρά που είδε το φως και μια αγωνία να το γνωρίσεις από την αρχή, να μεγαλώσεις μαζί του. Μαζί με τα παιδιά μου ο Ιβίσκος μου είναι η παρακαταθήκη μου σε αυτόν τον κόσμο. Να μην παραλείψω βέβαια να πω πως το εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής ανήκει στη φίλη φωτογράφο και μπλόγκερ Μαρία Καρβούνη, γεγονός που με κάνει να χαίρομαι ακόμα περισσότερο. Κάθε φορά που το κοιτώ είναι σαν να βλέπω τη ματιά της Μαρίας μέσα από τον φακό της.

Τι ονειρεύεται η Σταυρούλα; Τι θα άλλαζες αν μπορούσες, στον κόσμο και στη ζωή σου

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα, θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα που λέει και το τραγούδι.

Μέσα μου θεωρώ πως κάθε φορά που ανακουφίζω τα νοσηλευόμενα νεογνά μας απ’ ό,τι τα δυσκολεύει, παρηγορώ τους γονείς τους, τους βοηθώ να καταλάβουν, τους εκπαιδεύω να τα φροντίζουν κάνω τον κόσμο καλύτερο.

Λίγο φαγητό σε κάποιον που πεινά, μια κουβέρτα σε κάποιον που κρυώνει, λίγο νερό στη γαρδένια που διψά…. συμπόνια, συμπόνια, συμπόνια Μαρίνα μου. Ο κόσμος μας είναι γεμάτος πληγές.

Στη ζωή μου… θα ήθελα να έχω περισσότερες Κυριακές με τα παιδιά μου, τώρα που είναι ακόμα μικρά.

Για το τέλος άφησα την καθιερωμένη ευχή για το περιοδικό και τους αναγνώστες του…

Εύχομαι όλα όσα επιθυμείτε και ονειρεύεστε κάθε βράδυ να ξημερώνουν αλήθειες κάθε αυγή στο προσκεφάλι σας.
...

Με αυτή την υπέροχη ευχή έκλεισε η κουβέντα μας κάνοντάς μου πεποίθηση, πως η όμορφη κυρά των λόγων που γνώρισα στο "Λογισμών αραξοβόλι" αξίζει την αγάπη και το θαυμασμό όλων μας!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ Σταυρούλα για τη φιλία σου και όσα μοιράστηκες μαζί μου!
Καλοτάξιδος ο "Αστερισμός του Ιβίσκου", που μπήκε στην καρδιά μας!


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
28 Σχόλια
Νηστίσιμη Lemon pie με γάλα αμυγδάλου

Νηστίσιμη Lemon pie με γάλα αμυγδάλου


nistisimi-lemon-pie-me-gala-amigdalou

Μια εύκολη Lemon pie που μπορείτε να απολαύσετε όλο το χρόνο, κατάλληλη και για τη νηστεία, θα σας παρουσιάσω σήμερα. Τα υλικά της είναι απλά, το ίδιο και η παρασκευή της. Η γεύση της απίθανη, λαχταριστή δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την κλασσική lemon pie που γνωρίζετε.

Ας δούμε τα βήματα αναλυτικά

Για τη βάση
Υλικά:
  • 250 γρ. αλεύρι μαλακό
  • 10 γρ. baking powder
  • 100 γρ. νερό
  • 50 γρ. ελαιόλαδο
  • 50 γρ. φυτικό βούτυρο
  • 50 γρ. ζάχαρη
  • λίγο αλάτι
Η ζύμη είναι αρκετή για μια ταρτιέρα 28εκ. Αν την κάνετε λεπτή, περισσεύει για 2 μικρά ταρτάκια ή απλώνεται με τον πλάστη και κόβεται σε σχήματα με κουπ πατ.

Προθερμάνετε τον φούρνο στους 180 βαθμούς, αντιστάσεις πάνω κάτω.

Βάλτε σε κατσαρόλα να βράσει το νερό, λάδι, βούτυρο. Θέλει 2'.

Κοσκινίστε το αλεύρι με το baking (προσθέστε αλάτι και ζάχαρη αναλόγως), σβήστε τη φωτιά και ρίξτε τα στέρεα υλικά μέσα στα υγρά. Ανακατέψτε με ένα κουτάλι. Η ζύμη ενώνεται πολύ εύκολα και φουσκώνει στα χέρια σας γιατί το baking ενεργοποιείται με τη ζέστη.

Βγάλτε από την κατσαρόλα στον πάγκο και ενώστε την καλύτερα. Δεν χρειάζεται να την κάνετε ομοιογενή όπως κάνουμε στη ζύμη μπριζέ. Απλώστε τη ζύμη σε ταρτιέρα ή σε ταψάκι, πιέζοντας με τα δάχτυλά σας. Η ζύμη υπακούει σε όποιο σχήμα της δώσετε. Αν θέλετε μπορείτε να τσιμπήσετε τα πλαϊνά για να κάνετε διακοσμητικά σχέδια.

Τρυπήστε τη βάση πολλές φορές με ένα πηρούνι.

Απλώστε αντικολλητικό χαρτί που να καλύπτει και τα πλαϊνά και γεμίστε με ξερά φασόλια. Θέλουμε βάρος για να μην φουσκώσει η βάση και να έχουμε χώρο για τη γέμιση. Βάλτε να ψηθεί, πρώτη σχάρα από κάτω για 15λεπτά.

Θα πρέπει να σας πω ότι είναι η καλύτερη συνταγή βάσης τάρτας (αλμυρής ή γλυκιάς) που έχω δοκιμάσει και θα τη βρείτε και στην αλμυρή της εκδοχή στο tastefull.gr

Ακολουθήστε τα βήματα κατά γράμμα και θα με θυμηθείτε!

Για τη γέμιση, θα χρειαστείτε:

  • 2 λεμόνια 
  • 70 γρ. ζάχαρη
  • 1 φακελάκι άνθος αραβοσίτου Γιώτης με γεύση λεμόνι ή βανίλια
  • 660 γρ. γάλα αμυγδάλου
Ξεφλουδίστε τα λεμόνια και κόψτε τα στα δύο για να αφαιρεθούν εύκολα τα κουκούτσια. Βάλτε τα στο μούλτι για να πολτοποιηθούν και στη συνέχεια βάλτε τα σε μια μικρή κατσαρόλα με τη ζάχαρη να βράσουν. Σε 20 λεπτά θα έχετε μια όμορφη σάλτσα λεμονιού, που θα την αφήσετε στην άκρη να κρυώσει.
Ακολουθήστε τις οδηγίες του φακέλου για την κρέμα άνθους αραβοσίτου και μόλις είναι έτοιμη, προσθέστε τη σάλτσα λεμονιού ανακατεύοντας απαλά για να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

Επικάλυψη
Για την κορυφή χρησιμοποίησα 1 φακελάκι Γιώτης Garnie βανίλια. Προσθέστε γάλα αμυγδάλου και ακολουθήστε τις οδηγίες για να έχετε μια πλούσια κρέμα σαντιγί, που θα βάλετε στο ψυγείο για λίγη ώρα, πριν τη χρησιμοποιήσετε. Με αυτή, θα καλύψετε το γλυκό κάνοντας με το κορνέ σχέδια της αρεσκείας σας και η lemon pie σας, είναι έτοιμη!

Δοκιμάστε τη, είναι εύκολη και θα τη λατρέψουν όλοι!!





[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
8 Σχόλια
Karl Lagerfeld, ο συνεχιστής του οράματος της Chanel

Karl Lagerfeld, ο συνεχιστής του οράματος της Chanel


karl-lagerfeld-o-sinexistis-tou-oramatos-tis-chanel

Γνωστός ως «ο Κάιζερ της Μόδας» ο Karl Otto Lagerfeld υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής, σχεδιαστής μόδας, καλλιτέχνης και φωτογράφος. Ο άνθρωπος που καθόταν στο τιμόνι του οίκου Chanel ως δημιουργικός διευθυντής, από το 1983 μέχρι το θάνατό του, ήταν επίσης δημιουργικός διευθυντής του οίκου Fendi σε ό,τι αφορά τη γούνα και τα δερμάτινα είδη του brand, ενώ είχε συνεργαστεί σε ποικίλα έργα σχετιζόμενα με τη μόδα και την τέχνη.

Χαρακτηριστική η φιγούρα του με τα λευκά μαλλιά, τα μαύρα γυαλιά ηλίου, τα λευκά πουκάμισα με τους υψηλούς γιακάδες και τα γάντια χωρίς δάχτυλα ο Lagerfeld αγαπά τις αντιθέσεις, τους ασπρόμαυρους συνδυασμούς και δημιουργεί μόδα με βάση τον εαυτό του και όχι τα "θέλω" των άλλων, όπως και η Coco Chanel.


O Karl Otto Lagerfeld χαρακτηρίστηκε και ως ο «αυτοκράτορας» της μόδας αφού υπήρξε σχεδιαστής και καλλιτεχνικός διευθυντής σε δύο από τους μεγαλύτερους οίκους μόδας του κόσμου, όπως ο οίκος Chanel και ο οίκος Fendi αλλά και ανεξάρτητος σχεδιαστή για τους Chloé, Charles Jourdan, Krizia και Valentino.

Γόνος εύπορης οικογένειας γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1933 στο Αμβούργο και από παιδί δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τις εικαστικές τέχνες. Οι συμμαθητές του τον θυμούνται να κάνει σκίτσα συνεχώς, ακόμα και την ώρα του μαθήματος. Ο ίδιος δήλωσε πως έμαθε πολλά περισσότερα πράγματα από τις συνεχείς επισκέψεις του στο μουσείο Kunsthalle του Αμβούργου, παρά στις σχολικές αίθουσες. Ωστόσο συνεχίζει το σχολείο στο Παρίσι και ειδικεύεται στο σχέδιο και την Ιστορία. Ο ίδιος αμφισβήτησε πολλές φορές την χρονολογία γεννήσεώς του δίνοντας τροφή για σχόλια, μέχρι τη στιγμή που βγήκε στη δημοσιότητα το πιστοποιητικό βάφτισής του, από το οποίο προκύπτει ως χρονολογία γεννήσεως το 1933.


Το 1955 κερδίζει τον διαγωνισμό σχεδίου παλτό (Secretariat International de la Laine), γίνεται φίλος με τον Yves Saint Laurent και προσλαμβάνεται από τον Pierre Balmain. Εργάστηκε στο πλευρό του ως βοηθός και αργότερα μαθητευόμενος για τρία χρόνια. Το 1958 γίνεται καλλιτεχνικός διευθυντής του Jean Patou και λίγα χρόνια αργότερα (1964) πηγαίνει στη Ρώμη για να μελετήσει την Ιστορία της Τέχνης και να δουλέψει για τον Tiziano. Σύντομα σχεδιάζει ως ανεξάρτητος σχεδιαστής για πολλούς οίκους όπως οι Chloé, Charles Jourdan, Krizia και Valentino.

Τρία χρόνια μετά (1967) προσλαμβάνεται από τον οίκο Fendi για να εκσυγχρονίσει τη γραμμή της γούνας, κάτι που αποδείχθηκε πρωτοποριακό και παρέμεινε στον Fendi μέχρι το θάνατό του.


Στη δεκαετία του 1980 προσλαμβάνεται από τον οίκο Chanel που θεωρούνταν εκείνη την περίοδο ως «σχεδόν νεκρή μάρκα» αφού ο θάνατος τη Coco, δέκα χρόνια πριν, είχε σημαδέψει τον οίκο. Ο Lagerfeld καταφέρνει να φέρει ξανά στο προσκήνιο το όνομα Chanel χρησιμοποιώντας κατά κόρον το λογότυπο «CC» και ανανεώνοντας τη γραμμή των ρούχων, τόσο στο πρετ α πορτέ, όσο και στην υψηλή ραπτική. Σχεδόν παράλληλα (1984) ξεκινά συλλογή ρούχων με τη δική του επωνυμία, που χτίστηκε γύρω από την ιδέα που περιέγραψε ως «πνευματική σεξουαλικότητα». Με τα χρόνια, η μάρκα έχει αναπτύξει μια φήμη για την ποιότητα εφαρμογής περιλαμβάνοντας τολμηρά, έτοιμα προς χρήση κομμάτια, όπως σακάκια και ζακέτες σε έντονα χρώματα. Το 2005 ο Lagerfeld πώλησε την ετικέτα στον Tommy Hilfiger.

Δημιουργίες του παρουσιάστηκαν στο μουσείο Τέχνης της Βόννης, το 2015, όπου ο επισκέπτης μπορούσε  να δει και πολλές από τις αφίσες των επιδείξεών του.





Πολυπράγμων και δημιουργικός, δεν περιορίζεται στη μόδα. Βλέποντας τα πάντα ως μορφή τέχνης ασχολείται και με τη φωτογραφία, ενώ το 2011 σχεδιάζει μια σειρά γυαλιών για τη σουηδική εταιρεία Orrefors και υπογράφει τη νέα συλλογή ειδών ένδυσης για τη Macy’s. Το 2015 ανοίγει το πρώτο κατάστημα Karl Lagerfeld στη Ντόχα του Κατάρ.


Δεν έκρυψε ποτέ την ομοφυλοφιλία του, έχοντας στο πλευρό του την οικογένειά του. Η μητέρα του, ρωτώντας τη στα 11 του χρόνια (για την ομοφυλοφιλία) του απάντησε: «Δεν είναι κάτι το σημαντικό. Είναι σαν το χρώμα των μαλλιών, κάποιοι είναι ξανθοί και κάποιοι άλλοι μελαχρινοί» Μετά το θάνατο του επί εννέα χρόνια συντρόφου του Ζακ ντε Μπασιέ δύο πλάσματα είχαν πρωταρχική θέση στην καρδιά του. Η πανέμορφη γάτα του η Σουπέτ που αποτελούσε και πηγή έμπνευσης για κείνον και ο βαφτισιμιός του Χάντσον.


Καλλιεργημένος, πολλές φορές προκλητικός, τολμούσε να πάει πέρα από την ευγένεια και να πει τη γνώμη του χωρίς δισταγμό ακόμα κι αν ήταν προσβλητική για κάποιους, αληθινός καλλιτέχνης, είχε σαν μότο του τη φράση: «Μια μικρή αίσθηση του χιούμορ και λίγη ασέβεια. Αυτά χρειάζεται ένας θρύλος για να επιβιώσει», η οποία δεν φαίνεται να τον διέψευσε…

Έφυγε από τη ζωή στις 19 Φεβρουαρίου 2019 σε ηλικία 85 χρονών.

Πηγές πληροφοριών: wikipedia.orgbiography.com
Κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
4 Σχόλια
Η Άνοιξη που περιμένω...

Η Άνοιξη που περιμένω...


"Σκέψεις και εικόνες"

i-anoiksi-pou-perimeno

Η Άνοιξη είναι μία και σηματοδοτεί την αναγέννηση της φύσης, όμως με αφορμή το «Σκέψεις και Εικόνες» της Μαρίας Νικολάου, η Άνοιξη που εγώ περιμένω είναι και κάτι ακόμα!...

Την περιμένω με ένα ήλιο να χαμογελά ανάμεσα στα σύννεφα και με θράσος να τα κατατροπώνει για να λάμψει.

i-anoiksi-pou-perimeno

Την περιμένω ανθισμένη, να πρασινίζει ακόμα και στα παρατημένα παρτέρια. Να δω ζωή εκεί που σπάρθηκε ο όλεθρος, εκεί που επικράτησε ο ατέλειωτος χειμώνας… 

i-anoiksi-pou-perimeno

Να δω τα χαμόγελα στα πρόσωπα των ανθρώπων γεμάτα ελπίδα και αισιοδοξία κόντρα στους μίζερους καιρούς... σαν τα αγριολούλουδα που δεν φοβούνται ν' ανθίσουν! 

i-anoiksi-pou-perimeno

Κι οι άνθρωποι να γκρεμίζουν τείχη, προκαταλήψεις και διαχωριστικές γραμμές… 

i-anoiksi-pou-perimeno
Σπιναλόγκα
Κι όταν ο ήλιος αποκαμωμένος βουτά στη θάλασσα το δειλινό, η γαλήνη να γεμίζει τις ψυχές και να τις ξεκουράζει από τον κάματο της μέρας… 

i-anoiksi-pou-perimeno

Αυτή την Άνοιξη περιμένω, μόνο που δεν θα έρθει από μόνη της, ούτε μπορώ να τη φέρω εγώ, όσο κι αν το προσπαθήσω! Θα έρθει από όλους εκείνους, που μοιράζονται το ίδιο όνειρο με μένα και μετά από πολλή προσπάθεια...

Η ανάρτηση αποτελεί τη δική μου προσθήκη στο "Σκέψεις και Εικόνες #7" της καλής μου φίλης Μαρίας Νικολάου από το "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".



[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
20 Σχόλια
6 λόγοι που κάνουν τις βλεφαρίδες να πέφτουν, σύμφωνα με τους οφθαλμολόγους

6 λόγοι που κάνουν τις βλεφαρίδες να πέφτουν, σύμφωνα με τους οφθαλμολόγους


6-logoi-pou-kanoun-tis-vlefarides-na-peftoun-symfona-me-tous-ofthalmologous

Μπορεί, βλέποντας μια πεσμένη βλεφαρίδα να κάνουμε μία ευχή, όπως όταν είμαστε παιδιά, αλλά η απώλεια των βλεφαρίδων είναι ένα θέμα που σίγουρα πρέπει να μας απασχολήσει. Οι βλεφαρίδες δεν είναι μόνο στοιχείο ομορφιάς και γοητείας, που κανείς δεν το αμφισβητεί, αποτελούν και ένα μέσο να αντλήσουμε πληροφορίες ζωτικής σημασίας για την υγεία μας.

Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να αναζητηθεί ιατρική περίθαλψη κάθε φορά που παρατηρείτε μια ξαφνική αλλαγή. Έτσι θα είμαστε σε θέση όχι μόνο να καλυτερέψουμε την υγεία μας, αλλά να μπορέσουμε να ανακτήσουμε και τις χαμένες βλεφαρίδες.

Κακές συνήθειες ομορφιάς
Η ρουτίνα μακιγιάζ είναι πολύ πιθανό να είναι βλαβερή για τις βλεφαρίδες μας. Αν για παράδειγμα ξεχνάμε να αφαιρέσουμε το μακιγιάζ ειδικά στην περίπτωση που είναι αδιάβροχο, έχουμε βάλει ήδη την πρώτη σοβαρή προϋπόθεση για την απώλειά τους. Η χρήση μωρωμάνδηλων ή ενός ήπιου καθαριστικού σαπουνιού για μωρά, στην αφαίρεση του μακιγιάζ μπορεί να βοηθήσει στην υγεία τους. Για πολλές γυναίκες υπάρχει η εσφαλμένη εντύπωση πως αν τρίβουν τις βλεφαρίδες τους με ένα ήπιο σαπούνι, αυτό θα τις κάνει να πέσουν. Όπως όμως λέει η Michelle Andreoli, MD, κλινική εκπρόσωπος της Αμερικανικής Ακαδημίας Οφθαλμολογίας, το μασάζ στις βλεφαρίδες κάθε βράδυ
με ένα ήπιο σαπούνι, βοηθά στη διατήρηση της υγείας του θύλακα των βλεφαρίδων κάνοντάς τες δυνατές, μακριές και ανθεκτικές.

Επίσης, μη χρησιμοποιείτε θερμαντικά μέσα για να κάνετε τις βλεφαρίδες πιο γυριστές. Εκτός από την απώλεια υγρασίας που τους είναι απαραίτητη, κινδυνεύετε και από εγκαύματα.

Βλεφαρίτιδα
Εάν τα βλέφαρά σας είναι κόκκινα και φαίνονται πρησμένα, είναι πολύ πιθανό να έχετε βλεφαρίτιδα και η απώλεια βλεφαρίδων να οφείλεται σ' αυτό. Συχνά τα συμπτώματα μοιάζουν με εκείνα της επιπεφυκίτιδας χωρίς να είναι σπάνιο να συνυπάρχουν και οι δύο παθήσεις. Στην περίπτωση που παρατηρήσετε κάτι τέτοιο στα βλέφαρά σας, ζητήστε αμέσως τη συμβουλή γιατρού ο οποίος θα διαγνώσει το πρόβλημα και θα δώσει το σωστό τρόπο αντιμετώπισης. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι πως επειδή η αιτία για την παραπάνω πάθηση οφείλεται συνήθως σε μικρόβιο η καλή υγιεινή των βλεφάρων μπορεί να την αποτρέψει.

Θυρεοειδής
Ο θυρεοειδής αδένας ελέγχει τις ορμόνες του σώματος και όταν υπάρχουν διαταραχές στη λειτουργία του τότε ένα πιθανό σύμπτωμα μπορεί να είναι και η πτώση των βλεφαρίδων αλλά και η απώλεια των μαλλιών.

Αλωπεκία
Αν έχετε λίγες ή καθόλου βλεφαρίδες, μπορεί να οφείλεται στην αλωπεκία ή άλλη αυτοάνοση κατάσταση. Οι γιατροί πιστεύουν ότι αυτή η ασθένεια προκαλεί το σώμα να επιτεθεί στα θυλάκια της τρίχας, προκαλώντας πλήρη, μερική ή επεισοδιακή τριχόπτωση. Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει θεραπεία για την αλωπεκία ο γιατρός μπορεί να δώσει θεραπείες που βοηθούν στην ανάπτυξη τόσο των μαλλιών, όσο και των βλεφαρίδων.

Χρόνιες φλεγμονώδεις ασθένειες
Παρόμοιες με την αλωπεκία είναι και οι χρόνιες φλεγμονώδεις ασθένειες. Για παράδειγμα τόσο η ρευματοειδής αρθρίτιδα όσο και ο λύκος μπορούν να επηρεάσουν τα υγιή κύτταρα και τους ιστούς στις αρθρώσεις, τα όργανα και τα αιμοφόρα αγγεία. Επειδή αυτές οι ασθένειες δεν έχουν πάντα εξωτερικές ενδείξεις είναι σημαντικό να δώσουμε προσοχή σε μικρές αλλά αξιοσημείωτες αλλαγές όπως η απώλεια μαλλιών και βλεφαρίδων.

Καρκίνοι δέρματος του βλεφάρου
Εάν λείπουν οι βλεφαρίδες σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του βλεφάρου, αλλά υπάρχουν φυσιολογικά ανεπτυγμένες σε άλλο σημείο, επισκεφθείτε αμέσως ένα γιατρό. Οι καρκίνοι στο βλέφαρο μπορούν να διακόψουν την ανάπτυξη των βλεφαρίδων καθώς αυτά τα επιβλαβή κύτταρα εξαπλώνονται. Όσο νωρίτερα γίνει η γνωμάτευση τόσο καλύτερη είναι η αντιμετώπιση. Για το λόγο αυτό η Δρ Andreoli συμβουλεύει την αντηλιακή προστασία μέσω γυαλιών συνεχώς ακόμα κι αν ο καιρός είναι ελαφρά συννεφιασμένος, αφού με τον τρόπο αυτό προστατεύονται όχι μόνο τα μάτια, αλλά και τα βλέφαρα.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να επιταχύνουμε την ανάπτυξη των βλεφαρίδων
Οι βλεφαρίδες χρειάζονται 90 ημέρες για να αναπτυχθούν αλλά είναι δυνατό να ενθαρρύνουμε αυτή τη διαδικασία και να αποφύγουμε την απώλειά τους.

Υγιεινή βλεφαρίδων: Το μακιγιάζ των ματιών πρέπει να αφαιρείται κάθε βράδυ με μαντηλάκια υγρά ή κρέμα. Στη συνέχεια να γίνεται μασάζ στα βλέφαρα με ένα ήπιο καθαριστικό ή ένα σαμπουάν για μωρά και να ξεπλένονται με ζεστό (όχι καυτό) νερό. Ζεστές κομπρέσες (πχ με χαμομήλι) βοηθούν να κρατηθούν τα βλέφαρα καθαρά και να αποφευχθούν φλεγμονές.




Το άρθρο είναι από το goodhousekeeping.com
Μετάφραση - προσαρμογή κειμένου: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
6 Σχόλια
Ο Μάρτης και η ιστορία του!...

Ο Μάρτης και η ιστορία του!...


o-martis-kai-i-istoria-tou

Ο τρίτος μήνας του χρόνου και ο πρώτος μήνας της Άνοιξης, έχει τη δική του ιστορία. Ο Μάρτιος πήρε το όνομά του από τον αρχαίο θεό Άρη, που στα λατινικά λέγεται Mars. Ο γιος του, ο μυθικός Ρωμύλος, έδωσε στο μήνα το όνομα του πατέρα του για να τον τιμήσει, μια που ο Άρης θεωρούνταν γενάρχης των Ρωμαίων. Αυτός μάλιστα είναι ο λόγος που ο Πλούταρχος αναφέρει πως ο ο Μάρτιος απεικονίζεται ως άνδρας ντυμένος με δέρμα λύκαινας.

Στο αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο ο Μάρτιος ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου και η πρώτη του ημέρα ήταν φυσικά Πρωτοχρονιά κατά την οποία οι Εστιάδες Παρθένες άναβαν νέα ιερή φωτιά στο ναό της Εστίας, στην αγορά της Ρώμης. Γιόρταζαν επίσης τη θεά Ήρα (μητέρα του θεού Άρη) προσφέροντας της οι παντρεμένες γυναίκες, αγελάδες και χήνες, που θεωρούνταν τα ιερά ζώα της Ήρας. Γίνονταν επίσης γιορτές με χορούς και τραγούδια προς τιμήν του θεού Άρη, που κρατούσαν ολόκληρο σχεδόν το μήνα καθώς και γιορτή προς τιμήν του θεού Διονύσου στις 25 του μήνα, που ήταν αφιερωμένη στα αγόρια που συμπλήρωναν το 16ο έτος της ηλικίας τους και παραλαμβάνοντας την ανδρική τήβεννο, έμπαιναν επισήμως στην ανδρική ηλικία.

Κατά την αρχαιότητα στην Ελλάδα, είναι η εποχή που γιόρταζε η Δήλος τον μουσηγέτη θεό της. Στην Αθήνα υπήρχαν την ίδια περίοδο πολυήμερες γιορτών προς τιμήν του Διονύσου οι λεγόμενες "Διονύσια εν άστει". Στις γιορτές αυτές κάνουν την εμφάνισή τους και οι δραματικοί αγώνες στους οποίους λάμβαναν μέρος τρεις τραγικοί ποιητές με μια τετραλογία και πέντε κωμικοί με μία κωμωδία ο καθένας. Επίσης γιορτάζονταν τα "Μυστήρια εν Άγραις" προς τιμήν της Περσεφόνης και τα "Δάσια" προς τιμήν του Μειλιχίου Δία, που ήταν προστάτης των μικρών παιδιών και δεν είχε καμία σχέση με το θεό Δία που κατοικούσε στον Όλυμπο.

Ο Μάρτιος έχει συνδεθεί με ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα, που φέρει το όνομά του, το ασπροκόκκινο βραχιολάκι που ονομάζεται Μάρτης και έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Κάθε πρώτη του Μαρτίου έβαζαν οι μητέρες στα παιδιά τους το βραχιολάκι αυτό, φτιαγμένο από άσπρη και κόκκινη κλωστή για να μην τα κάψει ο ήλιος. Το ίδιο έκαναν και οι νεαρές κοπέλες. Το έβγαζαν από το χέρι τους με το τέλος του μήνα και το τοποθετούσαν στο αρνί του ΠάΠησχα για να ψηθεί χωρίς να καεί στη σούβλα.

Είναι επίσης ο μήνας που συνδέεται με τη Μεγάλη Τεσαρακοστή ή Σαρακοστή, τη 40ήμερη νηστεία, που προηγείται από τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα, τη γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και την επέτειο της Επανάστασης του 1821.

Ο λαός μας έχει δώσει στο Μάρτιο πολλές ονομασίες οι οποίες όλες σχεδόν σχετίζονται με τις άστατες καιρικές συνθήκες που τον συνοδεύουν. Έτσι, τον συναντάμε ως Κλαψομάρτη και Πεντάγνωμο αλλά και Βαγγελιώτη, Φυτευτή και Ανοιξιάτη.

Όπως κι αν τον ονομάσουμε, ό,τι καιρό κι αν έχει, γεγονός είναι πως η Άνοιξη με το Μάρτη είναι εδώ! Ζήστε τον με χαμόγελο και αισιοδοξία! 
Καλό μήνα σε όλους!!







Πηγή πληροφοριών: sansimera.gr, wikipedia.org
Κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
14 Σχόλια
Το αλφάβητο της ...Μόδας!

Το αλφάβητο της ...Μόδας!


to-alfavito-tis-modas

Η μόδα, είτε τη δούμε ως μορφή τέχνης, είτε ως αφορμή ανανέωσης έχει τους δικούς της όρους, που συχνά είναι όχι μόνο δυσνόητοι αλλά και άγνωστοι σε πολλούς από εμάς. Ένα "Αλφάβητο" που θα μας βοηθά να θυμηθούμε ή και να μάθουμε, όσα δεν γνωρίζουμε, είναι μάλλον απαραίτητο, για μπορούμε να συνεννοηθούμε χωρίς ...άγνωστες λέξεις!

Α
Art fashion: είναι τα ρούχα που είναι εμπνευσμένα από μοντέρνα έργα τέχνης. Τα συναντάμε με τυπώματα μεγάλων γεωμετρικών σχεδίων, λουλουδιών ή ακόμα και τοπίων.

Avantegarde: Μεταμοντέρνο στυλ, πρωτοποριακό. Ρούχα που είναι μπροστά από την εποχή που δημιουργήθηκαν.

Αμπίρ: είναι τα ρούχα που έχουν εφαρμοστό μπούστο και φαρδαίνουν ακριβώς κάτω από το στήθος. Το στυλ καθιερώθηκε την εποχή της πρώτης γαλλικής αυτοκρατορίας (empire) και έτσι προέκυψε και η ονομασία του.

Apparel: είναι τα φημισμένα Τ-shirts με motto, εφαρμοστά που έγιναν σύμβολο τη δεκαετία του '90.

Απλικέ: διακόσμηση ρούχων από υφασμάτινα μοτίβα, με διαφορετική υφή και χρώμα, που δημιουργούν ένα είδος κεντήματος.

Άνορακ: αδιάβροχο πανωφόρι, που συνήθως έχει κουκούλα

Αμπιγέ
: ονομάζουμε το επίσημο ένδυμα.

Ankle boots: οι μπότες που φτάνουν ως τον αστράγαλο

Animal print: υφάσματα που είναι τυπωμένα έτσι ώστε να μοιάζουν με το δέρμα άγριων ζώων όπως τίγρης, λεοπάρδαλη κ.α.

All weather: Ρούχα που φοριούνται όλο το χρόνο, με κάθε καιρό. Ρούχα δηλαδή που δεν έχουν εποχή.

Activewear
: Ρούχα για άθληση

Άλφα γραμμή ή A-line: Τα ρούχα έχουν σχήμα όπως το γράμμα Α. Εφαρμοστά στους ώμους και το στήθος που ανοίγουν όσο προχωρούν προς τα κάτω

Ασύμμετρο
: Το έχουμε δει κατά κόρον σε τοπ και φορέματα. Άλλοτε έχουν τον ένα ώμο ακάλυπτο, άλλοτε ένα μανίκι και τις περισσότερες φορές η ασυμμετρία είναι στο τελείωμά τους (ποδόγυρος)

B/b 
Bomber: Κοντό μπουφάν που καθιερώθηκε στη μόδα τη δεκαετία του '70 και θυμίζει τα σακάκια που φορούσαν οι πιλότοι στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Bralletes (Μπραλέτ): Είδος εσώρουχου (σουτιέν( με ελαφριά δομή, απλή γραμμή, φτιαγμένα από δαντέλα. Δεν προσφέρουν υποστήριξη όπως τα κλασσικά σουτιέν, αλλά είναι πολύ άνετα, κομψά και χαριτωμένα.

Box Shape: Είναι η ίσια γραμμή που θυμίζει κουτί (box). Το ρούχο (μπλούζα ή φόρεμα) έχει συνήθως τονισμένους ώμους και πέφτει ίσιο χωρίς να εφαρμόζει στο σώμα.

Blazers: Είναι τα αντρικά σακάκια που έχουν μεταλλικά κουμπιά μπροστά και στα μανίκια. Άνθισαν τη δεκαετία του 80.

Boho / Bohemian: Είναι ένα στυλ που πρωτοεμφανίστηκε στο Παρίσι τη δεκαετία του '70 με φολκλόρ στοιχεία, εμπριμέ μακριά φορέματα, ίσια παπούτσια (ή σανδάλια) και γούνινα γιλέκα

Boyfriend: Είναι το στυλ που μοιάζει να έχουμε δανειστεί κάποια κομμάτια από την ντουλάπα του συντρόφου μας. Είναι ρούχα άνετα, λίγο ή αρκετά μεγαλύτερα από το νούμερό μας, που όμως δίνουν μια πολύ θηλυκή αίσθηση.

Baggy pants: Πρωτοεμφανίστηκαν τη δεκαετία του '80. Πρόκειται για τζιν παντελόνια τα οποία είναι εφαρμοστά στη μέση και την περιφέρεια, με φαρδιά μπατζάκια που στενεύουν ελαφρά στο τελείωμα.

Boot cut: Είναι τα παντελόνια που είναι ελαφρά πιο φαρδιά από το γόνατο και κάτω για να χωράνε οι καουμπόικες μπότες.

Black tie: Το ανδρικό μαύρο αμπιγέ κοστούμι με μεταξωτή τρέσα στο πλάι του παντελονιού που περιλαμβάνει πουκάμισο και γιλέκο. Σαν όρος, χρησιμοποιείται για να δηλώσει το επίσημο ένδυμα.

Biker shorts
: Εφαρμοστά σορτσάκια από ελαστικό υλικό που τα φοράνε οι ποδηλάτες

Bias cut: Φορέματα που είναι κομμένα λοξά και μακριά καλύπτοντας τις γάμπες και αφήνουν την πλάτη έξω.Έκαναν την εμφάνισή τους για πρώτη φορά το 1930

Belt bag: Τσαντάκι μέσης, η γνωστή μας μπανάνα

Bateau: Γνωστό και ως ντεκολτέ χαμόγελο, στις μέρες μας το συναντάμε να αφήνει ακάλυπτο τον ένα ώμο.

Baju: Ασιατική πουκαμίσα

Βερμούδα
: Το σορτσάκι που φτάνει μέχρι το μέσο του μηρού ή και μέχρι το γόνατο.

Bolero
: Κοντά ζακετάκια από ύφασμα, που φτάνουν μέχρι τη μέση. Συνήθως είναι χωρίς κούμπωμα.

Βολάν: Είναι κομμάτια υφάσματος που έχουν τοποθετηθεί στο ρούχο έχοντας σούρα στη μια τους πλευρά και αφήνοντας την άλλη να κινείται ελεύθερα.
Θυμίζουν τις τσιγγάνες, αλλά και τις ρομαντικές ηρωΐδες των '50's.
C/Γ
Coatigan: Πολύ μακριές πλεκτές ζακέτες που φοριούνται αντί για παλτό.

Cropped Top: Μπλούζες που αφήνουν ακάλυπτο μέρος της κοιλιάς.

Cropped pants
: Είναι τα παντελόνια που φτάνουν μέχρι λίγο πιο πάνω από τον αστράγαλο

Cut out: Είναι η τάση της μόδας όπου τα ρούχα έχουν σημεία που μοιάζουν κομμένα για να φαίνεται το δέρμα.

Cut-off
: Είναι τα σόρτς που προέρχονται από παντελόνια (συνήθως τζιν) που κόβουμε μόνες μας, αφήνοντας τα ξέφτια.

Cigarette Jeans
: Στενό εφαρμοστό παντελόνι που καλύπτει τον αστράγαλο. Η γραμμή του μοιάζει με τσιγάρο, εξ ου και η ονομασία του.

Cullote
: Είναι το παντελόνι που έχει την όψη φούστας. Είναι φαρδύ, φτάνει μέχρι το γόνατο ή και κάτω από αυτό μέχρι τη μισή γάμπα και έχει εφαρμοστή μέση.

Color Block (Σύνολο Χρωμάτων): Είναι η τάση όπου γίνεται συνδυασμός χρωμάτων αντίθετων ή συμπληρωματικών με το χρώμα να ξεχωρίζει χάρη στην αντίθεση.

Cardigan: Είναι η πλεκτή ζακέτα με κουμπιά.

Casual chic
: Πρόκειται για το στυλ που συνδυάζει απλά ρούχα, καθημερινά, δίνοντας ένα κομψό αποτέλεσμα.

Coctail
: Είναι τα ρούχα (φόρεμα ή φούστα) που έχουν μήκος κάτω από το γόνατο και φοριούνται σε επίσημες εμφανίσεις χωρίς να είναι τουαλέτες.

Cargo pants: Είναι τα παντελόνια με τις έξτρα εξωτερικές τσέπες στο πλάι στο ύψος του μηρού, τα οποία παλιότερα αποτελούσαν ένα είδος στολής για προσκόπους και δημοσιογράφους.

Crocket
: Ότι είναι φτιαγμένο με βελονάκι

Charleston: Το στυλ που χαρακτήριζε τη δεκαετία του '20 με φορέματα με χαμηλή μέση, εφαρμοστά στους γοφούς, μήκος που έφτανε κάτω από το γόνατο ή και μακριά, αφήνοντας ακάλυπτη την πλάτη.

Custom made
: Είναι τα ρούχα που γίνονται κατά παραγγελία στα μέτρα κάποιου ή προσαρμοσμένο στο σώμα του

Chinos: Είναι παντελόνια που έχουν τη χαρακτηριστική κάθετη τσέπη στο πλάι.

Capri κοντό: Παντελόνι που φτάνει ακριβώς πάνω από τον αστράγαλο


Γιακάς Mao: Είναι ο όρθιος γιακάς πουκάμισου χωρίς γύρισμα δηλαδή χωρίς κολάρο.

Γιακάς για παπιγιόν: Είναι ο σπαστός γιακάς, όπου έχει γύρισμα κολλαρισμένο μόνο μπροστά στις δύο εξωτερικές του γωνίες. Τον συναντάμε και ως "Γιακά Χελιδόνι".

Γάντι όπερας: Τα ψηλά γάντια που φτάνουν πάνω από τον αγκώνα και συνοδεύουν την έξωμες τουαλέτες.

Γκέτες: Είναι το ύφασμα που φοριέται πάνω από μπότες. Πρωτοεμφανίστηκε στο ανδρικό ντύσιμο τη δεκαετία του '20 όπου κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος του παπουτσιού, για να γίνει αγαπημένο αξεσουάρ των εφήβων τη δεκαετία του '80, όπου ήταν πλεκτές.

Γιλέκο
: Αμάνικο σακάκι ή ζακέτα
D/Δ
Dress Code: Με τον όρο αυτό προσδιορίζεται το είδος ντυσίματος ανάλογα με την περίσταση ή το χώρο που εργάζεται κάποιος.

Drapped (Ντραπέ): Είναι οι πτυχώσεις που κάνει το ύφασμα, όταν τυλίγεται και αγκαλιάζει το σώμα.

Drop weist: Το φόρεμα που έχει χαμηλή γραμμή μέσης, στην αρχή τον γοφών

Denier: Αναφέρεται στην πυκνότητα της πλέξης του καλσόν και προσιορίζει τη διαφάνειά του.

Deux pieces: Το ρούχο που αποτελείται από δυο κομμάτια, από το ίδιο ύφασμα.
Ε
Εβαζέ: Φούστες και φορέματα με εφαρμοστή μέση που ανοίγουν στο κάτω μέρος.

F/Φ
Folk: Συνοδεύει το boho στυλ. Αγαπήθηκε με την εμφάνισή του από τους Hiippies τη δεκαετία του '70, αντλώντας έμπνευση από το κίνημα folk της δεκαετίας του '50. Βασικά στοιχεία το δέρμα, τα πλεκτά και τα φυσικά υφάσματα όπως τα λινά, τα βαμβακερά και τα τζιν.

Floral: Ύφασμα με λουλούδια

Φράκο: Επίσημο ανδρικό ένδυμα με σακάκι που μπροστά φτάνει λίγο κάτω από τη μέση, θυμίζοντας γιλέκο και στο πίσω μέρος είναι μακρύ μέχρι το πίσω μέρος του γόνατου, θυμίζοντας έντονα πιγκουίνο.
G
Genderless: Τα ρούχα που δεν έχουν φύλο ή καλύτερα, που απευθύνονται σε άντρες και γυναίκες. Με άλλα λόγια τα unisex

Girly: Το στυλ που βασίζεται στις παστέλ αποχρώσεις, τα μίνι φορέματα και σε ό,τι θυμίζει νεαρό κορίτσι.

Gipsy: Οι μακριές, φαρδιές τσιγγάνικες φούστες.
Η
Halter: Το είδος της λαιμόκοψης που αφήνει τους ώμους, την πλάτη και τα μπράτσα ακάλυπτα και δένει συνήθως στο πίσω μέρος του λαιμού. Κομψό και αγαπημένο κυρίως στη δεκαετία του '50

Hot Pant: Πολύ καυτά σορτσάκια με ψηλή μέση που θυμίζουν τα pin-up girls της δεκαετίας του '50

Harem Pant
: Παντελόνια που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τη δεκαετία του '80 και είναι εφαρμοστά στη μέση με σούρα που τα κάνει να φουσκώνουν ενώ είναι στενά κάτω. Θυμίζουν έντονα τα παντελόνια χαρεμιού, γι' αυτό και ονομάστηκαν έτσι. Πολύ κοντά στο στυλ αυτό είναι και τα σαλβάρια.

Hood
: Είναι η κουκούλα.

Haut couture: Υψηλή ραπτική
Κ
Kitten Heels: Παπούτσια με χαμηλό αλλά και πολύ λεπτό τακούνι ιδιαίτερα αγαπητά στη δεκαετία του '50 που έγιναν γνωστά από την Audrey Hepburn. Το ύψος του τακουνιού δεν ξεπερνά τα τέσσερα εκατοστά.

Καφτάνι: Ριχτό φόρεμα με μανίκια, που θυμίζει τις αραβικές ενδυμασίες.

Κασμίρι: Ύφασμα που φτάχνεται από μαλλί κατσίκας των Ιμαλαίων και έχει το χαρακτηριστικό μπεζ χρώμα.

Κρουαζέ: Είναι το σταυρωτό μπούστο

Κουφόπιετα: Σχηματίζεται από δύο αντικριστές πιέτες

Κρινολίνο: Mεσοφόρι  ενισχυμένο με μπανέλες ή σύρμα, που συνηθίζονταν σε εποχές ροκοκό- μπαρόκ

Καπιτονέ: Λεπτό ύφασμα ενισχυμένο με υαλοβάμβακα ή άλλο υλικό, τονισμένο με γαζιά στην καλή πλευρά, σε διάφορα σχέδια

Kloss
: Φούστα κομμένη λοξά έτσι ώστε να δημιουργούνται πτυχώσεις με μεγάλο φάρδος.
L/Λ
LBD: Πρόκειται για το ακρωνύμιο του "Little Black Dress", το Μικρό Μαύρο Φόρεμα που λάνσαρε η Coco Chanel και αποτελεί το πιο διαχρονικό κομμάτι της γυναικείας γκαρνταρόμπας. 

Layering: Είναι η τάση να συνδυάζονται ρούχα με διαφορετική υφή και μήκη, τα οποία μπαίνουν το ένα πάνω στο άλλο.

Lingerie
: Με τον όρο αυτό εννούμε κυρίως τα εσώρουχα, αλλά και ρούχα (φορέματα και μπλούζες) που θυμίζουν εσώρουχα.

Leggings: Είναι το κολάν
Μ
Mοm Jeans: Τα παντελόνια της μαμάς. Τα τζιν δηλαδή με εφαρμοστή ψηλή μέση που συνεχίζουν ίσια και συνήθως έχουν γύρισμα στο κάτω μέρος. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τη δεκαετία του '90

Mary Jane: Παπούτσια με λουράκι λεπτό το οποίο κουμπώνει πάνω στο κουντεπιέ. Όταν πρωτοεμφανίστηκαν ήταν ίσια, όμως τα βρίσκουμε πλέον με πολλά είδη τακουνιού.

Militaire: Ρούχα με στρατιωτικό στυλ.

Minimal:Ρούχα σε απλή γραμμή με μονοχρωμίες (μαύρο, λευκό, γκρι, μπεζ) που συνοδεύονται από διακριτικά κοσμήματα.

Mermaid dress
: Είναι το φόρεμα που εφαρμόζει μέχρι τους γοφούς σαν γάντι στη σιλουέτα και ανοίγει από το ύψος πάνω από το γόνατο, θυμίζοντας γοργόνα.

Μαρινιέρα: Εννοούμε το ναυτικό ριγέ

Μαντό: Είναι το ανοιξιάτικο ελαφρύ παλτό που αντικαθιστά τη ζακέτα ή το σακάκι. Αγαπημένη εμφάνιση της Τζάκι Κέννετυ τη δεκαετία του '60, αγαπήθηκε και φορέθηκε από όλες τις γυναίκες παγκοσμίως.

Modgomeri ή duffle coats: Είναι τα παλτό με μεγάλη κουκούλα, ξύλινα κουμπιά και θυλάκια από δέρμα ή σχοινί, τα οποία ξεκίνησαν από την Αγγλία και ήταν από μάλλινο χοντρό ύφασμα.

Μανίκι ρεγκλάν: Δύο είναι η βασικές ραφές μανικών. Η μία είναι η ραφή ρεγκλάν η οποία είναι διαγώνια από τη βάση του λαιμού ως τη μασχάλη. Η άλλη είναι η μανικοκόλληση η οποία είναι η κλασική ραφή που έχουν τα ανδρικά σακάκια.

Μανίκι cap: Το μανίκι που είναι πολύ κοντό και ίσα που σκεπάζει τον ώμο

Μανίκι balloon: Το φουσκωτό μανίκι που στενεύει στο κάτω μέρος.

Μανίκι τρουάκαρ: Είναι το λεγόμενο τριών τετάρτων μανίκι, που φτάνει ως το μέσο του βραχίονα.
Ν
Nude: Σημαίνει γυμνό. Είναι δηλαδή η απόχρωση στο χρώμα του δέρματος (ένα πολύ ανοιχτό μπεζ). Τόσο στο ντύσιμο, όσο και στο μακιγιάζ το nude τονίζει το φυσικό και την ομορφιά που εκπέμπει.

Ντουμπλ φας: Ρούχα που είναι φτιαγμένα με τέτοιο τρόπο που να μπορούν να φορεθούν και από τις δύο τους όψεις, καλή και ανάποδη.

Ντεμί Σεζόν: Είναι τα ρούχα που μπορούν να φορεθούν στις μεταβατικές περιόδους, άνοιξη και φθινόπωρο.

Νερβίρ: Είναι οι πιέτες που γαζώνονται σε όλο το μήκος τους και έχουν μικρό φάρδος.

Ναυτικό παλτό
: Είναι το στυλ παλτό σε μπλε σκούρο χρώμα, που στραυροκούμπωτο και έχει συχνά και επωμίδες όπως των ναυτικών.

New look: Είναι οι φούστες με την ψηλή μέση που λάνσαρε πρώτος ο Dior.
Ο
Oversized: Είναι το στυλ με άνετα φαρδιά ρούχα (πουκάμισα, πουλόβερ, παλτά) τα οποία δίνουν την εντύπωση πως είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος από το μέγεθος εκείνου που τα φοράει. Συνήθως έχουν τονισμένους ώμους με βάτες και έκαναν την εμφάνισή τους για πρώτη φορά τη δεκαετία του '80.

Obi: Ο τρόπος που δένεται μία μεγάλη υφασμάτινη ζώνη γύρω από τη μέση. Τυλίγεται πολλές φορές (γύρω από τη μέση) θυμίζοντας τα ζωνάρια των παραδοσιακών φορεσιών ή τις ζώνες στις ιαπωνικές πολεμικές στολές.

Overcoats
: Με τον όρο αυτό εννοούμε όλα όσα φοράμε πάνω από ένα πανωφόρι, δηλαδή κασκόλ, μαντήλες, εσάρπες, γούνες κα.

Oxfords
: Παπούτσια με χαμηλό τακούνι, στρογγυλά στο μπροστινό μέρος, με κορδόνια.
Ρ/Π
Paneled: Ρούχα που συνδυάζουν διαφανή και αδιαφανή υφάσματα, δημιουργώντας ρίγες.

Pareo: Φούστα που προέρχεται από την Ταϊτή και αποτελείται από ένα μεγάλο κομμάτι υφάσματος χωρίς ραφές που τυλίγεται γύρω από το σώμα.

Pointed Shoes: Τα παπούτσια που καταλήγουν σε έντονη μύτη μπροστά.

Pashmina: Είναι η εσάρπα, το σάλι.

Peep-toe
: Τα παπούτσια που αφήνουν να φανούν ένα ή δύο δάχτυλα του ποδιού.

Pencil: Η φούστα σε στενή ίσια γραμμή, που φτάνει μέχρι το γόνατο και θυμίζει μολύβι.

Polo neck top
: Είναι τα βαμβακερά μπλουζάκια με γιακά και άνοιγμα με κουμπιά τα οποία λάνσαρε για πρώτη φορά η Lacoste, από πικέ μακό ύφασμα.

Prêt a porter: Είναι τα ρούχα μαζικής παραγωγής, μεγάλων ή μικρών οίκων ή βιοτεχνιών.

Palazzo: Τα φαρδιά παντελόνια που πρωτοεμφανίστηκαν την δεκαετία του ‘20 από την Coco Chanel και ανοίγουν προς τα κάτω,

Πατιλέτα
: Είναι το σημείο του πουκάμισου, που τοποθετούμε τα κουμπιά

Πλισέ
: Οι φούστες που αποτελούνται από πιέτες σε όλη τους την επιφάνεια.

Ποσέτ
: Το μικρό μαντίλι που φοράνε στο τσεπάκι του πέτου τους, οι άντρες.

Πόντσο:Είναι ένα είδος κάπας με μεγάλο άνοιγμα στο λαιμό ώστε να χωράει το κεφάλι, χωρίς κουμπώματα.

Παρκά: Είναι το casual ζεστό άνετο πανωφόρι που φτάνει ως το γόνατο και έχει κουκούλα με γούνα στο τελείωμά της.
R/Ρ
Retro: Είναι το στυλ που είναι γνωστό και ως vintage. Αποτελείται από κομμάτια που παραπέμπουν σε άλλες εποχές, ενώ μπορεί να δημιουργηθεί και με σύγχρονα ρούχα, έχοντας αναφορές σε παλιότερες δεκαετίες.

Ready to wear
: Ρούχα που παράγονται σε τυποποιημένα μεγέθη, σε εργοστάσιο ή οίκους μόδας.

Ρεντιγκότα: Είναι το ανδρικό σταυρωτό πανωφόρι, το οποίο είναι στενό στην μέση. Έχει υιοθετηθεί κατά καιρούς και σε γυναικεία φορέματα αλλά και παλτό.

Rever: Το γύρισμα προς τα έξω στο τελείωμα του παντελονιού.
S/Σ
Stiletto: Λεπτό και ψηλό τακούνι που ξεκινά από τα 7 εκατοστά, το οποίο είναι λίγο φαρδύτερο στο πάνω μέρος, θυμίζοντας στιλέτο. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του '50 και έγινε το πιο διαχρονικό τακούνι στην ιστορία των παπουτσιών. 

Skinny: Τα πολύ στενά παντελόνια που φτάνουν ως τον αστράγαλο και θυμίζουν γάντι. Επειδή είναι στενά σαν δεύτερο δέρμα, πήραν αυτή την ονομασία.

Statement
: Είναι τα ρούχα που ξεχωρίζουν για το στυλ, το σχέδιο ή το χρώμα τους. Επειδή συχνά μένουν αλησμόνητα, γι' αυτό τους δόθηκε statement, που σημαίνει δήλωση.

Σωλήνας: Το εφαρμοστό παντελόνι

Στράπλες: Το ρούχο που αφήνει ανοιχτή την πλάτη και το ντεκολτέ, χωρίς να έχει τιράντες.

Σμόκιν:Το επίσημο ανδρικό κοστούμι με τα στρογγυλά πέτα. Συνήθως είναι μαύρο, χωρίς να αποκλείονται και το σκούρο μπλε ή το πολύ σκούρο γκρι.

Σκαρπίνι: Τα ανδρικά παπούτσια που κουμπώνουν με κορδόνια.

Σεμιζιέ: Είναι το φόρεμα που μοιάζει με μακρύ πουκάμισο.

Σαρόνγκ: Είναι το παρεό

Σάρι: Είναι η λωρίδα υφάσματος (4 με 9 μέτρα μήκος) που τυλίγεται γύρω από το σώμα στις φορεσιές των Ινδιών.

Σαλβάρι: Πρόκειται για ένα άνετο φαρδύ παντελόνι που συνήθως έχει σούρα στη μέση και καμιά φορά και στους αστραγάλους.

Soleil
: Η πλισέ αέρινη φούστα.

Slow fashion: Τα διαχρονικά ρούχα

Σαλοπέτα
: Το ρούχο που στο πάνω μέρος θυμίζει φόρμα εργασίας με τιράντες από το ίδιο ύφασμα και καταλήγει σε παντελόνι, σορτς ή φούστα,

Swing skirt
: Η φούστα που τονίζει την μέση κάνοντας την να φαίνεται πιο λεπτή, ανοίγει προς τα κάτω, με πιέτες ή πλούσια σούρα και πολλές φορές δυνοδεύεται από φουρό, δηλαδή μεσοφόρι που την κάνει να φαίνεται ακόμα πιο πλούσια.

Sarouel: Είναι η βράκα

Safari look: Είναι τα ρούχα σε γήινους τόνους του μπεζ, του καφέ, του λαδί και του μπεζ της άμμου, σε άνετη γραμμή και με μεγάλες εξωτερικές τσέπες με καπάκι στα σακάκια. 

Signes: Σινιέ σημαίνει "υπογραφή" και εννοούμε τα ρούχα που φέρουν το σήμα γνωστού οίκου μόδας.
Τ
Tie Dye: Είναι το εφέ του ξεβαμμένου που έχουν κάποια ρούχα. Γίνεται συνήθως αν δέσουμε το ύφασμα και κατόπιν το βυθίσουμε στη βαφή. Όταν στεγνώσει δίνει αυτή την εντύπωση.
 
Tote Τσάντα: Είναι η μεγάλη τσάντα με τις παράλληλες λαβές που κρεμιέται στον ώμο ή στον λυγισμένο αγκώνα. Διαχρονική και αγαπημένη από εκατομμύρια γυναίκες. 

Trash: Είναι η μόδα που ξεκίνησε τη δεκαετία του '70 και έχει ως κύριο χαρακτηριστικό της τα φθαρμένα ή σχισμένα ρούχα.

Trench coat
: Η γνωστή μας καπαρντίνα.

Tribal: Είναι το στυλ που έχει επιρροές από την Αφρική με πολύχρωμα υφάσματα με σχέδια και ογκώδη κοσμήματα.

Ταγιέρ
: Το γυναικείο "κοστούμι" που αποτελείται από σακάκι και φούστα.

Tutu
: Φούστα φτιαγμένη από τούλι

Tulip skirt: Η ψηλόμεση φούστα που θυμίζει τουλίπα.

Tube dress: Το εφαρμοστό ελαστικό φόρεμα, που δεν έχει φερμουάρ.

Tween set: Σετ από μπλούζα και ζακέτα ίδιου χρώματος και υφάσματος, συνήθως πλεκτό.

Tartan: Το κόκκινο καρώ.

Τ Γραμμή: Η γραμμή με τους τετραγωνισμένοι ώμους που στενεύουν κατά μήκος


Πηγές πληροφοριών: attireclub.org, wwd.com, vogue.co.uk, zalora.com, messori.it
Μετάφραση - κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
12 Σχόλια